altay öktem

tadına doyamadığım tatlım.
önceleri penguen aldığımda okuduğum adamdı, sonrasında penguen'i alma sebebim.

hani küçücük bir veletken, tatlıyı sona saklardık ya hep, daha göt kadarken adab-ı muaşeret kurallarını bildiğimizden değil ya hu; o tatlıyı sevdiğimizden sona saklardık. tadına vara vara yerdik sonrasında, tatlısını önceden hüpletmiş diğer veletlere göstere göstere yerdik bir de piçlik olsun diye... sona saklardık tatlıyı çünkü bayılırdık ona, hiç bitmesin isterdik aslında mide fesatı geçireceğimizi bilsek de..

heh işte bu adamın köşesini otobüste,dolmuşta ya da bir lokantada yemeğimi yerken hızlıca okuyamıyorum ben, sindire sindire okumalıyım sanki; ben de odama geçip elimde sıcacık kahvemi yudumlarken okuyorum tadına vara vara..
hep en sona sakladığım tatlım gibi...
benim söyeleyemediğim cümlelerimi söyleyen adam olduğu için hayranım da içten içe, fesatlıkla karışık bir hayranlık ama bu.
köşesine koyduğu fotoğrafara da bakmaya doyamazsınız penguen'i elinize aldığınızda..
depresif üslubuyla sevebildiğim tek adam. acayip bir adam, benim gibi acayip adamları sevenlere de tavsiye ediyorum. ama uyarıyorum, tiryakisi olabilirsiniz.