romolo

kızılay'da tanıstık bu adamla. sırayla once fevzi ye sarıldım , sonra abberline'ye. bu kardesimle ilk kez tanısıyor olmanın verdigi dusuk samimiyetle tokalasmayı tercih ettim. vay anam sen misin benle tokalasan. kıskandı efenim , gel bana da sarıl demezmi. melankolik kişisi için pek de zor olmayan bir istekti bu ve gerçeklesti. inanın o anki samimiyet bir ömre bedeldi. Henüz 1 saat önce tanıstıgı bir insanı evinde misafir edecek kadar misafirperver ve sohbetine doyum olunmayası bir insan bu adam. Zirve dönüşünde asker ugurlamalarıyla gittik eskisehir'e ve yolda bir muhabbet bir muhabbet ki sormayın. her saniye bir sey ögreniyordum ve dinlemenin ne kadar güzel bir duygu oldugu dakikalarca pekişiyordu beynimde.* *
valla nasil dua ettim bir ben bir allah bilir bu adama. elinden gelen her sey yapılır ya saolsun kardesimde bu durum son haddine kadar gecerliydi. ve eskisehir'den kütahyaya gelindi, bir ugurlamadıgı kalmıstı ; saolsun onu da yaptı. * * *