avrupa maçlarında türk takımını desteklemeyen türk

bazılarının,"rakibimin maddi manevi güçlenmesi yerine,avrupa'da kepazeliğini isteyeceğim" diyebilecek kadar onursuzluklarını ortaya çıkarır bu hâl.

maddi olarak,o takımın kazandığı para,senin ülkene giren para,en azından italya'ya fransa'ya gitmeyecek..ayrıca yine madden,o takımın sana kazandırdığı ülke puanı,seneye yine birden fazla,hatta belki ikiden fazla takımla aynı ligde temsil edilmeni sağlayacak.uefa avrupa ligi'ne giden takım sayısını da etkiliyor dolaylı olarak.

mânevi olarak ise,herşeyden önce ülkenin temsili ortada,insanların sana yurtdışında saygısı bile artıyor.ben 2003 yılından beri yurtdışında yaşıyorum,ve o yıllarda türküm dediğim anda hakan şükür'ün,hasan şaş'ın,galatasaray'ın,fenerbahçe'nin isimlerini telaffuz etmeye çalışan insanlarla karşılaştım.başlı başına bir gurur..içerideki maneviyata bakarsan ise,ülkende terör hızlanarak artarken,senin halkının spor ile ilgili bile olsa,milli bir beraberlik durumuna geçmesi herşeyden önemli.çünkü bu ülkede türk bayrağı aşağılanınca mutlu olan insanlar var.

işte sadece bu nedenlerden dolayı,doğuştan bir trabzonsporlu olarak,2000-03 yılları arasında avrupa'daki en sıkı galatasaraylıydım.yine 2007 yılında avrupa'da ki en sıkı fenerbahçeliydim.bugün de kendi takımımı aynı duygularla destekliyorum.herhangi bir takım taraftarı olduğum için değil,bu milletin bir ferdi olarak onurlu ve şerefli durarak,sonunda da gururlu olmak istediğimden.

onuru ve şerefi olmayanlar bu duyguyu bilemezler.