epilepsi

zor bir hastalıktır. Hasta yakınları içinde zordur. Yakınınızın ilk defa nöbet geçirdiğini gördüğünüz anı hiç bir zaman unutamazsınız. Onca yıldır bildiğiniz yüz değişir, ifadeler değişir, hareketler değişir, sesler değişir. O kişiyle ilgili hayatınız boyunca unutmayacağınız bir anı bırakır zihninizde. Hatırlamayı istemesenizde her fırsatta kendini ortaya atan bir anı. Bu yüzden hastanın kendisi kadar yakınlarınında desteğe ihtiyacı vardır. Çünkü sevdiğiniz birinin o halini kabullenmek çok zordur.