aşk

--spoiler--
aşk her şeyden evvel hissî bir alışkanlıktır. gözlerimiz belli bir güzelin yüzüne alışır; muhayyelemiz belli bir hava içinde sarılı kalır; kalbimiz yalnız bir sesin, bir ismin tiryakisi olur ve işte, bunu değiştirmek zorunluluğu başgösterince insan kendisini çırılçıplak soyulup evinden sokağa atılmış kimsesiz, avare yaşamaya mahkûm olmuş hisseder. kendi kendine: "ben şimdi nereye gitsem, ne yapsam?" diye söylenir. artık âlemdeki bütün vazifeleri ona sona ermiş gibi gelir. bütün organizmasında, tıpkı sıcak bir memleket mahsulü olan bir ağacın soğuk bir iklime getirildiği vakit gösterdiği hazin can çekişme manzarasına benzeyen bir hal gelip çatar.
--spoiler--

(bkz: yakup kadri karaosmanoğlu)

(bkz: sodom ve gomore)