sosyal medya

sayesinde çok mutlu olduğum zımbırtı. bu ve bununla birlikte haber sitelerinde okuyucuların her bi şeye yorum yapabilmesi, sözlükler, vs ile iyice cümbüş oldu her yer. neden mutlu olduğuma gelirsek, sahiden ne çok beyinsiz ve kendini bilmez varmış. ben de kendimi yıpratır dururdum; sen kimsin, ne yaptın bugüne kadar, zamanını hep boşa harcıyorsun gibi. şimdi daha rahatım çünkü ortalama anlama, algılama ve anlayış gerçekten çok vahim seviyelerde gezinmekte.

biz internet gelişirse bilgi paylaşımı artar, bilgiye erişim kolaylaşır, zihinlerde kuantum sıçraması yaşarız zannettik ama sosyal medya diye bir şey çıktı ve olan biten gün boyu dedikodu, kalça but resimleri, sataşmalar, küfürleşmeler, aptal saptal ergenlik hezeyanları, vs.

ee herkesin kendi medyası olursa böyle olur. hani lan "ben her akşam belgesel izliyorum abi" diyenler? al işte herkes kendi profilini, kendi sistemini kurgulayabiliyor, kendi içeriğini oluşturabiliyor. nerede felsefi, bilimsel tartışmalar? nerede toplumsal mesajlar? imkanlar elimizde. peki neden kimsenin umrunda değil bunlar? bu gidişle "halk böyle istiyor" diye her türlü seviyesizliği yapanların yavşaklığını mazur görmeye başlayacam.