sevgiliye mektup

kokun burnumda şimdi sevgilim.
her yer sen gibi kokuyor. ne yaptın bana bilmiyorum. bu kadar şanslı mıydım onu da bilmiyorum ama ben hayatımda ilk kez biriyle bu kadar mutluyum. daha bir kaç saat önce birlikteydik ayrılalı az oldu ama gerçekten özledim. az önce de telefonda konuştuk ama özlüyorum. ilk kez şımarık sevgililer gibi davranıyorum ve yeryüzünün kaldıramayacağı biçimlerde mutluyum. seni seviyorum deyişlerin, o en beter halime bakıp bakıp sevgilim'in sonundaki m'yi alabildiğine uzatman. mutluluktan beynim uyuşuyor. gülüşün, saçların, dudakların, burnun, gözlerin, dokunuşun, kokun... başka dünyadan gibisin.

öldürmeyen, güçlendirirmiş. geçenlerde olur olmaz şeyleri takıp ya bir gün ayrılırsak korkusuyla ara verelim diye geldiğinde, gururu bir kenara bırakıp iyi ki seni sakinleştirmişim. iyi ki çekip gitmemişim. şimdi o kadar mutluyum ki. ilk kez biri ile olmak için varlığımı, kendimi, geleceğimi, şimdiye kadar birlikte olduğum her şeyi bir çırpıda yok edebilirim. belki aptalımdır ama şimdi böyle hissediyorum enini sonunu düşünmeden sonuna kadar yaşamak istiyorum ve seni bu dünyadaki her şeyden çok seviyorum.