127 hours

can alıcı sahneleriyle, aron ralston karakterinin çektiği o zulümle iç burkan bir havaya sahip film. james franco iliklerime kadar şefkat ve acı hissettirdi. gerçek bir hikaye olmasıyla hissiyat iyice katmerleşiyor. izlerken travmatize edici yanı çok belirgin, böyle olunca da hallice insan kaptırıyor kendini. hatta ve hatta hayıflanmaya bile başlayabilirsiniz. iç burkan detaylar, karakter odaklı sahneler filmin başlıca çekici tarafları. konunun random olmaması, yaşanmış bir hikayeden alınması daha bir çekici yapıyor. soundlar güzel bir tat katmış, bunda herkes hemfikir. karakterin yaşadıklarını olaylar ve ilişkileri silsilesi derken kadere bağlaması iyiydi. çırpınışların ve azimli çabanın hissiyatla birleşmesiyle güzel bir film.

aktivist arkadaşlara uyarı babında belirtmek gerek; bakkala gidecek olsanız arkanızda not bırakın.