jean christophe grange

ana karakterleri genelikle* alıştığımız, bildiğimiz 'iyi kalpli' roman kahramanları değillerdir. bazen ufak tefek zalimlikler yaparlar, bazen ciddi derecede suçlu tanımına uyan kişilik yapıları gösterirler. özellikle bu durum yavaş yavaş anlaşıldığında insana koyar. bir karakter görürsünüz; akıllıdır, çeviktir, karizması yerindedir, çok işler başarmıştır.. fakat tam onu sevecekken bu tip kalkar, yok yere birini köprüden atar*, sizin kafanızda oluşturduğunuz kişilik tablosu paramparça olur.
bu yüzden çok sevmem bu adamı. ben senin yarattığın adamlardan hiç biriyle özdeşleşemiyorsam, bunların başına bir iş geldiğinde 'e haketmişti ama' tepkisi veriyorsam konudan da koparım, 'bitse de gitsek' de derim.
alışılandan farklı olduğu bir gerçektir, fakat bana hitap etmez.