ahmet şafak

oğuzun duasiyla kutsanmak (2023 haber sitesinde sayın yılmaz dağcı'nın ahmet şafak hakkındaki köşe yazısı)

-oğuz'un duasıyla kutsanan değerli sanatçı ve düşünür ahmet şafak’ın “9“ isimli albümü kapağıyla, eserleriyle hayal dünyamda küçük bir turfan seyahatına çıkmama neden oldu. ahmet şafak, kokuşmuşluğa inat, türk tarihine karşı açılan savaşlara rağmen, türk’ün destanlarına karşı yürütülen karalamalara aldırış etmeden “oğuzun duasını” albüm kapağına tesir etmiş.

omuzunu uçlarıyla döven uzun saçları, ulu ecdat kür şad’ın saçlarıyla özdeleşmiş. belinde kurtbaşlı kılıçın özünü teşkil eden çelik, türkün çelik kudretini yansıtmış. bakışlar ise, düşmana korku, mazluma güven vermiş. elinde tuttuğu kitap ise atsız’ın “ruh adam”ı gibi. kimi zaman taşların bağrından dirilip kağıt sayfalarına sinen “orhun”dur. kimi zaman “kutadgu bilig”dir. kimi zaman “divan-ı lügati’t türk”dür. kimi zaman “nutuk” olur. kimi zaman “oğuzname”dir. yani “kitapsız” medeniyetlere, kitapsız “fikriyatlara” boyun eğmeyen bir göktürk çerisi gibi çağlardan çağa uçuşmaktadır.

albümü oluşturan eserler ise bir “kırmızı başlıklı kız” olup oğuzun çocuklarına tarihi nasihat veriyor, bir “timur ve karınca” olup oğuzun çocuklarına özgüven aşılıyor. oğuzun çocuklarına “yunusça sevmeyi” öğretiyor. “azerbaycan-türkiye” diyerek oğuzelinin birliğinin önemine vurgu yapıyor. oğuzun çocuklarına “sensiz yüreğim”le hünkar fatihin “ayasofya” muhabbetine sahip çıkmasını öneriyor. “ziya gökalp’in mektubu”yla oğuzun çocuklarına büyük dava ve çile adamlarında özlemleri, hasretleri ve sevgilileri olduğunu hatırlatıyor.

albümde bulunan eserlerle ilgili yazılacak çok şey var ama “ziya gökalp”in mektubundan sonra ne yazabilirim ki?!

ziya gökalp, ulu bilgin, türkün mazisi ve atisi arasında toplumsal iletişim kuran koca kam. o, “diyarbakır’ı ab’nin kapısı” yapmadı. o, “diyarbakır amerikanın projesinde yükselen yıldız olacak” demedi. “diyarbakır’ı bölücülere teslim" etmedi. o, “diyarbakır’ı, bakü’den, kerkük’den ayrı tutmadı”. diyarbakırlı mehmed ziya gökalp “diyarbakırı oğuzun yüreğiyle” sevdi, "oğuzun rüyasıyla" süsledi.

oğuzun çocukları ahmet şafak’ın bu son albümünü sadece müzikal olarak değerlendirmemeli. anlamalı, algılamalı, kavramalı, yaşamalı ve sezdirmeli. gelecek nesillere “ziya” olmalı. davudun oğulları “bol yıldızlı” gökkubbenin altında “kudüs hayali” kurarken, sen; ey! oğuzun çocuğu, “ay yıldız” kutsaliyetiyle asalet kazanan gökkubbesi altında “kızıl elma hayaliyle” yarınlara “ergenekon bayramını” muştulamalısın!

***

oğuzun nuruyla “ziya” olmak, oğuzun muştusuyla “umut” olmakta ancak “türkçe hayal kurmak ve türkçe düşünmekten” geçer.

yani: manolyalı akşamdan geçer!

***

yılmaz dağci