nedense bu kitaplar genelde 3. hamur olur ve kenarları çok çabuk sararıp solar, acayip toz çeker hatta bi süre sonra ekşi ekşi kokmaya başlar, zaten soğuk olan hukuktan daha bi soğutur insanı. bunun hukuk kitabı olmakla ne alakası var hala çözemedim.

insan yalnız doğar, yalnız yaşar ve yalnız ölür.

yarın çekip giden ertesi gün mesaj çeker.

ne ilk görüşüm ne de son bu başlığı, istesemde yazamam ki ben bu hayatı, çok zor yollardan geçtim durupdururken, sana adadım ben bu hayatı. (serdarcım duyuyorsan seni sana senin tarzınla anlatmak istedim nasıl iyi oluyo mu?)

o sobanın çekmecesinde aynı zamanda patates de közlenebiliyorsa bu hayatı yaşayan kişi, muradını almıştır hayattan.

gecenin şarkısı mirkelam'dan gelsin- hergece

çok önemsemeye gerek yok 3.05 te herşey normale dönecek.

beynimiz seksenlendi yeter be acil müdahale korosu.

böyle bişey vardı dimi? lise yıllarım üniversite çağlarım hep bu acıyla geçti. bir değil iki değil tam 8 parmağımda oluyordu bu durum. 30 yaşına kadar çektim bu sıkıntıyı. sonra ne mi oldu? geçti. birden bire hemde pat diye. askerde düzeldi. herkeste askerde başlar bende askerde bitti. askerliğini yapmamış ve yıllardır bu acıyı yaşayan tüm kardeşlerime umut olsun.

sözlükte mehmet ali erbil rüzgarları estiren, süper komikliklerin havada uçuşacağından korktuğumuz ünsüz gurubu.

gidip namluya anlını dayamak! hep hayalimdir ama muhtemelen böyle bi durumda karşımdakine her türlü yalakalığı yaparım. vay abime bak be smith wesson mı o? yakışır abime bide bunu nikelaj kaplatacaksın süper silah valla. kaç para abi o pahalıdır da?...

erkeklerin boyu uzun göstermek için yapacak bi şeyi olmadığı için mundar buldukları durum.

üniversiteye ilişkin büyük hayalleri olan ezik liseli.

her albüm satın alınabilir. çünkü sen buna değersin.

şimdi bi mahalle var çok garip tipler filan var karadenizli bakkal, antepli bi kasap, egeli manav filan. sonra yakışıklı bi erkek bide onun sevgilisi mahallenin en güzel kızı. bide bunların en iyi arkadaşları var ama onlar o kadar güzel değil birazda çirkinler hatta onlarda sevgili ama. herkes çok sevecen acayip neşeli. bi erkek bi kız küçük kahramanlarımız da var tabi onlarda sevgili ama. hep güzel şeyler oluyor bu mahallede ama bazen kötü şeylerde olabiliyor. mesala biri hasta filan oluyor sonra iyileşiyor sonra diğeri bi kızı seviyor ama kızın ailesi elemanı istemiyor filan. yani böyle çok heyecanlı çok komik ve çok samimi herşey hayata dair adete bizden birileri bizim gibi içimizden sıcacık. bence türk televizyonculuğunun buna ihtiyacı var türk halkının da...

parmağı şekerlettikten sonra bide bardağı yapış yapış yapan şey. şeker bardakta durduğu gibi durmuyor çay tabağında.

ne saçmalıyonuz burda? laikçiler ölmez vatan bölünmez.

bide kendine iyi davran var. neyseki doğrudan bana hiç söylenmedi hayattaki en büyük gururum da budur.

bizim dahilerimizin sözü. muhtemelen A. Einstein bu memleketten çıksaydı türk halkının yüzde 95 tembel derdi.

memleketime dair tüm umutlarımı söndüren program. ah benim güzel ve yalnız ülkem ne kadar yeteneksizsiniz!