(bkz: yanında 31 çekeceği varken elini kullanan insan)

o gecenin sabah edilemeyeceği anlamına gelebilir. duruma göre alta sıçtırabilir.

iki portakal çeşidinin karşılaştırmasıdır.

otomatik portakal izlenir
manuel portakal yenir

doğrusu : sen üzülme gülüm incinme
anlaşılan : sen üzümle gülüm incir ye

bok afedersin...

dünyanın kendi ekseni etrafında bir tam tur yapmasına gün deriz.

tez zamanda ayrılınması icab eden kızdır.

kaçınılmaz ve reddedilemez yargıdır. insanoğlu olarak daha bebekken birilerine benzetilmeye başlarız. anne-babamız veya bizi büyüten kim ise o insan bizi kafasındaki ebeveyn profiline dayanarak, yine kafasında çizdiği çocuk profiline benzetmeye çalışır. onu yap, bunu yapma, şöyle ol, böyle insan ol... kendini ezdirme, yalan söyleme, arka bahçede top oynama, düşme, kalkma... ardından gençlik çağlarımızda da biz birilerine benzemeye, zaman zaman da bazılarından farklı olmaya çalışırız. birilerine benzemeye çalışmak belki de çocukluktan gelen boş bir alışılagelmişliğin sonucudur. bazılarından farklı olmaya çalışmak ise yine bazılarından farklı olmaya çalışan farklı insanlara benzememize yol açar. kısacası benzerlikler kaçınılmazdır. yaptığımız her eylemde, ettiğimiz her sözde bir saçmalık sezebiliriz üzerine düşünürsek. kim bilir kaç kez çekirdek yerken ''buna da bir başladı mı bırakamıyor insan!'' demişizdir. kimbilir kaç futbol maçından sonra aynı muhabbetleri yapmış, yaptığımız her aktivitede başkalarını taklit etmiş, insanlarla konuşurken söylenmemiş bir söz söylemeye gücümüz yetmemiştir. güya farklı hissederiz kendimizi diğer insanlardan. belki de kendimizi bu kadar sevme sebebimiz de bu yüzdendir. bencilliğimiz bu yüzden...

bir sır biliyorken susamayız mesela. dedikoduya hayır diyemeyiz. bencilliğimiz olmadan yaşayamayız. daha bencilliğin tanımını bile yapamayan, kendi bencilce davranışlarının farkında olmayıp halen daha ''ben bencil değilim ki!'' diyen bir insanla da nasıl boktan bir hayatımız olduğunu konuşmaya çalışmak fazlasıyla boş bir çaba olacaktır.

herneyse... sonuç olarak yaşamamızın sebebi önceden yapılmış olanları yapmak, söylenmiş olanları söylemek, gidilmiş olan yerlere gitmektir. sonuç olarak... boktan bir hayatımız vardır. halen de kendimizi farklı hissedebilecek kadar da aptal ve hayalci varlıklarızdır.

kaka gün. tüü sana..

yalniz bir adam olunmasından mütevellit, hava, su, toprak, tahta dışında kendisini davet edebilecek kimsenin bulunamadığı için içerisine dahil olunamayan oluşumdur.

''yardım etmek isteyen bir yazar arkadaş var mıdır?'' sorusuna yanıt aranmaktadır.

davet edilmeye ihtiyacımın olduğu ve keşke birisi beni davet etse dediğim oluşumdur.

bir galatasaray'lı olarak aklıma takılan sorudur. ülen şu takıma karşı zaten şansımız tutmuyor bir türlü, seneye de bank asya'da oynarlarsa onları yenemeden bir sene daha geçireceğiz iyi mi?

en iyisi kupa finalinde çıksınlar karşımıza. nasıl olsa kupayı alamıyorlar. o şekilde yeneriz ancak.

ya da bir hazırlık maçı falan ayarlarız. *

kocası boşalınca hoşgeldin hayatım diyen kadın'ın daha da mal versiyonudur.

allah cezasını veresicedir. ne yaptığının, nerede olduğunun, kocasının alnından boncuk boncuk terin neden damladığının farkında bile değildir.

+ah uh hayt huyt
-oh yeah
+bzzt, fıck, oohhşşş!!
-hoşgeldin hayatım.
+ siktir ordan!!

4 mevsim aynı yalnızlığı hisseden bir adam böyle bir ayrım yapmamıştır.

bana dakikaları saydıran maç. haydi bakalım hayırlısı... * az kaldı...

davetiye aramaktan yorulduğum ve bir yazar arkadaşımın bana yardımcı olmasını umduğum google hizmetidir.

facebook'u aylar önce bıraktıktan sonra sadece google servislerine alışkanlıkları olan bir kullanıcı için güzel bir hizmet. yeni bir alışkanlık lazımdı...

http://barkurallari.blogspot.com/

(bkz: ali daei) *