aşım 30 üniversite biteli 5 6 yıl oldu. Ama hala köpek gibi özlüyorum. Üniversiteden daha uzun ilişkim bile bittiğinde özlemim 3 5 ayda bitmişken üniversite özleminin yıllar sonra bile bitmiyor oluşu beni bu konuda derin analizler yapmaya itti. Hayır arkadaşlar insan rahatlığı özlemiyor, insan üniversite hayatında ki sosyal çevreyi bir daha hayatının hiç bir ortamında bulamayacağı için özlüyor. Düşünsene evden dışarıya çıktığında herkes seninle 3 aşşa 5 yukarı kadın erkek herkes aynı yaşta. Senin yaşadığın olayları senin içinde bulunduğun yaşamın evresini mental yapıyı etrafında ki herkes de yaşıyor. Hepsi senle aynı yaşta aynı olgunlukta ve aynı zihin evresinde. Bu denli etrafının sana bana benzediğini hissettiğin bu topluma uyum sağlayabildiğin bu kültürlü bu denli özgür hissettiğin bir sosyal çevre ile ömrün boyunca bir daha karşılaşamıyacaksın. Artık topluluklar içinde yalnızsın kimse senin hayattan beklentilerini anlayabilecek senin ufkuna denk olabilecek bir seviyede olmuyacak. Boktan insanlarla günü geçirmeye çalışacaksın. Yanlış anlamayın belki çok karakterli insanlar olacak ama kafası duvar kadar kalın boktan insanlar olduğunun gerçeğini değiştirmez. Diskolarda köpek gibi içip sevişip sabah fakulte kantininde arkadaşlarınla oturup gelen geçen kızları güzelliğine göre puanlayacağın bir ortamı sana hangi evli arkadaşın sunabilir? Voleybolun ne olduğunu sadece televizyondan bilen boktan bir çevrede dertleşebileceğin özlemini heyecanını paylaşabileceğin tek bir zihin bile bulamadığında, hayatının üniversite ile birlikte bittiğinin artık sadece uzatmaları yaşadığını anlıyorsun.