dünyaları verseler, sevdiğim adamın güvenine değişmem. değişmezdim.

Hayatımda tek bir arkadaşımın düğününe gitmedim, gidemedim. Ayni zamanlarda başlamışti ikimizin ilişkileri. biz cok severken güvensizlikten dolayı koptuk. Onlar güvensizliğe rağmen gururu hiçe saydılar devam ettiler. geçtiğimiz ay evlendiler. Kıskandım. Belki o gururu yapmasaydım şuan başka bir hayatımız olacaktı diye arkadaşımın düğün gecesi oturdum hüngür hüngür ağladım evde. kendime, kaderime...

Edit: O arkadaşım evlendi. Şimdiyse bir kız bebek bekliyorlar. Geçen gün tebrik mesaji gönderip ne kadar sevindiğimden bahsettim. Çok mutlu oldu. Ne varsa eskilerde var.

koçum benim be diyerek destek olacağım erkektir.

Korku bilmem ama psikolojik gerilim olarak Hannibal tavsiye ederim.

Bugün iş görüşmesine gittim. Oldukça umutsuz geçti. Şimdi eve geldim ve umutsuz şarkılar dinliyorum. Bu sıcakta bir de bu...

Ahh ahh benim için kesinlikle Kırmızı Saçlı Kadın oldu bu. Pamuk'un kitaplarına tarzına üslubuna aşina olduğum halde beni yordu. Nedendir bitiremedim.

Çok çok eskiden beri hayalim. Açelya. ileride eşimin de beğeneceğini umuyorum. Artık kader, kısmet

Annemin, dayımın askerliğini heranlatışında soğukluğu ile andığı efsanevi şehir. Hiç gitmedim. Soğuk yer sevmem, gitmeyi de düşünmüyorum.