insan üzülüyor yine de harcanan emeğe kaybedilen zamana verilen değere, yazık resmen.

kendileri ayakta arkadaşı oturmakta olduğundan ve konuştuğu lafı duyamadığından öne doğru eğilmek suretiyle bütün malı sergilerler ardından da hiçbir şey yokmuş gibi yakalarını düzeltip kendilerine ben aslında edepli bir kimseyim süsü vermeye çalışırlar. ayrıca bunların 1.50 boyunda ve 120 kilo olanları ortamı terkedip ücra bir köşede kusma isteği uyandırırlar.

zamanında ayrılınan şahısın beni eskiden rapunzel diye sevmesi sonucu her aynaya bakışta aklıma durgunluk verdiğinden kazıtmadığıma dua edilesi durum.

çoğunun böyle bir kompleksi yoktur ancak laf olsun torba dolsun maksadıyla sohbeti uzatma çabasıdır. (bkz: kadının yaşı erkeğin maaşı sorulmaz)

sohbetin sonunda kişi yaşlıysa vereceği muhtemel cevap; insan hissettiği yaştadır.

kitaplarının çoğunun konusu ev hanımlarına yönelik olduğu düşünülürse gülben'in programını bırakın seda sayan'ınkine katılsa şaşılmayacak kişi.

ilk kez yiyeceklerin kesinlikle tercih etmemesi gereken, aksi takdirde iskenderden soğutan yer.