ben duygusal acının fiziksel olarak hissetmeye de başlayınca asıl acı o an başlıyor.

gözlerimde yaş ile dinliyorum. “Bu kalp seni unutur mu ?”
Ah çok erkendi , yarım kaldı her şey…
Veda edemedim.
Hayallerin umutların vardı.
Keşke sarılsam bırakmasam Hatay’a gitmene izin vermeseydim yaşardın belki o zaman. Yüreğim çok yorgun. Günlerdir rüyamda görüyorum gözümü açıyorum varsın sanıyorum sonra hatırlıyorum 6 Şubat seni aldı benden. Kırgınım yorgunum öfkeliyim…

21 yıldır başta olabilmeleri. Neydi ya celladına aşık mı olmuştu biri neydi bir şey vardı neyse.

it diyorlar üzülüyorum ayıp ediyorsunuz. itlerden özür diliyorum lütfen kelimelere dikkat edelim köpüşlerin de kalbi var .

Dün ve bugün aynı şehirden üç farklı kişiden duyduğuma göre evlerine geçen hafta ekipler tarafından ağır hasarlı olarak belirlenen evleri bu hafta sisteme girilince hafif hasarlıya çevrilmiş olması. Gerçekten hasbelkader yaşıyoruz yazık hepimize.

Son zamanlarda didem madak ah’lar ağacı geliyor sürekli aklıma ve şu cümleler yankılanıyor
“Beni kimse bulamazdı
Tanrı’nın arkasına saklansam.
O Kocamandı, en kocamandı o.”
Ah ki ne ah yorgunum Tanrım duyuyorsan beni bunu bilmeni istiyorum.

efendiliğin cinsiyeti olmaz bu sebeple efendi erkekleri efendi kadınlar sever. ama herkes pelinsulara talip olduğu için sıkıcı olarak nitelendirilmelerin olması çok normal.

önce gerçek evimden uzağa düştüm depremden ötürü şimdi ise sosyal medyadaki evimden uzağa düştüm. evsiz yurtsuz kaldık.