lets write

hayatımın son yedi yılında sürekli aynı motif kendini tekrar ediyormuş gibi hissediyorum. biraz yüzüm gülmeye görsün, biraz hayata karışıp bütün bulantılardan azıcık sıyrılmayayım hemen bir şeyler açar mısınız efendim kapıyı diyen uğur Dündar gibi kapımı tıklıyor, tekme tokat girişiyor sonra bana. bu kabus döngüsü bu sefer kırılacak umarım. lütfen kırılsın.

biraz nene işi bulduğum için otuz beş olduktan sonra kullanmaya başlamak üzere sakladığım bir takıydı bu. düzenli aralıklarla çekmecelerde yaptığım kazı çalışmalarının sonuncusunda ele geçirdiğim bütün takı tokaları tek tek denerken bunun bana inanılmaz yakıştığına kanaat getirdim hatta güzelliğinden büyülendim bile diyebilirim. altınları çıkardım inciye geçtim, hayır otuz beş olmadım bir on yılı var onun daha. darısı sarı saçın başına.

espri değil zallimlik bu.

zuhahah.

zeusun kızı yükleniyor ama ne fayda, tipte bi deişiklik yok.

Ya ne cüneyt abiymiş, annesi bu kadar lafını geçirmiyodur adamın. Hep nickaltına sadece ikimizin anlayacağı ama milletin anlamayacağı şeyleri yazmaktan zevk alıyoruz galiba. Bak son olsun.

izmire Gitsem gidemem kalsam kalamam
Sevsem sevemem şaştım bu işe
Cüneyt mi coşkun mu bilmem ama
Balkondayım ben balkonda.
Dum ka ka, dum ka kaa.

içmesini bilmese de içmekten zevk aldığım bir radyosinemapostatelefontelegraftelevizyon okuyan sözlük yazarı. Canım kardeşim.