bugün

geceler diyorum, sanki seni bana hatırlatmakla görevli. dört tarafı duvarlarla çevrili bir oda. karanlık. ve aklimda sen, hayallin karanlığı delip geçen loş bir ışık. geceler diyorum, zamansız, insafsız, acımasız.
Bir bıçak var derinlerimde
Yerini sorsanız söyleyemem
Hissedemem de
Hala dünkü yaralarımın yerini hatırlıyorum
Bugünümse silik,yorgun bir yağmurun ardından çıkan gökkuşağı misali
Sonsuz bir boşluğun anlamsız uğuldaması
Onca fırtınaya rağmen hala bir parıltı umuyorum
Yiten gözlerinde
Adım bilinmez mısralara tutundu,
Her güneş bana doğar sandım,
Ardımda bıraktım mahsun çiçekler,
Bitmedi umutlar,
O çocukluk günleri mazide kalmış hep,
Tüketmeyi öğretir yağmurlar bana. Evet.
Gönül razıydı her an elemden,
Seni de bulacak acı sevdiğinden.
Bir fitneydi akan her kelimenden,
Elem tutsun, hiç tutamadığım ellerinden..
Ben bir dağdayım,
Acayip bir yoldayım,
inek gibi dardayım,
Teyzelerin pancarıyım. Evet.
Gökte var tayyare
Filanca şehirler bilinmez
Ahiret ile dünya arasında
Bitmez rüyalar var
Amcan kusurludur mesela...

Not: şiir aşırı profesyinel ve bilimseldir. Okurken tikkatli olunuz.
valla ben bir kere denedim. peçetelere yazmıştım bir sürülerdi, yaktırdılar.
görsel
seni özlüyorum, bilmiyorsun
gece ve gündüz bir oluyor
ezgiler ve şiirler bir oluyor
deniz ve gökyüzü bir oluyor
seni özlüyorum,

özlüyorum,
zaman kırılıyor gövdesinden.
akşam ezanları ürkütüyor,
seni özlüyorum; deniz incilerini kusuyor
tanrı kırılıyor en hassas yerinden
kuşlar ölüyor şehrin üstünde bir bir.
Varlığımla yokuluğun olmamalı beraber,
ya yokluğun olmamalı hiç;
Ya da varlığımdan alınamamalı bir haber.

-Kafi.

2.5 yıl önce falan bi zalımın kızına yazmıştım. evet.
Şimdilerde kurak bir iklime büründü yüreğim.

Yağmurlarını çektiğinden beri çiçeklerim soldu.

Sessiz bir sinema dönüyor beynimde.

Sonunu kestiremediğim bir yoldayım.

ince ince sızlıyor solumda açtığın yara.

Bu savaştan nasıl sağ çıkılır, bilmiyorum.
Kirmizi üzümler toplamistik bir yaz günü
Kirmizi gecenin birinde sarhoştuk, agliyorduk
Ustaca inandiriyorduk birbirimizi
ay ışığının güneşi kıskandıran masallarına.
Allah
Kitap
Kuran
Ümmet
Muhammet
Vatan
Millet
Erdoğan
Ve seks..
unutma seninle günleri, ayları soyduk
dünyanın tüm neşesini bir dilim elmada bulurduk
kent yorgunluğunu dinç bir kahkahaya çevirmekti hünerimiz
kör bir çingene görmüştü, yüzümüzdeki ilkbaharı.
Seni üstüme giyeceğim
Budur soğuğun ilacı
Bak ya ne diyeceğim
Babamın sütü çok acı.
Bir başka dua, bir başka tapınma
Bilmiyorum, gözlerin tanrıyla arama girdi gireli
Gecenin yüzünden okuyorum hasreti

Gecenin koynunda kırmızı bir karanfil
Agzinda senin adın çığlık çıglıga!
O vakit titriyor gözlerimde gündüz mumları.
saat dört sigarasının filtresinden yine seni öpüyorum
sonra seni son görüşümü hatırlıyorum
kaçıyorsun benden
bir zamanlar ki ah o zamanlar
sımsıkı sarardın yüreğimi
buna bolca şâhit var
sıradan bir orkinosa sorabilirsin haliç’deki
mâzi, mâzimiz iki kelimeyi yutuyor
tek bir kelime doğuruyor
sen ve ben yok
biz oluyoruz o eski zamanların prangasıyla
benden kaçıyorsun
çünkü sen de atışlarını duyuyorsun
gözlerim kararıyor sen bana bakmadıkça
ellerimi koyacak bir yer bulamıyorum
düşüp bayılmak en kolay yol oluyor
inanmazsan haliç’e hattâ orkinosa sor

seni hatırlıyorum
seni çok net hatırlıyorum
ama hayâl meyâl görüyorum
sesin binlerce yıl uzaktan
girit’deki bir miken kasabasından geliyor
binlerce yıl özlüyorum
sonra bir zaman makinesi îcât ediyorum
ne yazık devlet ödenek vermiyor
projede kalıyor sana yolculuk
annem üzülmesin diye geceleri ağlıyorum

sokakları hiç bu kadar karanlık görmemiştim
ve hâlâ çoraplarımla uyurum biliyorsun
hâlâ olur olmadık seni ararım biliyorsun
seni çok sevdim, seni çok sevdim

girit’de bir ağacın altında beni bekliyorsun

şu zaman canımı çok yaktı
sen sâdece can yanmalarımı döküyorsun
mısrâlarım alevlenmeye hazır bir kor gibi
bekliyor senin nefesini

daha perde kapanmadan yüreğini bir başka oyuna açıyorsun
ardında mezarsız bir ölü bırakıyorsun

yağmurlu bir vefâ akşamı sana vedâ ettim
sonra kıta değiştirdim
kalbimi yeşerten, bana yaşamayı öğreten
sen
bursa manzarası eşliğinde, tophâne’de
ölüm haberini verdin bana
kendi sesinle
sel oldum birden yağmur bastırdı
apar topar seni gömecek bir yer buldum
mezarına benden başka kimse toprak atmadı

hayat insanı hırpalıyor
hayat insanın sevdiği için saçını çekiyor
hayat insana neler neler öğretiyor

beyoğlu sokaklarında bir kadını çok kolay kaybedebilirsiniz.
Acele et dediler
Vites atıp gazladım
Hızdan korkup indiler
Yarrağımı sıvazladım.
Muhtemelen yarın bambaşka bir sabaha uyanacağız
ben bir sigara yakacağım uyanır uyanmaz ardından
Uyuşuk uyuşuk pencereden dışarıyı seyredeceğim
Senin ise tüm düşündüğün gözlerinin şişini nasıl geçireceğin olacak o sıralar
Ardından süslenip püsleneceksin
alelacele çıkacaksın bir yerlere yetişeceksin
Topuğunun teki kırılacak yolda kimbilir
Sonra Tökezleye tökezleye yürüyeceksin
Ama herşeye rağmen
herşeye rağmen
seveceksin bu hayatı.
Bir kere denedin yeter bir daha deneme

(bkz: posta gazetesi şiirleri)
imkanlarım sen dahilinde,
aldığım nefes sen kadar,
yağmur sen kadar yüzüme vuruyor,
güneş sen kadar parlıyor,
kısacası sen olmayınca;
ne yağmur yağıyor
ne güneş doğuyor
ne de ben oluyorum.
bir derin düşünce , düşler yere düşünce
bir soğuk kış akşamı yeşil gocuk üstümde
toparlamak mı çare yoksa bırakmak mı yerinde
neler döküldü bakmak veya neler kaldı yerinde

Kafiyeler basit kalır düşünceler kaybolur
biraz sanat gibi dudaklarından öpersem hep ayb olur
şark misali talan gönle senin aşkın garb olur
zaten kavuşmak imkansız apolitik bir harb olur.
ikide bir elimi başıma götürüp,
yalnızlığımı düzeltiyorum,
rüzgarda dağılan.

şimdi yalanlara inanmaya ihtiyacım var.
çocuklar gibi,
tüm çaresiz insanlar gibi.
sabaha doğru sokaklarım,
sabah kadar boşum,
sokaklar gibi anlamsız.
sevgi vardı, bir güneş gibi
anlamadım, o da doğamadan mı gitti?
rüzgar gibiyim bu vakitte,
odalara, balkonlara dolan
ama ne getirdiğini ya da ne götürdüğünü
bilmeyen cinsten.
martılar, kırlangıçlar, yalnız geceler...
ey gece,
sonsuz bile eksik senden bu saatte
vara vara bitiremediğim.
insan sonsuzu senden çalmış,
içinde bir zindan bırakmış.
ki o mahkumiyetten çıkan gebelikler,
gündüzün bir suçlusundan ibaret
sadece.
Yüreksiz bedenden şecaat beklenmez.
Zira yüreksiz bedende kan deli gezmez.
© 2005 – 2026 uludagsozluk.com