öğretmen

Sen git öss ye gir. Kazan, sonra canın çıksın bitirmek için. Tabi bu arada formasyon almadıysan bir de onunla uğraş. Tam mezun oluyorum de bir de bakmışsın ki kpss kursundasın. Ona da bir 5 sene ayır. Sonunda atandın. Hem de en ücra bir yere. Neymiş efendim 2500-3000 lira alcakmışsın. Bir de aday öğretmenlik muhabbeti var. Kısacası bi devrin mesleği değil öğretmnelik. Adeta ayaklar altında.

Tatili fazla olan meslekmiş.

Ulan siz hiç 40 dakika boyunca ayakta 40 farklı insana bir şeyler öğretmeye çalıştınız mı?

Bu meslek tatile en çok ihtiyacı olan meslek. Hepinizi çok değil bir dersliğine dersime sokayım da bi bakın bok attığınız bu meslek öyle kolay mıymış.

Öğretmen
Masasının başında eğreti eğreti durarak, sırtından gizli silah boynundan görünmez bıçak dayanmışçasına can çekişerek, iki kelimeyi bir araya getiremeyecek isteksizlikte olmaması gereken 4 aylık tatili olan varlık. Hayır üstüne üstlük dil dersindeyseniz hele bir de hoca atarlı giderli daha 2 yıllık ise; içinden ne laflar geciyor ona sokmak yerine geri yerlerine sokuyorsun.. Ayar oluyorum abii yeeaa.

Aslında sadece sevdalılarının yapması gereken ama Türkiye'de seviyesini düşürdükleri meslek !

son zamanlarda karşılaştıklarım acaba bu meslek grubundakilerin çoğu gerizekalı mı sorusunu sordurmaktadır sık sık. öyle bi cehalet, öyle bi kafa basmazlık ki anlatamam. kamu çalışanlarının çoğunun sorunu olabilir bence.

(bkz: meslek)

Yeni nesil olanları selfici olmakla beraber,biraz da gerizekalıdır.

Kendisine hakaret eden kişilerin aslında o kişinin bulunduğu konuma gelmesini sağlayan, gece evden kaçan öğrencisini bulmak için köyde aramaya katılan ve hala tatili insanların gözüne batan bir meslektir.

Akşam saat 10'da hangi memur kapısını çalan kişinin işini yapar? Cevao veriyorum Öğretmen...

mobbing'e en çok maruz kalan meslektir.

siktiğimin ülkesinde herkes öğretmen. herkes her şeyi öğretmenden fazla biliyor.

Bilmeyenlerim bol keseden atıp tuttuğu kutsal mesleğim.bir iki tane kötü örnek gösterip genelleme yapmayın.her meslekte iyi de kötü de var.o noktada vicdan devreye girer.insanlara ışık olmak,yol göstermek güzel bir şey.

annemin okuldan her geldiğinde bir ağrı kesici içip beni odaya yolladığı meslek.

adayı olduğum meslektir efendim. kutsaldır evet. hakkı ile yapanlar vardır ve iyiki öğrencilik hayatımda bana denk gelmisler. bu sayede öğretmeyi sevdim. kendime amac edindim. bir kac sene sonra mezun olup atandığımda bende bana yol gösteren öğretmenlerim gibi kendi öğrencilerime yol göstereceğim.

devlet deraneleri kapatıp haftasonu takviye kursları açtı ya bilemediki sevgili memuru bu işi beceremeyecek..kardeşimin ingilizce hocası geçen hafta derse girmemiş..sebebi beyefendinin canı istemiyormuş...lan dürzü devletten sen bunun parasını alıp yiyorsun ama..bende gittim şikayet ettim oh iyi oldu..

bir bizim öğretmenlere bakıyorum bir http://www.milliyet.com.t...detay/2145787/default.htm buna bakıyorum. neden uzay çağına geçemediğimizi anlıyorum.

zor hele de meslek lisesi öğrencilerine felsefe anlatıyorsanız. anlamasına anlıyorlar ama ben anlayabilecekleri kadar basitleştircem diye canım çıkıyor.

Johny Sins.

yılda bir kez hatırlanandır.

ekşi sözlükte denk geldiğim harika bir hikayedir. beni çok etkileyen bu hikayeyi sizinle de paylaşmak istedim.

sene 1994, ilkokul üçüncü sınıftayım, ikinci sınıfı okumadan atlatmışlardı.

fevzi hocam vardı, ölene kadar unutmayacağım kendisini. çok fakirdik. polatlı'nın kırsalından göçmüş, tek geliri asgari ücretli işçi maaşı olan bir aileydik. hatta iyi hatırlıyorum, babamın aldığı maaş 800 bin lira ise bunun 600 bin lirası kiraya gidiyordu. bugüne kıyasla ayda 200 liraya geçinmeye çalışan bir aileydik. kardeşim 1 yaşında, onun masrafı vardı. benim çok az da olsa okul masrafım ve akşam doyması gereken 4 kişi vardı. cornetto'nun altın değerinde olduğu yıllardı. babam baktı olmuyor, köye geri göçmeyi düşünüyordu ciddi ciddi. öğretmenim beni çok sevdiği için konuşmaya gitti, yanında ben vardım.

babam: hocam, durumumuz çok zor, kızım yeni doğdu, onun masrafı derken yetiştiremiyorum ay sonunu. benim için köye geri dönmekten başka bir çare kalmadı.

fevzi hocam, bunu duyduğu anda ceketini çıkarttı. işaret parmağına asıp babama gösterdi, ve dedi ki:

"bak kardeşim, ben gerekirse bu ceketi satar, bu çocuğu okuturum. hiçbir yere gitmiyorsunuz, sadece emeğine emek katıp oğlunu okut!"

babam, fevzi hocamın bu sözünden öyle utandı ki, beyaz yüzü kıpkırmızı oldu. hocaya teşekkür edip elini sıktı, yolda hiç konuşmadık, ama ben öyle sevinmiştim ki. geri dönmeyecektik ve ben okumaya devam edecektim bir şekilde.

benim kaderimi bir öğretmen değiştirdi. fevzi hocam olmasaydı bugün köyde koyun güden, tarla ekip biçen bir çoban olacaktım. kız kardeşim muhtemelen evlendirilmişti bile.

kaderimizi çizen, bize yön veren bütün öğretmenlerin öğretmenler günü kutlu olsun. bilin ki, sizi benliğimizde taşıyoruz bir ömür boyu.

yazar adı: the corporate

hikayenin linki: https://eksisozluk.com/entry/38503372

Eski bir öğrenci olarak ne kadar dayak Yemiş de olsam tüm samimiyetle öğretmenler Gününü kutladığım eğitimci.

kürtlük ile çok yakın bir kavramdır. her Kürt pkklı değildir ama pkklı olmayanı nadiren görülür ya, kesinlikle insanî erdemlerini yitirmemiş öğretmenler vardır ama aramızdan çok şanslı olanlar ömürleri boyunca 1-2 tanesine rastlarlar. uslu bir çocuk olunca şirinleri görme ihtimali, uslu bir çocuk olunca insan diyebileceğiniz bir öğretmene denk gelme ihtimalinizden daha yüksektir.

5. sınıfa kadar beni eğitmekle mükellef memur hayatımı öyle bir kaydırdı ki... yaşadığımız şehrin yerlisi değildik. küçük de bir şehir. dolayısıyla herkes herkesi, yani öğretmen çoğu öğrencinin velisini tanıyordu. akşam okey attığı adamların çocuklarına öğretmenlik etmek keyifliydi kendisi için sanırım. derslerim her daim iyiydi. ama o çok sevdiğim öğretmenimin gözünde hiçbir zaman okeydeki eşinin oğulları kızları kadar değerli olamadım. derslerim iyi de olsa orta okulda çalışkan sınıfa gidemedim. onlar gitti.

evet o çocuklar bir bok olamadılar. öğretmenin yan masasında okey atıyorlar şimdi. erkek olmayanlar zaten çoktan üçüncüyü doğurmuştur. ama ben de bir bok olamadım. lise ve sonrası benim hatalarımdan ibaret de olsa insanın karakterini şekillendiren o yıllarım bir namussuzun çıkar ilişkisine kurban gitti.

şimdi neyin gününü kutlayayım ki ben? tekel bayii açan sınıf arkadaşlarım kutlasınlar.

bilhassa iibf mezunu insanlar tarafından kıskanılan meslektir. girin memurlar.net'e adamların tek işi gücü öğretmenlerle uğraşmak.

ulan amele! zamanında sen de kazansaydın da okusaydın. nedir bu öğretmen nefretin?

sizin gibi çobanların eline 40 öğrenciyi vereceksin bir iki saat uğraşın diyeceksin. yapabilir misiniz bunu her gün?

oturduğunuz yerden bu öğretmenlere saydığınız yeter. gidin kendinizi geliştirin de bir işe girin.

ama bunlar hep boş zamandan. ee ne demişler?

(bkz: aylak bakkal taşak tartar)

benimdir. paradise05'le aynı mesleği icra etmek yerine kasap olmayı yeğlerdim sözlük. ciğerim yanıyor.

Öğretmenin bir günlük çalışması, diğer mesleklerin 2 belki de 3 günlük çalışmasına eşittir. Çünkü annesinin babasının başımdan gitsin de nereye giderse gitsin mantığı ile başından attığı çocuklara öğretmen okulda sabreder. Sinirleri yıpranır.

"öğretmenler çok tatil yapıyo yea" diyenin ağzına kürekle vurmaya karar verdim bundan sonra. bütün öğretmenler devlet okulunda çalışıyor sanki. bugün sabah beşte kalktım sırf duş alabilmek için. beş nedir ya, bak sabah beş diyorum. neden, çünkü okuldaki toplantı sekiz buçukta bitmiş. eve gelmişim dokuz buçukta. yemek bile yemeden yorgunluktan bayılıp kalmışım. istisna değil bu. hep böyle. sadece bu hafta sınav haftasıydı. iki gün boyunca gece ikiye kadar soru yazdım, sınav hazırladım. cumartesi dahi dokuz beş ders var. dört buçukta dersler bitiyor etütler başlıyor. altı buçuğa kadar yine ders anlatıyorsun. şökler var mesela. sen şök nedir bilir misin? üç saatten az sürmeyen bir şey. sen özel okulun aktiviteleri nedir bilir misin? her hafta sonu. pazar günü de aynı insanlar. reklam olsun diye sürekli yok tören, yok turnuva, yok o yok bu. günlerce önceden hazırlanmaya başlanan ve hiç bitmeyen şeyler. yemin ederim tatili geçtim manikür yapmak istiyorum sadece. tek özlemim şu an bu. on beş tatil yaklaşıyor diyenlere on ikinci sınıfların kampını hatırlatıyor ve tatil diyenlere come on diyorum.

insanlar birşeyleri kıskanmakta birşeyleri sürekli eleştirmekte sınır tanımıyorlar. Ulan o tatil yapıyor dediğiniz insanlar eğitmeye çalışıyor tabi öğretmen yeterliliği konusu gibi bir gerçek var fakat şu an ona değinmeyeceğim biz yeterli öğretmenleri baz alalım o öğretmenler sayesinde bu ülkede avukat mühendis öğretmen bilmem ne yetişiyor insanlar hala onları ezmek aşağılamak kötülemek için ellerinden geleni yapıyorlar ne güzel.