bugün
- iremga8
- aldatan erkekler sapıktır8
- 21 kasım 2026 galatasaray samsunspor maçı11
- arkadaşlar nasılsınız19
- bir yazara entrylerinden aşık olmak20
- cumartesi günü evde oturmak7
- çalışmadan yaşayacak gelirin olsaydı ne yapardın4
- arkadaşlar bugün doğum günüm18
- 21 kasım 20262
- sakso çekerken erkeğin ruhunu emen kız3
- akp kime çalışıyor9
- galatasaray'ın şampiyonluğu hak etmemesi3
- böbreklerin güzel mi diye soran sözlük kızı2
- sözlüğün en çok eksilenen yazarı13
- sözlükteki sude isimli kızlar7
- cumartesi günü yapılabilecekler4
- askerde karşılaşılan ara geçiş formları5
- kadınlar paralı erkek sever yanılgısı3
- türkiye sineması10
- milli mücadelede cami ve tekkeler2
- mit başkanı kalın'ın hamas heyetiyle görüşmesi2
- gümüşhane'de hiçbir olay yaşanmaması5
- arkadaşlar ne yesek ya7
- hgs vurgunu18
- true sapığının süresiz çaylak olması15
- uludağ sözlük efsane nesil toplanıyor zirvesi 202685
- gina carano'nun sözlüğe attığı ayaklar7
- sözlüğün yüzde doksanının üzgün olması2
- instagramda karısının kombinini puanlatan kocalar5
- matrixte kırmızı hapı mı mavi hapı mı alırsınız2
- mükemmel anneler dizisi3
- muslettin amca8
- enayimiknatisii ile utah'dan alabama'ya gitmek8
- lionel messi2
- sözlükte seviyeyi yükselten yazarlar5
- ülkenin iyi olduğu alanlar4
- sürekli hasta olmak7
- sikli domates5
- kitap alıntıları3
- 3 mayıs 19952
- başlığı sol frameden kaldır butonu11
- antalya'daki cop31'de fosil yakıt düğümü2
- sözlük gayleri5
- true'ye sanki biraz fazla yüklenilmesi5
- sözlükte gizli ilişkiler ayyuka çıkıyor kampanyası10
- travestiyle sevgili olmanın yadırganması15
- 21 kasım 2026 amed rizespor maçı2
- louisa vesterager jespersen ve maren ueland5
- analı kızlı ayak işlerine girmek2
- lahana sarması3
zaman, çoktan bir kavram olmaktan çıktı. bu yalanı atanlar beraberinde ve devamında birçok şey sıkıladılar. bu yalanların ne haddi vardı ne hududu. gelişine, hatta burun vurdular kavramlara ve soktular içimize... çıkartamayacağımız bir şekile getirene kadar işlediler, işlediler... hatta işediler!
bizi, insanları kontrol edebilmek için ellerinden geleni yaptılar. her sürünün bir kurdu olduğunu öğrettiler. kah sürü olduk, kah çoban. bir düzen olmalıydı elbet, yalnız acı çekebileceğimizi bildikleri halde bizi bu oyuna ittiler. verdiklerinin, getirdiklerine bazen yetmediğini hesap edemediler. edemezlerdi de...
her bir bok ritüel oldu. onlarca, bazen yüzlerce fotokopimizi çektik, saldık çayıra kime inanıyorsa o kayıra... hiç bakamadık gözlerimize. acaba kaçımız o gözümüzün içinde bir küçülüp bir büyüyen karanlığa dikkat edip kendini gördü?
öyle "her şey bir gün dersanenin kantininde, tostumu yiyip çayın soğumasını beklerken gördüğüm kızla başladı" demeyeceğim. çünkü hiç dersaneye gitmedim. olay, hikaye, makale, deneme, artık nasıl kategorize edilirse o şey ilginç bir hal alsın diye parayı sokmayacağım araya. artık bu akılsız varlıkların bile ehemmiyet vermediği kilit mekanizması iyice saçmalamaya başladı.
kendinden başka bir şeyin anlatamadığı şeyler neydi acaba k,? o zaman, an ve bilumum türevleri? neden bu kadar acı çektiriyordu ki insana? ve aynı anda katılıyordu kendisi de... aynı anda hem mazoşist hem sadist miydi yani? nedendi bu başladığını anlamadan bitirdiğimiz törenler? nereye kadardı yada? kim dur diyecekti veya betimleyecebilecekti?
o kadar çok batmıştık ki yalana, konuşarak daha dibe gireceğimizi düşündük, düşündürdüler! gerçeğe hep bir adım kalmıştı. hakikaten neydi gerçek? yada kimin gerçeğiydi? herkes kendi gerçeğini biliyor muydu? yaşaması hiç önemli değil, var mıydı bir gerçekleri?
yarın usulca ilerler, kördür daha gözleri. (John berger)
aklıma gelmişken "yarın" da neydi?
bizi, insanları kontrol edebilmek için ellerinden geleni yaptılar. her sürünün bir kurdu olduğunu öğrettiler. kah sürü olduk, kah çoban. bir düzen olmalıydı elbet, yalnız acı çekebileceğimizi bildikleri halde bizi bu oyuna ittiler. verdiklerinin, getirdiklerine bazen yetmediğini hesap edemediler. edemezlerdi de...
her bir bok ritüel oldu. onlarca, bazen yüzlerce fotokopimizi çektik, saldık çayıra kime inanıyorsa o kayıra... hiç bakamadık gözlerimize. acaba kaçımız o gözümüzün içinde bir küçülüp bir büyüyen karanlığa dikkat edip kendini gördü?
öyle "her şey bir gün dersanenin kantininde, tostumu yiyip çayın soğumasını beklerken gördüğüm kızla başladı" demeyeceğim. çünkü hiç dersaneye gitmedim. olay, hikaye, makale, deneme, artık nasıl kategorize edilirse o şey ilginç bir hal alsın diye parayı sokmayacağım araya. artık bu akılsız varlıkların bile ehemmiyet vermediği kilit mekanizması iyice saçmalamaya başladı.
kendinden başka bir şeyin anlatamadığı şeyler neydi acaba k,? o zaman, an ve bilumum türevleri? neden bu kadar acı çektiriyordu ki insana? ve aynı anda katılıyordu kendisi de... aynı anda hem mazoşist hem sadist miydi yani? nedendi bu başladığını anlamadan bitirdiğimiz törenler? nereye kadardı yada? kim dur diyecekti veya betimleyecebilecekti?
o kadar çok batmıştık ki yalana, konuşarak daha dibe gireceğimizi düşündük, düşündürdüler! gerçeğe hep bir adım kalmıştı. hakikaten neydi gerçek? yada kimin gerçeğiydi? herkes kendi gerçeğini biliyor muydu? yaşaması hiç önemli değil, var mıydı bir gerçekleri?
yarın usulca ilerler, kördür daha gözleri. (John berger)
aklıma gelmişken "yarın" da neydi?
Gündemdeki Haberler
Güncel Önemli Başlıklar
© 2005 – 2026 uludagsozluk.com