bugün
- nervio'ya yapılabilecek yemekler8
- uludağ şikayet10
- yemek yemek ile ilişkiniz nasıl9
- ismet gurbuz 2024'ün ne yapsa ceza almaması9
- bir kadına yemek yapmak5
- suriyelilerin hala gitmemesi durumu3
- ismet gurbuz 202410
- ismet silinesiye yazmıyoruz kampanyası5
- anın görüntüsü23
- solcuların düşük zekalı olması2
- ekrem imamoğlu serbest kalsa cb olur4
- suriyeliler gidince kim çalışacak diyen tip2
- genital bölge temizliği6
- yemek yapmayı bilmeyen kadın5
- sen yetkili bi abiye benziyorsun3
- neden evlenmiyorsun3
- bilimsel bir soru3
- uludağ sözlüğe getirilmesi gereken kurallar5
- erkek yazarı favlayınca gelen pişmanlık hissi2
- başlık engelleme özelliğinin gelmesi7
- bir yerlerden gelen soğan kokusu2
- gta 635
- ne kadar yaşlısın5
- anna faris2
- ismetle sözlüğü sikme saati4
- bik bik'in mutfağına konuk olmak7
- 21 kasım 2026 kocaelispor fenerbahçe maçı28
- günün şarkısı7
- canınız sıkılınca ne yapıyorsunuz3
- hayırdır siz3
- unutamadığınız şeyler4
- çiğ köfte2
- elmas bey birader dönmüş3
- güne bir şiir bırak2
- ekşi sözlük6
- ismet gürbüz'e yazarlardan sorular3
- günaydın arkadaşlar7
- evlenmek istemek ama doğru kişiyi bulamamak2
- 22 kasım 2026 saat 15 153
- 21 kasım 2026 amed rizespor maçı3
- burun karıştırmak2
- tayyip ölünce başa kim geçecek sorunsalı12
- selo baba2
- yakışıklı mısırcı'ya 615 bin tl hediye gönderilmsi6
- bana onu sormayin3
- sözlükte saygıyı hakeden yazarlar sıralı listesi2
- uludağ sözlük efsane nesil toplanıyor zirvesi 202685
- sözlüğün 11 12 yaşındaki çocuklarla dolu olması2
- ismet gurbuz sizce nereli2
- imamoğlu küresel bir projedir5
nazım hikmet'e göre "kendinden başka kimseyi sevmemek"..
kişinin en çok korkması gereken şey. allah kimseyi elden ayaktan düşürmesin. o ne acziyettir çeken bilir.
yaşamak için bir amacın kalmaması durumu. belki de bir zamanlar o siyah takım elbiseniz ve fötr şapkanızla kalbini çaldığınız kızların ya da o muhteşem elbiseniz ve parfümüzle başını döndürdüğünüz erkeklerin, çapkın bakışların odağı olamamak bir daha! o çok giydiğiniz rengarenk elbiseyi giyememek yaşıma uygun değil diye! bir kulağınız telefonda, diğeri kapı zilinde, gözünüz yolda birilerini beklemek hep! eskisi gibi heyecan duymayı istemek. hayat boyu önce büyümek, sonra okumak, iş bulmak, sevmek, aile kurmak, çocuklarınızı yetiştirmekle geçmiş olan ömrün devamında ne var şimdi? yaşlanmayı beklemek mi? romatizmalarınız, şekeriniz ve kalbiniz yüzünden, delikanlılığınızda üçer beşer atladığınız basamakları çıkamamak, o dört duvar arasında oturmak, beklemek, beklemek, beklemek... bir yeni suret beklemek, bir yeni ses beklemek, aranmayı beklemek, önemsenmeyi beklemek, ölümü beklemek...
(bkz: pir i fani)
uçarı gençliğin unuttuğu şeyleri hatırlatıp pişmanlığa sevkeden, olgunluğun kazanıldığı hayat dilimi.
yaşlı olma durumu
an itibari ile yasamdıgımız bilmedigimiz bir konu.
kurtlar köpeklere ne zaman maskara olurmuş???
yüce yaradanın insanları yazarlıktan çaylaklığa geçirdiği durum. devamında silik olmak vardır.
(bkz: hayatı sözlüğe uyarlamak)
(bkz: hayatı sözlüğe uyarlamak)
her yaşın güzelliği olduğu gibi yaşlılık evresinin de güzel yönleri olsa gerek fakat hayat ağacının tükendiği işaretini ettiği için sevilmez korkulur hep. bir de elden ayaktan düşmeyle birilerine muhtaç yaşamak tabi ki.
hani denir ya:
gençlik elde bir kuştu; uçtu gitti tutamadım. yaşlılık bir top kumaş; elde kaldı satamadım.
zor.
hani denir ya:
gençlik elde bir kuştu; uçtu gitti tutamadım. yaşlılık bir top kumaş; elde kaldı satamadım.
zor.
enteresan belirtileri vardir yasliligin. en önde gideni sikayettir.
eger
- ay, gec kaldik
- ay, erken geldik
- ay, basim agriyor
- ay, hava cok sicak
- ay, hava cok soguk
diye sacma sapan nedenler yüzünden hayatinizi karartip hayiflanmaya basladiysaniz, vasiyet yazmanin zamani geldi demektir.
eger
- ay, gec kaldik
- ay, erken geldik
- ay, basim agriyor
- ay, hava cok sicak
- ay, hava cok soguk
diye sacma sapan nedenler yüzünden hayatinizi karartip hayiflanmaya basladiysaniz, vasiyet yazmanin zamani geldi demektir.
doğumundan o güne yaşadıklarını düşünme,edinilen tecrübeleri bir ögüt şeklinde torunlara aktarmanın zamanın geldiği,sona yaklaşılan devre
Yüzlerce kitap okumuş, her yeri gezmiş bir genç ancak bir yaşlının yerini tutabilir.
Yaşlılık yalnızlıktır, bilgeliktir, yeni nesile ve kültürlere yabancılaşmadır.
40'ların çocuklarından yani dedelerimizden, annanelerimizden öğreneceğimiz çok şey var.
Aynalara bakmaya korkarmış yaşlılar, yüzlerindeki çizgilerden ve vücutlarında belli belirsiz çıkan kahverengi lekelerinden utanırlarmış.
Hayata dair her şeyleri açığa kavuşup, sonlandığı için de bir beklentileri kalmazmış yaşamdan.
Gençliklerindeki büyük hayalleri ve çabaları artık birer şakacı tebessüm olurmuş suratlarında.
Kendi yaşam tecrübelerinden öğütler vererek paylaşırlar bizimle ve bunu yapmaktan büyük keyif alırlar ki bu keyfin hazzını onların kırışmış yüzlerinin arkasındaki çocuksu gözlerinden hemen anlayabiliriz.
ilgi isterler, dinlenmek isterler yani bir nevi çocukluğa dönüştür yaşlanmak çünkü her zaman dikkatlerin onların üstünde olmasını dilerler.
Ve biz onlara hiçbir zaman gerektiği kadar vakit ayıramadığımızı, onların sessiz evlerinde öldüklerinin haberini aldığımız vakit anlarız.
Oysaki bizden bir hayat istemezler, tek beklentileri ilgi ve sevgidir.
Ama insanoğlu dedelerinin zaten çoktan yaşadığı şeyleri yaşamak için kaytarırlar bu ziyaretleri.
Biz bir dinlemeye başlasak, onlar da bir anlatmaya başlasa biz de o yaşlılığın bilgeliğinden küçük bir parça alabilsek hem onları daha iyi anlayabiliriz hem onları kendilerini dinlettirdikleri için mutlu etmiş oluruz hem de edineceğimiz tecrübelerle yaşantımızı kolaylaştırabiliriz.
Onların bizden çok daha önce ölecekleri matematiksel bir gerçek ve bizi beklediklerini hepimiz biliyoruz.
40'ların çocukları, 60'ların delikanlıları ve hanımları şimdi bizim merhametimizi beklerken ve ölümü biraz daha geçiştirmek için hergün kutu kutu ilaçlarını içerken biz nasıl onları yoksayar da gerektiği kadar önemsemeyiz?
Steven Stiles '' Tanrı ölümü nerede duracağımızı bilmemiz için icat etti. '' diyerek ölümün gerekliliğini savunuyordu.
Ve ne yazıkki 40'ların çocuklarının tanrının bu acımasız icadından nasiplerini alacakları günleri bizimkilerden yakın gibi görünüyor.
Yaşlılık yalnızlıktır, bilgeliktir, yeni nesile ve kültürlere yabancılaşmadır.
40'ların çocuklarından yani dedelerimizden, annanelerimizden öğreneceğimiz çok şey var.
Aynalara bakmaya korkarmış yaşlılar, yüzlerindeki çizgilerden ve vücutlarında belli belirsiz çıkan kahverengi lekelerinden utanırlarmış.
Hayata dair her şeyleri açığa kavuşup, sonlandığı için de bir beklentileri kalmazmış yaşamdan.
Gençliklerindeki büyük hayalleri ve çabaları artık birer şakacı tebessüm olurmuş suratlarında.
Kendi yaşam tecrübelerinden öğütler vererek paylaşırlar bizimle ve bunu yapmaktan büyük keyif alırlar ki bu keyfin hazzını onların kırışmış yüzlerinin arkasındaki çocuksu gözlerinden hemen anlayabiliriz.
ilgi isterler, dinlenmek isterler yani bir nevi çocukluğa dönüştür yaşlanmak çünkü her zaman dikkatlerin onların üstünde olmasını dilerler.
Ve biz onlara hiçbir zaman gerektiği kadar vakit ayıramadığımızı, onların sessiz evlerinde öldüklerinin haberini aldığımız vakit anlarız.
Oysaki bizden bir hayat istemezler, tek beklentileri ilgi ve sevgidir.
Ama insanoğlu dedelerinin zaten çoktan yaşadığı şeyleri yaşamak için kaytarırlar bu ziyaretleri.
Biz bir dinlemeye başlasak, onlar da bir anlatmaya başlasa biz de o yaşlılığın bilgeliğinden küçük bir parça alabilsek hem onları daha iyi anlayabiliriz hem onları kendilerini dinlettirdikleri için mutlu etmiş oluruz hem de edineceğimiz tecrübelerle yaşantımızı kolaylaştırabiliriz.
Onların bizden çok daha önce ölecekleri matematiksel bir gerçek ve bizi beklediklerini hepimiz biliyoruz.
40'ların çocukları, 60'ların delikanlıları ve hanımları şimdi bizim merhametimizi beklerken ve ölümü biraz daha geçiştirmek için hergün kutu kutu ilaçlarını içerken biz nasıl onları yoksayar da gerektiği kadar önemsemeyiz?
Steven Stiles '' Tanrı ölümü nerede duracağımızı bilmemiz için icat etti. '' diyerek ölümün gerekliliğini savunuyordu.
Ve ne yazıkki 40'ların çocuklarının tanrının bu acımasız icadından nasiplerini alacakları günleri bizimkilerden yakın gibi görünüyor.
gençliğimizde öğreniriz... yaşlandığımızda anlarız...
engellenemeyen doğal bir olay.*
Gençliği ve yeniliği çekemediğiniz, yeniliklerin zevkine varamadığınız, karşı cins için artık ilginç olmadığınız ve fedâkarlığı göze alamadığınız zaman başlayandır.
ağızda bir limon ekşiliği, konuşurken kelimelerin buruk buruk çıkması. yorulmuş kalplerin ve vücutların birer körebe gibi ölümün peşinde koşması.
taktım bu sıralar yaşlanmaya, düşünsene diyorum kendi kendime sen yaşlanacaksın. hatta o moda bile soktum kendimi saçlarımda 3-5 tel beyaz görür oldum, o beyazlara efkarlanıp bıyık bıraktım, olmuşken bir şeye benzesin madem diye. biraz melankoli iyidir.
evim huzurevine yakın çok sık önünden geçiyorum, hatta iş için bazen gidiyorum. geçen hafta 78 yaşında bir amcanın yanına oturdum. ben sadece merhaba dedim ve daha da konuşmama fırsat vermedi, anlattı da anlattı o derece konuşmaya hasret kalmış kafam kaldırmadı yarım saatten sonra hmm, hmm diye geçiştirdim. koca 78 yılı 1 saate sığdırmayı başardı. boşuna değil aslında yaşlılarla çocukların çok iyi anlaşması her ikisinide kimse dinlemiyor, onlar anlatıp duruyorlar birbirilerine ve dinliyorlar birbirilerini. acaba diyorum bende yaşlanınca böyle çok konuşacakmıyım, yada şimdi haz etmediğim hayatı o zaman ballandıra ballandıra anlatacakmıyım. huzur evinin o soğukluğundansa ölümü tercih edecek cesarete sahip olabilecekmiyim. yoksa hayat yirmibeş yaşındaki can tatlılığını o zamanda sunacakmı bana.gerçi bu kadar yaşadım yeter diyenini görmedim daha, ölüm döşeğindeki herkes 1 gün daha istiyor, oysa bir dakika bile olmuyor.
ve bütün yaşlıların dilinde aynı türkü var ' ah şimdi genç olsaydım ' . keşke hiç yaşlanmasaydım diyorum. hadi yaşlanacaksam da yaşımdan tasarruf edip 26. yaşımı hiç yaşamayıp 27 ye atlamak istiyorum.70 ine gelince 71. yaşımı es geçip 1 yıl 26 ya dönmek istiyorum. en azından içimde kalmaz
'ah şimdi genç olsaydım'.türküsü.
evim huzurevine yakın çok sık önünden geçiyorum, hatta iş için bazen gidiyorum. geçen hafta 78 yaşında bir amcanın yanına oturdum. ben sadece merhaba dedim ve daha da konuşmama fırsat vermedi, anlattı da anlattı o derece konuşmaya hasret kalmış kafam kaldırmadı yarım saatten sonra hmm, hmm diye geçiştirdim. koca 78 yılı 1 saate sığdırmayı başardı. boşuna değil aslında yaşlılarla çocukların çok iyi anlaşması her ikisinide kimse dinlemiyor, onlar anlatıp duruyorlar birbirilerine ve dinliyorlar birbirilerini. acaba diyorum bende yaşlanınca böyle çok konuşacakmıyım, yada şimdi haz etmediğim hayatı o zaman ballandıra ballandıra anlatacakmıyım. huzur evinin o soğukluğundansa ölümü tercih edecek cesarete sahip olabilecekmiyim. yoksa hayat yirmibeş yaşındaki can tatlılığını o zamanda sunacakmı bana.gerçi bu kadar yaşadım yeter diyenini görmedim daha, ölüm döşeğindeki herkes 1 gün daha istiyor, oysa bir dakika bile olmuyor.
ve bütün yaşlıların dilinde aynı türkü var ' ah şimdi genç olsaydım ' . keşke hiç yaşlanmasaydım diyorum. hadi yaşlanacaksam da yaşımdan tasarruf edip 26. yaşımı hiç yaşamayıp 27 ye atlamak istiyorum.70 ine gelince 71. yaşımı es geçip 1 yıl 26 ya dönmek istiyorum. en azından içimde kalmaz
'ah şimdi genç olsaydım'.türküsü.
erikson a göre benlik bütünlüğüne karşı umutsuzluk yaşanan dönemdir.
yaşanan herşey yüzünde çıkan çizgilerde saklı kalır. kimisi olgunlaşmak der, kimisi çocuklaşmak. her bir çizgi atılan adımların yanlışlığı ile büyür, doğruluğu ile kaybolacak kadar küçülür.
her güzel şeyin nihayet bulması gibi;hayatın "son fırt"ıdır.
Bence yaşlılık, ne saçın ağarması, ne de belin bükülmesidir, gayesi biten ve ümidi sönen herkes yaşlıdır!
Bir genç bir yaşlıya yaşlılığından dolayı saygı gösterirse, Allahta yaşlandığında kendisine saygı gösterenleri yaratır (Tirmizi)
hadis-i şerif...
hadis-i şerif...
Gündemdeki Haberler
Güncel Önemli Başlıklar
© 2005 – 2026 uludagsozluk.com