veda psikolojisi

duygusal vedaları sevmem "hadi yavrum gömdüm" diyerek ayrılınabilirse de içinizden " ruhumu bıraktım gidiyorum... " bebeğim demektir.

insanın kendine veda edeceği gerçeği düşünülünce tüm vedalar siliniveriyor.

insan kendini vedaya hazirlar, ancak yinede o an geldiginde birden salya sumuk, hickirarak aglayabilir.

veda gecesi, veda yemeği falan insanın psikolojisini olumsuz etkileyen durumlardır. bu sebeple veda olan hiçbir şeye katılmıyorum. kendi kendimin çocukluğuna indim. meğer ordan gelen bi problemmiş. anladım ama yine de gitmem, mutluyum. tavsiye ederim.

(bkz: veda busesi)*

VedA demek sevdiğin bi şeyden ayrılmaktır. Yani her halükarda kötüdür.

insanı masumlaştıran, veda edeceğin kişilerle ilişkilerini düzenleyen psikolojidir. o ana kadar farkına varmadığın birçok şeyi fark eder, her şeyin tadına bu psikolojiyle birlikte varırsın. zaman geçmesin istedikçe daha hızlı geçmeye başlar ve böylece veda psikolojisi ile vedalaşırsın.

çok sert olacak ama: ölüm gibidir. arkanızda kalan hayat devam eder.

gözler dolar, yalnızlık çöker, sıtma olmuş eşek gibi bir titreme alır insanı.

bir de sessiz vedalar vardır. siz gidersiniz ama kimse bilmez, anlamaz gittiğinizi. konuşursunuz ama duymazlar bir türlü sizi. içten içe yitip gider bu tür insanlar. gerçek veda zamanında ise dönüp te bir damla gözyaşı akıtanları olmaz arkalarından, sadece kuru bir gürültü, yapay bir hüzün oluşur ortamda.