uzakta olmak

guzeldir aslinda uzakta olmak,
neden mi?
aidiyet hissini artirir bir yandan,
kendini ve sana ait olanlari koruma gudunu artirir,
dahasi yeni olana, farkli olana, aykiri olana bakisini gelistirir,
cogu bakamaz bile, bakamadigi icin goremez farkliliktaki guzelligi,
goremedigi icin de anlamaz, gercekten herkes ayni olsa dunya cekilmez olurdu diye,
ondan da zaten yaradan oyle irade buyurmustur ya,
evet zordur uzakta olmak
anlamayi gerektiri kendi evinin duvarinin boyasindan farkli bir boyada ev de misafir olmayi,
derler help yourself, nami diger kendine yardim et, evet kimse sana cay tutmaz, ikrami kendin bulur alirsin,
sonra anlarsin medeniyet ne demek, sen anadolu da 1000 senedir ve oncesi asya da icinde bulundugun surecin seni aslinda uzakta olsan da hep ozune yakin oldugunu hissettirir, anlarsin ki turk olmak baska bir guzeldir uzakta, uzakta bir turk ile oturup konusmak daha guzeldir, bilirsin ki o turk baska sen baska dusunsen de uzak seni yakinlastirmistir,
keske her turk gocse su anadoludan sonra da oraya oralardan baksa, donse geri ve sevse kendine benzemeyenleri, neden mi,
cunku o oralarda gordukleri kendine benzemeyenlerden ne kadar daha cok ona benzememekte,
ve aslinda kendine benzemeyen onlar aslinda ne kadar onun gibi oralardakileri gorunce, bunu anlamak bir cay ikraminin yapilmadigi bir yerde, hasta oldugunda get well soon kelami diger umarim yakinda iyi olursun seklinde gecistirmelerde, ve dahasi bir uzaktaki baskasi babasini kaybettigindeki sogukkanliligini gordugunde ben iyi ki uzakta bir turkum, yakinda baska biri degilim dersin,
memleketini seversin, memleketinin insanini da bir o kadar seversin,
dersin iyi ki uzaktayim,
dedik ya uzakta olmak guzeldir...

uzakta olmak kimi zaman güzel kimi zamanda çok kötüdür.insan kendisini kötü hissettiği zaman uzaklaşmak ister bir süre tek başına ama yanına kimseyi almadan uzaklara gitmek ister.ama kimi zamanda uzakta oldumu yanlızlık çeker işte bu yüzden değişik bi duygudur uzakta olmak.

uzakta kalmak, hasret kalmak, özlemek, özlemek, özlemek...
ülkenin en batısında yaşamak ama kendini en doğudaymış gibi hissetmek...
o medeni batı toprağının, doğunun terör besleyen toprakları kadar canınızı sıkması...
hiçbir zaman havayı içinize çektiğinizde, hatta içinizde tutmaya çalışsanız da nefes alamamanız.
Yürümek için çıktığınız yolların sanki mayınlı arazilermiş gibi sizi tedirgin etmesi, güven duygusunu yitirmeniz. Meyvelerin lezzetsiz, yemeklerin hep bir şeylerinin eksik olması (ki o aslında sevgi dediğimiz şeydir...
tartışmaların daha da acıtması, mesafelerin acımasız oluşudur.
Canınız sıkıldığında sizi 5 yıl öncesinden de bilen dostlarınızı bulamamaktır.
yaşama sevincini telefonun ucundaki neşeli sesten almak, kardeşi yeni dökülen süt dişlerinin kanamasını uzaktan hissetmek, içten içe onun için ağlamak, o düştüğünde uzakta da olsan dizlerin acımasıdır.

Hastalıkların daha da çekilmez oluşudur, çünkü artık sizi hastaneye götürecek baba, size sıcacık çorba yapacak anneniz, sizi her şartta gülümsetecek kardeşleriniz yoktur.

Sevdiceğiniz vardır... herkesi, her şeyi onda aramaktır. çareyi sevdiceğe sarılmakta, güneşin doğuşunu sevdiceğin gülüşünde bulmak, hayatı anlayamamak ama yine de uzaktakileri çok özleyip yanındakine daha sıkı sarılmak, sarılamadıklarına sarılır gibi sarılmak, sevgini uzaktan gösteremediklerin için onu daha çok sevmek, ona daha çok bağlanmak, sımsıkı tutunmak, onu sevgiyle boğmak (bazen ona bile sıkıcı gelse de)... sevdiceğin anne, baba, kardeş, arkadaş olması, hayatın anlamı olması, hayata lezzet katması, içilen çayların onunla daha bi' hoş olması...

hiçe doğru ilerleme maratonudur. yalnızlık doğurur, seçilmiş yalnızlığa kadar büyür.
ritmini uzak belirler, herşeyden hiçbirşeye.

kafa dinletiyorsa, hele bir de bolca zamanın varsa...

hiç kafa yormayan, sadece kas yoran şeylerle gününü geçiriyorsan mesela...

karıncalara bisküvi kırıntısı verir izlersin belki bir kaç saat.

kimsenin sevmediği hor görüp itelediği başıboş masum bakışlı bir köpeğin başını sen okşuyorsan usulca. şişeden içtiğin suyun yarısını da ona veriyorsan.

etrafta hiç kedi olmaması tek derdinse mesela.

rüzgarın sesini dinleyebiliyorsan, güneş tenini yakıyorsa bir yandan, ilk fırsatta kendini gölgenin hafif serin kollarına bırakıp bir oh diyorsan.

düşündüğün tek şey sabahki kahvaltının nasıl olacağıysa.

sanırım iyi geliyor.

herkesten, her şeyden uzakta olmak...

Sevdiğiniz bir kişiden haber alamamak.

Unutulmaya mahkum ilişki sebebi.