türkiye

gölgelerin insan boylarından uzun olması sebebiyle güneşin batmakta olduğu anlaşılan ülke.
güneş toplayın. yarın lazım olabilir.

çok oynak bir ülke. zangır zangır sallanıyor her bir karışı.

yıllardır derin bir uykuda olan duyarsız insanların yaşadığı boş beleş bir ülke.

13 haziranda tarihe karışacak olan ülkem uğruna verilen milyonlarca şehide rağmen eğer sandıktan yine akp çıkarsa.

Çanak anten yerine Tencere kapağı kullanan insanların bulunduğu süper ötesi bir ülke.

bir çok medeniyetin yuvası olmuş, şimdi de bu özelliğini korumaya çalışan anadolunun sahibi ülkedir.

diğer bir deyişle, yıllardır kökünü kazıyamadığı terör faaliyetlerinden dolayı* * iktidarın düşürülmesi istenen ülkedir. oysa asıl suç eski iktidarların terörün kökünden sökülmesine karşı çıkmasıdır.

tipik bir üçüncü dünya ülkesi orc ve insanlar bir arada yaşamaktadır.

18 yaşından küçüklere mizah dergisi satışının yasaklandığı bir ülke!

Türkiye;
Avrupa birliğine girecem diye yırtınan, AB - ABD nin her dediğini yapan,
sonra da bağımsız olduğunu iddia eden ülkemizdir.

firmalari ortadogu'yu tekeline almis ulke.

en büyük adalet saraylarının inşa edildiği ama içine bir türlü adalet mefhumunu iskan ettirememiş zavallı ülkem.

böyle şerefsizleri de barındıran güzel ülkem .6 yaşındaki kız çocuğuna taciz de ne demek ya hu ?

http://bulancakhaber.com/...aki-cocuga-bicakli-taciz/

adam olmayan, olmaya da niyeti olmayan ülkedir.

yakup kadri'nin yaban romanından beri bu ülkede hiçbir şeyin değişmediğini görmek çok acı. sadece bir rüyaya inanan bir avuç insan var o kadar. gerisi bildiğin şark kurnazı.

murat bardakçı'nın da dediği gibi "demokrasi kelimesini niye biz icat etmedik? çünkü ona ihtiyacımız yoktu. bizde herşeyde olduğu gibi o da tepeden indi."

ayrıca dark side'a geçmenin de şart olduğu ülke.

bugün bir başka gözle gördüğüm ülkem.

otobüsteyken farkettim. etrafımdaki insanların hepsinde kızgın ve bezgin ifade vardı. herkes kaşlarını çatmış veya etrafına bakmadan başını önüne eğmiş oturmaktaydı.

anladığım şey bu memlekette herkesin şahsi sorunlarından çok topluluk olarak sorunlarının olması.

memleketin haline bakacak olursak müzmin dertler ansiklopedisi çıkacak biçimde yoğun ve çeşitli dert kalemleri var.

şöyle bir durup düşündüm ve naçizane insanlarımızın sorunlarını tespite çalıştım.

bu ülkede on yıllardan beri. türkünden kürdüne, sünnisinden alevisine, dindarından laikine, taşralısından şehirlisine, gencinden yaşlısına bir çok zümre ve topluluğun sorunları var ve gayet mutsuzlar. evet herkes hayatında bir taraflarından mutsuz olabilir. fakat bahsetmek istediğim bu değil. bu memlekette bu insanlar mutludan çok mutsuz. hayatlarının negatif kısmı pozitifine ağır basıyor.

herkes ömrü boyunca inandığı değerleri yaşama ve muhafaza etme noktasında diğerleriyle ve devletle sürekli kan ve ter dolu bir kavga halinde mücadelesini devam ettiriyor.

enteresan bir ülkeyiz sözlük. kavgalar, savunmalar ve itham etmeler yüzünden durup kendimize bakamıyoruz. insanca yaşayamıyoruz evet. kaybediyoruz be sözlük. kazanmak mümkün değil. geçici avuntular var bazen. fakat tepemize biniyorlar gecikmeden.

davulun sesi uzaktan hoş gelir misali uzaktan izlenilesi yakınına yaklaşılmayası ülke. öldüğümde döneceğim.

ahmet türk ün ana adı.*

halkının, pazar günü yapılacak olan seçimlerde neye göre oy vereceğini bilemediği ülkedir. herkes tarafından kabul edilen herhangi bir gerçeği olmayan bu ülkenin en belirgin gerçeği ise herkesin yalnız oluşu, kimsenin birbirini düşünmeyişi, insanlarının birbirine güvenmemek için son derece haklı nedenlerinin oluşudur.

http://pilonidalkist.blog.../2011/06/pasif-isyan.html

bu kadar değişik ırkları birarada bulundurmasına ve her türlü oyuna rağmen hala bölünmeyen, sonsuza kadar da bölünmeyecek kutsal vatan.

evrende yaşayan en güzel millet,
aziz milletin otağı mülkiyem.
bayrağı taşıyan en güzel millet,
türkiye'm türkiye'm canım türkiye'm.

dünyada başka bir benzerin yoktur.
varlığın düşmanın kalbinde oktur.
bayrağın kırmızı, hilalin aktır.
türkiye'm türkiye'm canım türkiye'm.

uzun zamandır yazmak istiyordum bu yazıyı. çok garip bir ülkede yaşıyoruz. eskiden böyle değildi, eskiden hiç kimse bu kadar taraflara ayrılmamıştı. herkes birbirini suçluyor, kimse birbirini haklı görmüyor, herkes karşıt görüşlerden nefret ediyor bu ülkede. laikçi, dinci, türkçü, kürtçü, sünni, alevi, ermeni, laz, sen ben, o.. artık herkes bir taraflarda. taraftar gibi parti tutuyoruz, en aptal hareketinde bile onu savunuyoruz. herkes bir çıkar peşinde, herkes kendi çıkarı için birbiriyle didişecek vaziyette. birisi diyor; dış güçler kışkırtıyor, diğeri de hayır sen kışkırtıyorsun diyor, diğeri haklarımı istiyorum, diğeri işimi istiyorum diyor, diğeri türbanımı istiyorum diyor, diğeri atatürk'ü istiyorum diyor. herkes bir şeyler diyor, ortalık gergin.. eskiden gerçekten de çok daha huzurlu bir ülkeydi burası. en azından saygı denen bir kavram vardı. insanlar birbirine saygı duyardı, az ya da çok. sona doğru yaklaşıyormuşuz gibi geliyor. eğer bu ülkenin insanları gözlerini açmayıp yine birbirini yemeye devam ederse, kimse kendi suçlarını kabul etmezse, hep karşı tarafı suçlarsa bir kırılma noktası olacak; ne zaman veya nerede bilmiyorum, çok da uzak bir zamanda da olacakmış gibi gelmiyor, sonuç olarak gerçekleşecek bir şey, hissediliyor. umarım bu gün sandıktan güzel bir şey çıkar. herkes beklediğini alır. fakat duymuşsunuzdur the economist'i, akp'ye oy vermeyin diyordu. aynı şekilde bir sürü yabancı basın organı da dedi. the economist dergisinin sahibini merak ettiniz mi hiç? hani tarihte çok önemli bir yere sahip olan, insanları gerektiği gibi kullanan ve işi bitince ya da çıkarlarına ters düşünce de hemen o insanı atan, yahudi bir aile. ismini duymuşsunuzdur diye tahmin ediyorum, havalı bir isim. zeitgeist denen ve hıristiyanlık hakkında söylediği şeylerin %90'ı yalan olan bir belgeseli destekleyen bir isim. http://www.youtube.com/watch?v=C2ahWHbUVVU rothschild. umarım demek istediğimi anlamışsınızdır. ve şunu da unutmayın ki, michael jackson'ın dediği gibi they don't care about us. http://www.youtube.com/watch?v=QNJL6nfu__Q şarkı sözlerini okumanızı öneririm, özellikle de şu bölümü:

skin head, dead head
everybody gone bad
situation, aggravation
everybody allegation
in the suite, on the news
everybody dog food
bang bang, shock dead
everybody's gone mad

all i wanna say is that
they don't really care about us
all i wanna say is that
they don't really care about us.

sonrasında da:

will me, thrill me
you can never kill me

diye devam eder jackson. "you can never kill me" derken eliyle kimi gösterdiğini de biliyorsunuzdur zaten.

çoğunluğu kompleksli insanlardan oluşan ülke. ülkem diye söylüyorum ki eleştirmek rahatsız olmak iyi bir şeydir, türkiye insanı yeterli gaz verildiğinde kamplaştırılmaya çok yatkın. tamamen duygularıyla hareket ediyor genellikle. bir de şu bizi yıkmak istiyorlar, herkes bize düşman zannı var ki tam paranoya. birçok ülke tarafından sevilmiyor oluşumuzun tek nedeni onların bizden korkması olarak algılanıyor. tabi osmanlı bunları korkutmuş şimdi onun karın ağrısı bu diyoruz. işimize gelmediğinde osmanlı değiliz biz laikiz filan diye takılıyoruz. her konu etrafında birbirini öldürme noktasına gelebilecek kadar fanatikçe kutuplaşabiliyoruz. birbirimizi sevmiyoruz. bir de ironik şekilde dünyada en iyi en namuslu insanlar bizleriz triplerine giriyoruz.

özet olarak bütün gözlemler eminim çoğumuz tarafından paylaşılıyor. o halde ortada büyük bir çarpıklık, bir hastalık var. bir insanın ruh hastası olması diğerlerini pek etkilemez, kapatırsın en kötü bi yere kimseye zararı dokunmaz; ama bir topluluğun ruh hastası olması tedavi edilmesi neredeyse imkansız bir şey olur. çünkü o toplumun gerçeğin farkında olmayan çoğunluğu bu durumu görüp de sızlananları yani gerçeğin farkında olanları, vızıldayıp duran sinekler olarak görür ve bir vuruşta yağını çıkarır. bunun için kullandığı iki büyük silahı vardır. bir, vatan hainliği damgası, iki yabancı hayranlığı.

şarkılar güzel günler göreceğiz, güneşli günler diyor ama umutsuzum nedense. güzel günler uzak gibi.

ygs'ye çoluğu çocuğu girmiş herhangi bir ailenin akp'ye oy vermesinden bile anlayabilirsiniz, ya da akp'nin hopa'da yaptıklarına rağmen oradan ciddi anlamda oy çıkarmasından, nükleer santralden, rte'nin her hafta sonu yaptığı herhangi bir gafından, kılıçdaroğlu'nun her fırsatta aleviliğine hakaret etmesine rağmen ona oy verenlerden, kaset siyaseti yapmıyorum deyip her mitingde kasetleri gündem konusu haline getiren kişinin oy toplamasından ve daha birçok şeyden anlayabilirsiniz ki -bu arada diesel'in reklam kampanyası aklıma geldi, seks satar diyordu- bu ülkede sadece ama sadece din satıyor, din oy topluyor, din kazanıyor, din sikiyor, din yapıyor ve din ediyor.

geçmiş olsun kendisini kaybettik.

yapacak birşey yok. cahil kesime yiyecek, içecek, kömür verirsen o kesim size oy atar. ülke satılsın onun umurunda mı? hayır. oturduğu yerden beleş erzak, kömürü kim istemez ki dimi?

edit: imla

artık cemaatindir.