tiyatroyu sevmek

Dünyanın en saçma sevgilerinden.

Sinema varken bir insan neden tiyatroya gider ? Akıl mantık işi değil.

Sacma değildir. Gitmek nasip olmasa da tiyatro sanatına da sanatcisina da her zaman saygi duyarim. Cunku biz bir sahnryi 40 seferde çeken oyuncuları izliyoruz ve ona rağmen cekim hatası dolu. Tiyatro ise tamamen çıplak sekilde insanlara sunuluyor. Onca insanin önünde hic kaprissiz ve hataya fırsat vermeden oyun oynamak kolay ve saçma geliyorsa sacma olan sensin. Bunu yapan insanlar sinema kadar kazanmiyorlar bile. Ona ragmen devam ediyorlar ve sen sacma diyorsun. Sacmalik.

Şahsım adına sinemadan daha çok keyif aldığım için gerçekleştirdiğim eylem.
Tiyatro sever bir sevgiliniz de varsa her şey daha da güzel oluyor.

Severim. Çünkü bende tiyatrocuyum.

"bir gün iki insan arasında herhangi bi konuda seçim yapmanız gerekirse, hiç bi kriter bulamazsanız sanatı daha çok seveni seçin.." buradaki sanat sözcüğü yerine müzik resim tiyatro vs bilimum sanatsal faaliyet ismi gelebilir.. bu söz de adıma tescilli olarak burada kalsın..

Sahne büyüsünü hissedebilen herkes sever. Sahne tozunu yutanlar aşıktır. Ben aşığım.

bu tarz batı saçmalığı faaliyetlerden uzak durun arkadaşlar.o perde arkalarında kızlı erkekli giyinmeler soyunmalar ve ilişkiler yaşanıyor.şeytan işi pisliklerden biridir bu tiyatro zaten batıdan çıkma dinsizlerin parmağı olan bir dal.tiyatroya bir kere gitmiştim ve mini etek giyen bir sürü kız gördüğümde tiksinmiştim şimdi ailem ile beraber toki konutları bahçesinde keyifli bir şekilde piknik yapıyorum huzur burada tavsiye ederim.

Tiyatroya bir gidin sahnenin ve salonun kokusu oyuncuların ışık altındaki görüntüsü rollerine uygun giydikleri kıyafet ses tonları duyguyu karşıya aktarmalarındaki kabiliyet hepsi ayrı ayrı izlenesi, keşke fırsatım olsa da hep gitsem.

Üniversitede daha şanslıydık fırsat daha çoktu kaçırmayın gençler.

Hannah arendt en siyasi sanat der onun için, en insani.

Sahnedeki oyuncuları izlerken büyüsüne, mükemmeliğine kapılırsınız. insanın ufkunu genişletir o sahnede yaşananlar.

Sezonun başlamasından sonra her hafta tiyatroya giderim ve o oyuncuların ne kadar şanslı olduğunu her seferinde daha iyi anlarım. o sahnede olmayı ne kadar diledim bilmiyorum.