tesbih

osmanlıca, 'tespih'.

ümit yaşar oğuzcan şiiridir.

Sen giderken gözlerim dopdoluydu
Ve yağan yağmurla caddeler ıslak
Yokluğundan bir rüzgar esti hazin
Teselliler döküldü yaprak yaprak

Gökyüzünde bir bir söndü yıldızlar
Bir karanlık geldi gittiğin yerden
Ümitlerim vardı tesbih misali
Sen giderken dağılıverdiler birden...

vazgeçilmez aksesuarım. yüzük ile birlikte. gerçi şu sıralar yok ama olsun. esbihte yüzükte orjinal gümüş olacak tabiki.

erzurum da oltu taşından yapılan ve stresi aldığı söylenen, farklı renk ve boyutlardaki boncuklar kullanılarak özel bir tesbih ipine dizilen 33 boncuk ve 1 imameden oluşan aksesuardır..

bir ankaralı bilmem kim şarkısı.

hayatı tesbih yapmışım da olabilir şarkının adı.
tam emin değilim. ve google da aratmaya üşendim şimdi.

çok itici bir şey bu. tam kro işi. elinde olan adamdan korkun. ya psikopattır ya mafya. çakma mafyalarda, erkeklik taslayanlarda da çok olur. normal düzgün adamın bu şeyle işi olmaz. hacı dayıları hariç tutuyorum.

45 milyara kadar satılanları mevcuttur.
http://www.milliyet.com.t...fiyatina-ekonomi-2311916/

Evliyalar için üretilen madde.

bir dilsiz yoldaş.

Tesbih Allah`ın sıfatlarını tesbih ederken sayı saymak için kullanılan ve 33 veya katları kadar tanenin ipe dizilmesiyle meydana gelen halkaya denir. Pekçok dinde kullanılır. Din dışında stres atmak için çevirilir. Tesbihin ucunda ki parçaya imame denir.

ne görüntüsünü severim,

ne de taşıyanı !

çekenin beynini meşgul ettiği, zarardan başka bir katkısı olmayan, kötü bir el alışkanlığı.

görüntüsü bile tiksinç,

özellikle birinin elindeyse...

kroluk.

görsel

bu aralar bizim ofiste hastalık oldu hemen hemen herkeste var, oyalanma için çekiyoruz. can sıkıntısına iyi geliyor. tesbih sallanmaz asla sallamam, çekilir. bu aralar, bu güzellik ile beraberiz.
görsel

Kimilerine göre ibadet aracı , kimilerine göre stres atma aracı olan , ardı ardına bir ipe dizilmiş boncuklar bütünüdür.

Tesbih eşyasına kutsallık yükleyen pırıl pırıl beyinlere duyurulur.

Iyidir.
görsel

bugün öğrendiğime göre piyasada satılan tesbihlerin çoğunun üreticisi ve orijinali uysal tesbihmiş;
özellikle kehribarlar için dünya kadar para bayılıp başka yerlerden almaya gerek yok.

mezatta tesbih hastalarına değerine göre satışı yapılır.

" tesbihte hata olmaz " dedikleri. 33 ya da 99 şart.

işyerinde çalışırken sarkan ve düşebilen aksesuar bulundurulmasının yasak olduğunun belirtildiği ayrıca cep telefonu bulundurmanın da aynı talimat tutanağı ile yasaklandığı anlaşılmaktadır. Makine operatörü olarak çalışan davacının yaptığı iş dikkate alındığında kullandığı makinelere takılarak kendisine veya başka bir çalışana zarar verme ihtimali bulunan tespihle iş başı yapmasının iş güvenliğini tehlikeye düşüreceği açıktır. Davacının davranışları işyerinde olumsuzluklara yol açmıştır. Davanın reddi yerine yanılgılı değerlendirme ile davanın kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

(Yargıtay 9. Hukuk Dairesi, 2017/26995 E.)

Tesbih çokmu mahrem bi konu??

tesbihte hata olmaz, bunu herkes bilir.

Belki az çektiğimiz için, çok sıkıntı çekiyoruz.

Kalplerin cilası.

inanılmaz bir stres giderici. oldschool stres çarkı denebilir.

bir grup kendini havalı sanan ama varoşun ön ayağı olan insan grubu bunun keko olduğunu söyleyebilir. siklemeyiniz. zira biraz geç anlama ve çok ciddi yanlış özentilik problemleri var bu ekibin.

ilk çıkarttığı albümden beri uzi dinliyorum. ''ooooo kekomusun bunları mı dinliyorsun'' diyen arkadaşlarım uzi konserinden story atıyor.

on altı yaşımda altın kaplama zincir takıyordum. pezevenk misin o nasıl kolye diyorlardır. şuan takmayanı sikiyorlar.

allı güllü gömlek giyerdim yazın. kekoya bak diyorlardı. h&m diye bir ılık markası geldi moda yaptı.

fila ayakkabı getirtirdim almayadan dayıma. bu ne lan kocaman diye dalga geçiyorlardı. iki tane embesil infuluser giydi diye millet kaç yıldır ayağından çıkartmıyor.

şimdi sabahtan akşama kadar tesbih için keko itemi deyin. değil kardeşim. inanılmaz bir sesi var ve gerçekten taşın taşa değme sesi stres azaltıyor aç araştır. amk salakları. şu bel çantası modeline geçersem bir gün yanımda taşırım çok net.

Takribi 3,5 veya 4 ay önce bir arkadaşım bir cumartesi günü telefon açtı, gel çocuklarla oturuyoruz takılalım diye.
iş itibarı ile cumartesi pazar günü çalışmıyorum. Mekana bir gittim viskiler biralar havada uçuşuyor. Ama öyle bir ortam var ki kafadan 300 kişi zımba gibi içse mekanda alkol bitmez, elemanda öyle bir bahçe, öyle bir dolap var. Neyse gittim takıldım selamın aleyküm, aleyküm selam, öğlen 16.00 da bizim Erzurumspor'un maçı var, elemanlar çocukluk arkadaşım, dedim ki oğlum ben Erzurumspor'un maçını izleyeceğim, durdum durdum burda en fazla 15.30 a kadar dururum. Tamam dediler. Neyse ben orda en az bi 50lik viski içtim. Ardından yanlış olmasın 4 veya 5 tane de bira içtim, çocuklardan birisi getirdi beni eve yakın bir yere bıraktı, eskiden beri takıldığım bir kahve var, Erzurumspor'un maçlarını evde de izleyebilirim ama, o kahvede izlemek ayrı bir keyif veriyor bana. Oturdum Erzurumspor'un maçını izliyorum, kahveye bir tane dayı girdi. Bir elinde bir tane tesbih, diğer elinde de o tesbihleri dizdiği bir sopa, yaşı en az 50. Abi dedi son kalan tesbihim, eve gideceğim. Alırsan sana 120 liraya bırakırım. Benim de rahmetli halamdan hediye bir Kuka tesbihim vardı, bir arkadaş bana gül yağı getirmişti, çeke çeke kukayı kızartmıştım, gül yağı ile de yağlamıştım, nerede çeksem ortalık gül kokardı, onu kaybetmiş, sinirlenmiş, tesbihe değil hatıranın kaybolduğuna sinirlenmiş, daha tesbih almamaya tövbe etmiştim, o dönemlerim.
Çünkü benim huyumdur, sevdiğim değer verdiğim birisi bana hediye verdiyse, kullanmam. Eşyasına sahip çıkabilen adam değilim, kaybolunca cin küfür oluyorum, kendimi dövüyorum. Neyse ama gözümde de bir tesbih alma hırsı var, o sıra da Erzurumspor geride, bir şey yapmam lazım. Tesbihçi dayı gelince, geri çevirmek istemedim, cebimde 200 lira nakit var, banknot şekilde, dayı 120 deyince kahveci abiye bozdurmak için kalktım, yolda dayı koluma sarıldı, sen zengin adama benziyorsun, tesbihin fiyatı 150 lira olsun mu:))

Olsun dedim dayı, senin canın sağolsun.

Şuan bu entryi atarken tesbih hala sol kolumda asılı. Keza ben ondan sonra 1600 km git 1600 km gel, totalde 3200 km Erzurum'a gittim kendi arabamla tek başıma, uyumadım, uyumamak için yolda bu tesbihi çektim bana mısın demedi.

Basit gibi görünüyor ama enteresan bir tılsımı var.
Yolda dayıyı kolladım, bi 150 daha ateşleyeyim diye ama hiç göremedim.
işini iyi yapan adamları severim.
Adam bana kaliteli bir ürün vermiş, fazlasını hak etmemiş mi şimdi?
Elbet yakalarım:)

artık yaşlı insanların da ellerinde görülüyor. hiç eksik olmaz.