sorumluluktan kacma

bazen cok ihtiyac duyulan sey.
gerci kaderde varsa colde kutup ayusuda gelir senin sorumlulugunu sana iade ederya genede kacmaya deger.

Her insanın yapmaya meyilli olduğu ancak bilinç ve eğitimle, gerekliliğinin farkına varan insanların yapmayacağı davranış biçimidir. Kolay ve konforlu olmasına rağmen, uzun vadede mutsuzluk, yalnızlık ve başarısızlık getirir. Sorumluluktan kaçtığınız konu her neyse, mutlaka ama mutlaka önünüze çıkar. Hem de Osmanlı tokadı kıvamında...

Askerde bolca yaptığım ve yapmakta olduğum hede.

Gotu yememek ile eş anlamlı onermedir.

Cesaret ister. Ben de cesaret olsa herşeyden kaçardım. Net.

hayattan soğutur. Sorumluluktan kaçtıkça hayat size boş gelmeye başlar.

Galiba 25 yıllık hayatımın özeti budur. Eğitim, aşk, aile... her zaman üstüme düşen sorumluluklardan kaçtım. En son işten güçten bıkıp askere kaçtım. iki gün önce askerlikte bitti. Az önce babamla üç beş kadeh bir şeyler içtik. Tabii babam hep sarhoş olduğunda yaptığı gibi bana nasihatlar vermeye başladı, yine ben babama kısa cevaplar vererek o nasihatlardan da kaçtım. Galiba ben kolay kolay ölmem azrailden de kaçacak bir yol bulurum, diyebilirim de ben zaten herhangi bir dine inanmıyorum ki.*

Edit: biri vardı beni bu kaçıştan kurtaran, o da benden kaçtı kısa sürede.