bugün

insanın içindeki sacma sapan bir duygudur. aslında sevmez ama oyle zanneder. karşıdakiyle beraber olunca o sevgisi geçer. zordur her iki taraf için.
aslında sadece değer verdiğini anlamaktır sonunda. karşındaki seni gerçekten de yüceltirken, sırf onu kırmamak adına kendin gibi davranmayı bırakıp seviyormuş taklidi yapmakır.
(bkz: aldanmak)
hiç sevgi ya da ilgi görmemiş insanın, gördüğü ilgi karşısındaki yanılgısıdır bazen. o kişiyi değil, ilgi görmeyi seviyordur. durum böyleyse, hem sanan kişi için, hem de karşısındaki kişi için küçültücüdür.
geriye tek kişilik yaşanılmışlıkların kaldığının fark edilmesiyle varılan sonuç.
sevilip sevilmediginden tam emin olmayan bunyelerin kendilerini teselli etmek adına veya korumak amacıyla etraflarına karsı kullandıgı cumle, ya seversin ya sevmezsin bunun ortası yoktur.
kendini kandirmaktir.
bir varlığa sahip olmak hevesi.
(bkz: sevildiğini sanmak)
sevdiği sanılan kişi sizseniz ve sizi sevdiğini sanan kişiyi çok seviyorsanız çok kötü bir durumdur. ilişkiniz en fazla 2 hafta sürer önceleri sensiz bi hiçim sensiz naparım muhabbetleriyle geçer. daha sonrasında bunların hepsi yalan mıydı harika bir oyuncuymuş gerçekten diyerek onu kalbinize gömersiniz ne kadar çok acı versede...
bir anda bırakıp gidince hiçbir eksiklik hissetmemek durumu.
(bkz: duman) - (bkz: yürekten)
hayal kırıklıkları.
aslında kimseyi sevmedim, ilk seni sevdim vs gibi yalanların parçasıdır. "peki ya murtaza neydi?" sorusuna "sevdiğimi sanmışım ben onu." gibi bir cevapta can bulur. hiç sevmem bu hedeyi. sevdiysen sevmişsin işte, sandım dediğinde sanki reset atacaksın olaya ha!
© copyright 2005 - 2026