sen

bir göktan şarkısıdır.

ben olandir.

"bunca insan var, "benim" hep "ben" diyen,
yok ki bir er soylesin tek "ben senim""

(bkz: mevlana)

hiçkimseyi yerine koymayacağımı biliyor (sun) um.
seni unutmak için en ufak bir çaba gösterme gereği duymayacağımı da...

o otogar masalarında yediğimiz haşhaşlı tatlıyı...
sinema salonlarını....
çay bahçelerini...
tavlaları...
iskender, cantık, ızgara kombinasyonlarını...
okutulan kartlardan, en arka ikili koltuğa varıncaya dek, yolcu otobüslerini...
şehirler arası kaçak yolculuklarımızı...
bazen ne yapacağımıza karar veremeyişlerimizi...
bindiğimiz ve indiğimiz metro duraklarının isimlerini...
bir su markasında senden bir parça bulup da çocuksulaşmalarımızı...

sen yanımda, biraz da bana dayanarak yürürken, ellerin avuçlarımdayken, yani sıcaklığın durmadan içime akıyorken, yanımda hoşlandığım bir bayan değil de, bizatihi ben, yani yalnızlığımdaki yansımam, yani benden öte ben biri yürüyormuş gibi hissedişlerimi...
işte tüm bunları ve daha birçok şeyleri...
biliyorum, unutmayacağım...

suratımda patlayan avuçlarının çıkardığı sesten korkacak ve ardından da kahkahaya boğulacak kadar çocuk olan sen...
seni hatırladıkça bir dert ve özlem değil, sonu gelmez bir bahtiyarlık hissedecek olan ben...

boynuma sarılışındaki güzelliğin, bir ömür boyunca hafıza ürpertisi olarak varlığını sürdüreceğini biliyorum...

ve yarim...
ve benim olmasan da yarim...
başkasına gitsem de yarim...
aynı topraktan yaratılmışcağızım...

hadi, bırak artık gücenmişliği...
söylenme daha fazla...

görsel

(bkz: you)

sen,
sen ol.

bağzen çok uzak.

bağzen çok yakın.

bağzen korkum.

barış manço şarkısını hatırlatmıştır.

bir sen var ki benim içimde benden öte benden ziyade
bir sen var ki senin içinde senden öte senden ziyade
bir sen var ki benim içimde benden öte benden ziyade
bir sen var ki senin içinde senden öte senden ziyade.

ikinci tekil şahıs.

sen mi?

büyüttüğüm kadar yokmuşsun aslında.
ufak tefek biriymişsin.
evet tam da anladığın anlamda söylüyorum.
öfke,nefret falan değil aslında benimkisi.
kuyruk acım da yok.
bu ne peki der gibisin?
bu ne mi?
seni gördüğümde hissettiğim şey aslında..

hiç.

her şey benden önce ben senden sonrayım*.

icine ne cok sigdirabildigimdir...

sen bırakmak istemediğim değerli bir kalp yarasısın..

gülben ergen'in son klip şarkısı. Klibinde oynayan adam hoştur, tatlıdır.

ben`in diğer yarısı, olmazsa olmazı. sevginin kaynağı. aşkın, gözyaşının nedeni. yalnız gülü değil dikeni de sevdiren...

nazim hikmet'in en sevdigim siirlerinden.

sen esirligim ve hurriyetimsin,
ciplak bir yaz gecesi gibi yanan etimsin,
sen memleketimsin.

Sen ela gozlerinde yesil hareler,
sen buyuk, guzel ve muzaffer
ve ulasildikca ulasilmaz olan hasretimsin.

'bir karanfil, bir yasemim, bir ıtır;
bir yaprak üstünde parlayan damla,
velhasıl her şiir seni anlatır.'

SEN CILDIRMIS SAIRLERIN, TITREYEN MISRALARINDA, BAHSETTIGI O PERISIN.

içimde her şeysin, dışımda hiç bir şeysin.

benim daha kuramadığım kumdan cümlelersin.

sen hep varsın. burada olup olmaman bir şeyi değiştirmiyor.

yol aldık, beraber rüzgarla.
bir tek benim adım kaldı.
güzel bir gün bekledim, bu gün için
onu da bana sen çok gördün.

geriye döndüm, olduğum yerde.
sular bile döndü geriye.
mutlu olduğum günlerde oldu.
o zaman yanımda sen vardın.

bir tek sen gelmedin yanıma neden?
yoksa beni hiç mi sevmedin!

affetmesen de fark etmez.
ben çoktan affettim seni,
benimki bir beklenti değil.
gökyüzü mavidir değişmez.

sana yetisecekken araba carpiyodu. Bilme sen tabi.

sen,
vaktinden çok sonra gelen
sevdalı bir yağmur gibisin
çisil çisil gözlerimden...
sen...
çıldırmış şairlerin,
titreyen mısralarında,
kaybettiği o perisin...

benim kovulduğum cennetimsin.

çimenlerin üzerinde güneşli bir yaz gününde,
üzerinde en sevdiğin elbisenle,
o sırada ihtiyaç olduğunu anlamış gibi ortaya çıkan hafif rüzgarla saçları uçuşurken,
karşına çıktığımda,
bana doğru gelirken bu sefer gördüğün için kaygılanmana gerek kalmamış,
hayalsin...