sen

Vaktinden çok sonra gelen...

benim hedefimsin.
ne kadar yakınsam da sana o kadar imkansızsın.

Hiç unutamayan, unutmayan o kalbim...
Sen benim eksik kalan yerimsin...

-sen.
-ben.
-sen.
-ben.
-sen.
-eee been?
-sen gelme ulan ayı.

Ki sen benim gözyaşlarıma da gördün,
Sen benim ilk aldığım güldün.

Şarkısını hatırma getirdi.

sen,
seni,
vereme yakalansan,
kötü huylu bir kansere tutulsan,
kör kalsan,
yatalak olsan,
sevebilecek birini kaybettin.

sen, Tanrı'nın sana o muhteşem elleriyle uzattığı armağanı,
tuttun,
duvara vurdun.
sen,
Tanrı'ya ayıp ettin.

alıntı.

Bir teşekkürü çok gördün seni mutlu etmek için her şeyi yapabilecekken ben.

Beni anlamadın ya ona yanarım.

Bir daha hiç göremeyeceğim senin anılarınla dolu içim. Ne acı yazık bana.

Sen esirliğim ve hürriyetimsin,
çıplak bir yaz gecesi gibi yanan etimsin,
sen memleketimsin.
Sen ela gözlerinde yeşil hareler,
sen büyük, güzel ve muzaffer
ve ulaşıldıkça ulaşılmaz olan hasretimsin...

nazım hikmet ran

Sen ile başlayan hiçbir kelime artık tamamlanmıyordu sanki artık söylenecek bir şey kalmamış gibiydi

https://www.youtube.com/watch?v=rv3mZNzZ6PI

Söylenecekler söylendi.

Efendim?

"Ben" kattım sana biraz, öyle sevdim seni. Çünkü "sen" de bensiz; o kadar güzel değilsin hani.

Özdemir Asaf

son günlerde sen kelimesini görünce aklıma, Karakoç merhumun sen varsın şiirindeki şu dizeleri gelir;

Gönül tezgahında şiir dokudum
iplik iplik nakışında sen varsın.

ancak bu kadar naifçe anlatılabilirdi.

Ben yoksam, biliyorum, ben sende yokuz..
Sen yoksan, biliyorum, sen bende yokuz..
Ve de gözlerimizde bir o ışık.. ki..
O yoksa, biliyorum, biz bizde yokuz.”
-Özdemir Asaf

seni anlatabilmek seni.

iyi çocuklara, kahramanlara.

seni anlatabilmek seni,

namussuza, halden bilmeze,

kahpe yalana.

(bkz: Ahmet arif)

Tam 'vaktinden çok sonra gelen ' diyerek devam edecektim benden önce davranmışlar.

Saygım senin orospun olsun
kaygın benim aşkım.

En karanlığıma yol gösterirken başka bir ay mı kovalıyorsun
Geçmişe bakarken ikinci bir kutup yıldızı mı arıyorsun?

Ben en karanlıkta yalnız sana hilalken
Sen bana ışığını mı esirgiyorsun?

hatalarını hep ört pas eden sen, kendine bile güvenemeyen sen. Herkesi kendi gibi göreeen haklı herkes haklı dırırrı.

'ben'e alternatif. 'o'nun öncesi. bizden önce sen den sonra. dünün bügüne benim ona kavu$tuğum noktanin analitik açıklamasi. kar ve kan bir arada ancak tatlı olur sevgilim.

görsel

T: ikinci tekil şahıs
: Sen
______________&__________

Elin degmedigi için kahvemde gül yok bugün,

Tam da şimdi saçın koktu yanımda,

Az yaklaşsana yamacıma,

Şiir rüzgarı üflerim biraz da,

Ensende adımlar atar çapkın sözcüklerim,

Saçlarını karıştırır yaramaz gözlerim,

Omuz başında uykuya dalar arzulu hayallerim,

Bir rüzgar estirir sırtına yaslanan dalgalı göğsüm,

Bir balıkçı teknesi gibi alabora olur, belinde kavuşan oruçlu ellerim,

Ruhunda şezlong kurup, kalbinin güneşine teslim olur üşüyen sessizliğim,

Konuşmalarının sıcaklığında ısınır buz tutan düşüncelerim,

Daha önce hiç seni görmeyen gözlerim,

Az yamacıma gelsene,

Hadi, elini uzat elime,
Dudağımda avuçların koksun,

Gözün düşsün, gözümün içindeki yalnız denize,

Bir aydınlık oluşsun ıssız yüreğimde,

Kelebek kanatları acıksın gülüşünün en dibinde,

Bir damla yaş dökülsün yüzünün rengine,

Az yamacıma gelsene..

“Şiiren”

Daha tanımıyorsun bile beni 'siz' diyceksin..