sahih

(bkz: gerçek)

(bkz: sağın)

doğru, gerçek gibi anlamlarda kullanılan arapça sözcüktür.

(bkz: sahih-i buhari)
(bkz: sahih-i tirmizi)

birileri tarafından, daha doğrusu sözlük yazarları tarafından dindarlarla dalga geçmek, onları aşağılamak maksatlı entrylerde sıkça rastlanan kelimedir, dindarlar tarafından sıkça kullanıldığından dolayı biri makatından bişey uydurduğunda bu sahihtir gibi laflar eder. aslında muhattap olmamalı bu yazarlarla, ne demişler bir lafa bakarım laf mı, bir de diyne bakarım adam mı.

tanım: "her türlü hastalık veya kusurdan uzak" anlamına gelen sahih, hadis usulünde, adalet ve zapt bakımından güvenilir olan ravilerce muttasıl olarak rivayet edilen, şaz ve illet bulunmayan hadislere, fıkıh usulünde ise, şartlarını, rükünlerini ve vasıflarını eksiksiz bulunduran ibadet, akit ve benzeri fiillere denir. Bu şartları taşıma durumuna da sıhhat denir. Sıhhat, ister teklifi, isterse vaz'i olsun dini ve hukuki hükümler için kullanılan bir niteliktir ibadetlerin sahih olması için, şart ve rükünlerinin tam olarak yerine getirilmesi gerekir, Şart veya rükünlerinden birisi eksik olursa ibadet geçerli olmaz.

Gerçekten mi/hakikaten mi sorusunun anlamını karşılayan sahiden mi soru kipinin doğuş kaynağı olan sözcük.