bugün

/44
En nefret ettiğim klişe.
Ulan memleketin geneli işsiz, aç, sen tutmuş sendrom diyorsun.
Saçma sapan bir sendrom ve tamamen özentilikten oluşmakta.
hafta içi şiiri

Seni seviyorum ama yarın iş var
Bakma öyle güzel gözlerini gözlerime dikip
Şimdi sana saatlerce bakamam
Yarın sabah Çinli iş adamlarıyla toplantım var
Onlara sempatik görünüp anlaşmayı sağlamalıyım
Biliyorsun saatlerce seni seyredebilirim
Ama sevgilim yarın iş var.

Seni seviyorum ama yarın iş var
Ben de istiyorum sana sarılarak film izlemeyi
Ama romantik bir sahnede öpüşmemiz gerekebilir
Öpüşemem seninle yarın bir sürü hastam var
Onları muayene ederken dikkatli olmam lazım
Biliyorsun nefes almadan seninle öpüşebilirim
Ama hayatım yarın iş var.

Seni seviyorum ama yarın iş var
Gamzelerini göstererek gülümseme bana
Sonra sabaha kadar seni güldürmeye devam etmem gerekir
Öyle tatlı gülme o yüzden yoksa mahalleli aç kalır
Sabah erkenden kalkıp fırını açamazsam
Biliyorsun pervasızca kahkahalar atabilirim seninle
Ama bitanem yarın iş var.

Seni seviyorum ama yarın iş var
Sürme o kırmızı ruju dudaklarına
Dudaklarım dudaklarına şehvetle yapışabilir
Sevişemem seninle yarın maçım var
Rakibin yumruklarına karşı güçlü ve dikkatli olmalıyım
Biliyorsun soluksuzca sevişirim seninle
Ama sevgilim her ne kadar seni sevsem de
Yarın iş var.

http://mbsadam.blogspot.c...6/02/hafta-ici-siiri.html
şu sendromu liseden mezun olduğumdan beri yaşayamadım. düzenli bir iş hayatları olan insanların sikindirik sendromudur. cafcaflı bir şeye benziyor ama. "yarın pazartesi yak sigaraları yak" demek isterdim.
son zamanlarda bende pazar günü yaşanan sendrom.
pazar olunca daha bir sendrom oluyor tavsiye ederim.
pazar kahvaltısı dışında oldukça sıkıcı geçen gün..
yaşamla doğru orantılıdır. eğer bu sendrom varsa. (ki bence var) hayattan zevk almayan zorunluluklar ülkesinde yaşıyoruz demektir. hiçbirimiz sevdiğimiz istediğimiz hayal ettiğimiz anı yaşamıyoruz demektir.
uzun bir süre sonra ilk defa yaşamadığım sendromdur. yarın bomboş olmam bi hayli mutlu hissettiriyor.
işsizken bile bu sendromu yaşıyordum.şu saatlerde ise zirvesindeyim.haftaya salıdan mı başlasak acaba.
bin şükür öyle bi derdi olmayan biriyimdirim hamdolsun.
bizim meslekte üç haftada bir sendrom olur o da hangi gün belli değil.
Geldi yine tipini siktiğim.
pazar gününün tam da bu saatlerinde kendini hissettirmeye başlayan sendromdur.

(bkz: sabahlar olmasın)
tam geç uyanmaya alıştım derken faka basmak..
Yaşama sevincini götüren sendrom.
Pazar gununu pazartesi gibi yasadiginiz takdirde olmayan sendromdur. Tatil yapmayacaksin, bunye alismayacak. En temizi.
bir yenisine daha kavuştuğumuz için şükrettiğimiz tablo.
günlerden bağımsız yaşadığım için beni ırgalamayan hede.

gelmiş mi pazartesi. hoş gelmiş.
bu konunun çömezi olanlar için sınav öncesi mide ağrıyıp kaka gelmesi gibi bi iç sıkıntısı hissi verir.
Sabah sabah işe gidip çalışmak bazılarına fazla ağır geliyor olacak ki, işe entry eksilemekle başlıyorlar.

(bkz: pazartesi sendromuna erken yakalananlar)
Off offf...

görsel
Çoğu insanın her hafta yaptığı Yeni başlangıçlar günü.
Bir dönem lise son sınıftan üniversite 2'nin ikinci dönemine kadar yaşamadığım sendrom idi. Lise son da staj vardı, üniversite 1 ve 2 nin ilk döneminde de doğru düzgün dersler yoktu. Fakat son 1.5 yıldır yine hissetmekteyim.
Kendi işini yapmayan, çalışmaktan hoşlanmayan kişilerin tatil sonrası çalışmaya karşı verdiği tepkidir.
an itibari ile başlamıştır.

8 buçuk bardak kahve sonrası akşam olacak ve yarın herşey normale dönecektir.
hiç yaşamadığım sendrom.

salıdan tek farkı adı benim için.
© 2005 – 2026 uludagsozluk.com