mezuniyet

okulu bitirme.

(bkz: yetki)

ilkokul, ortaokul, lise, özellikle de üniversite yıllarında sabırsızlıkla beklenen durumdur.

sevinsek mi üzülsek mi diye ikileme bırakan durum. *

(#114663)

eee şimdi ne yapacağız sendromlarının başlangıç anı.

özellikle bayanlar için önemli bir telaş konusudur. ne giysem , saçım nasıl olsun , yok çantam , aman ayakkabım , aaa makyajım nidaları eşliğinde aylar öncesinden planlanan gecedir.

aslında ortada hiç birşey yoktu ne ben mezun oluyordum nede bu gün bana mutluluk veriyordu??ama ailem için böyle değildi...

22 haziran saat 2 suları...cüppemi giymiş ve başımda kepimle amfide oturan kalabalığın önünde en ön sırada ayakta duruyorum yanımda yakın duyguları paylaşanlarla..en ön sırada 4 yıl yüzünü gördüğüm hocalarım,arkada annem,kardeşim ve ailem...benden umutlu olan insanlar...gelemeyen ama bu günü dört gözle bekleyen babamı arıyor salonda olmadığını bile bile gözlerim...

konuşma yapıyor hocalar tek tek,yerine gelmeyen vaatleri söylüyorlar,fotoğraf çekiyor birileri,objektife bakmamı söylüyor...

bense ne hissettiğimi bile tam bilmiyorum..karmaşık!!bana verilen emekleri hakkettim mi onu bile bilmiyorum..(belki az suçluluk var içimde)

sonra sahte olan diplomalar veriliyor(mezuniyetim gibi).ve hep beraber kepler atılıyor havaya..sanki hep beraber olacakmışız gibi,yada herzaman çok mutluymuşuz gibi herkes birbirine sarılıyor(sahte insanlar). tören bitiyor ilk annemin yüzüne bakıyorum..geliyor sarılıyor bana,küçükken olan sıcaklığını hissediyorum(bir tek onda o kadar farklı oluyor).ağlıyor...onun dışarıya akan gözyaşları benim içime akıyor(biliyorum ağlarsam daha kötü olcak).tutmasam düşecek gibi kollarımda...

onlar mutlular..bense müsamereye çıkan küçük bir çocuk gibiyim...oyun bitiyor ve oyun kıyafetlerimi öğretmen hemen elimden alıyor,''prenses''liğim bitiyor ve tekrar eski kıyafetlerimi giyiyorum..tekrar külkedisine dönüşüyorum...

çingene davulcusu ve zurnacısıyla at üstünde mediko turu yapmamla son noktayı koyup rutini yıkmayı düşündüğüm andır...

hayatın "ekmek aslanın ağzında" olan kısmının başladığı andır. Nedense herkes size daha bi büyümüşsünüz gibi bakar * tası tarağı toplayıp anne karnına dönmek isteyen çocuklar gibi kaça kaça okula gidesiniz gelebilir.* Birden ders dinleme şevki dolar içinize. Hocanızın yanına gidip "hocam meğer ben anlamamışım şööyle baştan bi tekrar eder misiniz?" diyesiniz, kapısında yatasınız gelebilir. diğer öğrenciler size "hababam sınıfında ayakta duran elemanlara gülen çocuk" gibi görünür. siniriniz bozulur... kendinizi bütün kaleleriniz zapt edilmiş, bütün tersanelerinize girilmiş, bütün ordularınız dağıtılmış ve her köşeniz bilfiil işgâl edilmiş hissedebilirsiniz... Ey Türk istikbalinin evlâdı! işte, bu ahval ve şerait içinde dahi, vazifen; geleceğini kurtarmaktır... Muhtaç olduğun kudret, damarlarındaki asîl kanda, mevcuttur... * *

En "özlemem" diyen insanların bile özlediği öğrencilik yıllarına vedadır. Başta güzel gelebilir * sonrası... efkardır... feci bir özlemdir... tatlı bir gülümsemeden sonra dolan gözlerdir...

sudan çıkmış balık hali. bitse de geçse de kurtulsak kelimelerinin başka bir mecraya kanalize olmasının vakti geldiğinin resmi.

başkalarına göre mutlu son,mezun olan icin esrarengiz başlangıctır.

akla geldikçe mideye lönk diye birşeylerin oturması. sürekli ağlama modu. seneye resmi hiçbir kağıda mesleğiniz:öğrenci yazamamak.

arkaya bakmadan çekip gitmeyi sağlayacak belgeyi edinme durumudur.

hayata atılmanın en mutlu anı ardından yaşanacak kabus gibi günlere gebe gün.
(bkz: mezuniyet günü)

(bkz: üniversite kep törenlerindeki kuzen psikozu)

evrendeki en tuhaf ve en alakasız yönlendirme biçimi. bolluk anlamına gelen mebzuliyetin mezuniyetle ne alakası var anlamadım. düzeltilmesi gereken başlık.

acı son.

(bkz: bitsede gitsek)
(bkz: 30 08 2010)

hayatın başlamasıdır. dünyaya açılan penceredir.

Hayatınızdaki ilk emekliliktir. Hem de dünyanın en güzel mesleğinden...

kutlanan üzüntüdür.

lisedeki dostlukların aslında palavra olduğunu, en ufak bir kıvılcımın tüm herşeyi yakacağını anlatan bir film.

doğa can anafarta'nın 2009 yapımı filmi konusu güzeldi ama oyunculuklar ok bayağı kaldığından dolayı tam olarak lise yıllarını hissettiremeyen film .

aklın varsa mezun olma derim ben. mezun olupta ne yapıcan , varsa paran oku. öğrencilik hayatı gibi kral hayat mı var be. ye-iç-yat-gez-yaşa . hayat senin . okul bitince bunları bok yaparsın.