melankolik eylül aşkları

sonhabarın melankolik havasında başlayan ve dökülen yapraklar gibi kışın girmesiyle bitmeye mahkum aşklardır.

eylül şarkılarıyla bütünleşen aşklardır.

--spoiler--
Aynı Anda aynı sessiz geceye doğru
içim sıkılıyor demişizdir.
Aynı sabaha uyanırken kimbilir,
Aynı düşü görmüşüzdür.

Olamaz mı? Olabilir.
Onca yıl, sen burada
Onca yıl, ben burada
Yollarımız hiç kesişmemiş
Şu eylül akşamı dışında
--spoiler--

bu mevsim yaşananlar.hazandır, hüzündür, ızdıraptır.

(bkz: eylül geldi yine ayrılıklar acıtacak yüreğimizi)

Bir an için ümitlendim..

Belki benim olursun diye..

Yalan aşkı kabullendim.

Yalan olsan da gel yine...

Bir an için ümitlendim...

Belki beni seversin diye...

Yalan aşka göğüs gerdim...

Rüzgarım ol es yine.

Yapraklarını döktün sonbahar gelmeden
Sen meltemi hiç bu kadar soğuk hissetmedin
Hergün uzaklaştın... görünmedin
Sen niye kendin değildin?
Son birkez olsun sonbaharı görmeliydin
Sensiz burada
Güneş doğmaz
Sonunda bir eşin bulunmaz
Şimdi elinde
Taşlar olamaz
Ama rüzgarım pes etti
işte şimdi sıra bizde...