lisede devrimci olmak

ülkücüler tarafından, her tenefüs, kantine çay almaya yollanmaktır.

(bkz: devrimci bize çay getir)

(bkz: sonrada kendi kendini döv bizi yorma)

(bkz: dev lis)

kantinin fiyat politikasini elestirmek icin, kapisinda bekleyip iceri girmek isteyene izin vermemektir.

ergenlik dönemi arayışlarının sonucudur. geçicidir.

liseli genç umut olmaktır.

muhtemelen universiteyi kazandigi ilk yildan itibaren orgutlu bir mucadele icerisinde yer alacak olan liseli genctir.

okul ve ülke okuru olan gençliktir. yurtseverdir. ülke sorunlarını kendi sorunu bilendir.

üniversitede yapılacak devrimler için zemin hazırlamaktır.

aslında tam olarak devrimci sıfatıyla adlandırılmaması gerekendir. lisede devrimci olmaya çalışan genç bireylere ise "ergene bak ya devrimciymiş hah" şeklinde yaklaşılmamalıdır. kişilerin kimlik arayışı içinde bulunduğu bu dönemde bu gençlere yardımcı olmak daha doğru olacaktır bence. zira hepsi bir devrimci adayıdır.
(bkz: ağaç yaşken eğilir)

umutludur. * sevimli ve coşkuludur çoğunlukla.
çoğu insan - şimdi veya gelecekte- anlamayacak olsa da bu ülkenin de umududur.
şöyle birşeyler hatırlatıyor bana:
" bir kere prometheus olan başka birşey olma hakkını yada şansını kaybetmiştir."

ülkücüler tarafından her tenefüs çay almaya yollananmış! bak sen!

bir aralar grup yorum, mhp'ye bir şarkıyla cevap vermişti.
şimdi aynı şarkıyı ben o çay almaya yollayan beyaz berelilere yolluyorum. * *
tanım: müdür ve öğretmenlerin takması demektir, ne kadar iyi bir öğrenci olsan da. okulda bulunması gereken dosyanın emniyete verilmesi demektir. okul çıkışında emniyete gezmeye gitmek demektir.

(bkz: dlmk)

not: büyüyünce hoca bana taktı geyiği yapmaktır.

gençler belki biraz manteliteyi anlamaya çalışır ama ne kadar zorlasanda o yaşlarda devrimciyim diyemezsin kendine.

yolu erken sapıtmaktır.

dar ağacında 3 fidan'ın okunup arkadaşlarla yüksek dozaj karl marx'ın alındığı günlerden bir gün taze fasulye kokulu eve girilir.çanta bir kenara fırlatılır,sofraya oturulur ve:
-anne ben komünist olucam.
-tamam ama önce şu kıçındaki levis'ı çıkar.
-peki.

lisede cıkan bütün devrimci arkadaslar aile baskısı gören asosyal manitası olmayan tiplerdi.
Fakat her lise böyle değildir umarım. Çünku gomünüstlere saygım vardır azcok (coşkunöz lisesinden cıkan özentiler hariç ).

saman alevi gibidir.

bir başka deyişle "gençlik ateşi"

üfleyin söner.

güncel konulara ne kadar bilinçli yaklaşsalar da lisede oldukları için dar beyinler tarafından her zaman bir hiç olarak görülecek durumdur.

hem marka giyinen, hemde che tişörtü giyip devrimciyim diyen liselidir.

(bkz: camı olmayan gaz lambası)

meydanlara giderken ayağına konvers ayakkabı, kıçına levis kot, üstüne x marka tişört giymektir. etrafındaki insanların söyledikleri ile meydan!lara gidip, ezberletilenlerle papağan taklidi yapmaktır. ortam yapmak amacıyla o insanların arasına karışmaktır. he bir de polise taş atma yetkisini kendinde bulmaktır.

davasında samimi olan ve ülkenin güzel yerlere gelmesi için çalışan devrimci arkadaşlara elbette lafım yoktur.

edit : ne dedim hocam? "davasında samimi olan ve ülkenin güzel yerlere gelmesi için çalışan devrimci arkadaşlara elbette lafım yoktur." gözün kör değilse eğer, ilk paragrafta bahsettiğim kategoridesin ki eksiliyosun..

ülkücü gençlikle kavga etmekten gençliğini yaşayamayan liseli olmaktır.

devrimci bir abisi ya da ablası olan çocuktur. ondan özenmiştir onun gibi olmak istemiştir. oysa ki kapitalist sistemde alacağı daha çok yol vardır. en başında öss si.
(bkz: senin görevin derslerine çalışmak)

eleman imam hatip'te okuyorsa çok tuhaf bir durumdur...

lisede böyle bir eğitici kol yoktur.

- 6 mayıs ta okuldan yürüyerek kızılay a ordan otobüslerle karşıyaka mezarlığına gitmek, deniz gezmişi, yusuf aslan ı hüseyin inan ı sol yumruk havada selamlamak.
-öğlen tenefüsünde herkes dısarı fırlayıp deli dana gibi koştururken sınıf kapatıp nazım hikmet siirlerini tahtaya yazmak.diğer devrimcilerle şiir okumak.
-kitap alış verişinde bulunmak. gülünün solduğu aksam ı bir gecede okuyup finalinde tuvalete gidip gizlice ağlamak.
-odayı deniz gezmiş , che ,yılmaz güney posterleri ile donatmak.
-birine durup dururken asle sataşıp bulasmamak ancak ülkücü saldırılara da herzaman gereken cevabı vermek.
-okul çıkısında diğer devrimcileri bekleyip eve hep beraber yürümek.
-okulda patlayan büyük bir kavgada ülkü ocağından gelen koca adamlara mücadele edemeyeceğini anlayınca pazarcıları kavgaya dahil etmek ve koca koca kiloların el bombası gibi havada uçustuğunu görmek.
- 30 mart a - 6 mayısta yakaya siyah kurdela takmak.
-1 mayısta derse girmemek.o gün yapılan yoklamada yok yazıldığınız için okul yönetiminin veli ye telefon açması. ebeveyinlerin hem şaşırması hem sevinmesi hem kızmasına aynı anda sahit olmak.

okul müdürünün nefret ettiği öğrenci olmaktır. giyilen parka yüzünden kenara çekilmektir.
önyargılı insanlar tarafından "şekilci" olarak nitelendirilmektir.

edit: o insanlardan burada da olduğunu görmek gerçekten şaşırtmıyor.