leon

Bir duygudan duyguya atlama şeklidir aslında bu film.. (bkz: jean reno) bir sahneden adamları tararken eve gelir süt içer..çatışmanın tam ortasında pencerenin öneninde kalmış çiçeğini kurşunlardan korumak için ateşin göbeğinden geçer..mathilda suçsuz bir adamı bacağından vurduktan sonra (bkz: leon)'la beraber taklitler yapar..

ama en sonunda (bkz: shape of my heart) eşliğinde mathilda'nın leon'un çiçeğini toprağa gömme sahnesi vardır ki; sadece bir duygu gelir insanın aklına..gülecek mi ağlayacak mı?? heyecanlanacak mı durulacak mı ?? diye şaşıran insan oturur koltuğuna buruk bir gülümsemeyle izler küçük kızımızı..

izlemeden 'yuh be koca jean reno sübyancı olmuş' dediğim, lakin izlediğimde iyice moda girmemle birlikte mathildaya gönülden bağlandığım film.
özetle birbirinden başka kaybedecek bir şeyleri kalmayan bir suikastçı ve küçük bir kızın hikayesini anlatır. sırf bu yönüyle bile duygusaldır.
ayrıca shape of my heart isimli aşmış şarkının filmin soundtrack albümünde yer almıyor olması ilginçtir.

fena filmdir..adam da o küçük kızı seviyor muydu ??bi türlü anlaşılmaz

hayatımda izlediğim en iyi filmlerden biridir...soundtrack i yarar... (bkz: shape of my heart)

aslan manasına da gelir

boşrollerini jean reno, natalie portman ve gary oldman ın paylaştığı bir luc besson filmi. beni ağlatacak kıvama getiren 2 duygusal filmden biridir. abartılı sahnelere başvurmadan açıkça anlatır konusunu, nettir, jean reno nun ve küçük natalie nin performansları standardın üzerindedir.

bizzat ben kendim