klasik sinema

klasik sinema anlatısı sinemanın "büyü" süne izleyiciyi inandırma temelinde gelişir.
izleyicileri alabildiğine duygulandırmak, izlediği sahneye katabilmek, rollerle özdeşleşmesini sağlayabilmek olarak da tasavvur edebiliriz klasik sinema anlatısını.
bu sinema anlayışı haliyle oyuncuların işlerini yadsınamaz derecede zorlaştırıyor.
oynadıkları rolü olabildiğince gerçekçi canlandırmalarını, izleyiciyi inandırabilmelerini ve adeta o rolü "yaşama" larını gerektiren bu sinema anlayışı, oyuncularını yönlendirir.
bu yöntemle sabah trafiğine takılıp stres dolmuş, eşiyle arası bozuk, borç içinde yüzen, hayatın sıkıntılı evrelerinde yüzen bir adamı bu sorunlardan uzaklaştırır, hayatın "sıkıntılı" ve "kötü" yanlarından alıkoyar, arındırır.

(bkz: katharsis)