kellik psikolojisi

fazla göze batmayan ama çok ciddi bunalımlara yol açabilecek bir psikolojidir. öyle ki "elim ayağım olmasaydı da saçım olsaydı" diyebilecek kadar ağırdır. müthiş bir özgüven eksikliğine yol açar. kendisini çevresindeki herkes ile kıyaslamaya başlar ve kendisini hiç beğenmez. böyle insanlara sayıp sövmek yerine kellikleriyle ilgili bir şaka yapılması yeterlidir hayata küsmeleri için. allah düşmanımın başına vermesin.

(bkz: ihtiyarların sözlüğü basması)

kellik göreceli bir tanımlamadır. herkesin saçları ile sorunları vardır, dönem dönem.
aslolan kıl tüy değil; statü, para ve karizmadır ve karizma kellerde daha çok vardır nedense.

yavaş ve emin adımlarla kelliğe doğru giden bir gencin psikolojisi daha kötüdür.

karizmatik olmaya kadar varabiliyormuş. ne günlere kaldık. la kel adamda karizma ne arar kel işte amk. hayatında bir kere olsun saçlarını jöleleyemeyecek bir adamın karizmasından ne olur?

tanım: virane olmuş eski yapılara benzer, baktıkça "hey gidi, ne zamanları vardı bunun". dersin. zaten adamların elinden eski fotoğrafları düşmez, gelene geçene gösterirler "bak benim saçlarım zamanında böyleydi" derler.

güzel kızlar kel erkekleri tercih ediyor. doğru mu doğru. yani aslında dil denen uzuv çalışıyorsa kelsin değilsin sorun değil. mutlu olmaya bakacaksın. hiç olmuyorsa kök hücre nakli( saç ekimi ) yaptırırsın, olur biter.