kariyer basamakları

ne kadar hızlı çıkarsan o kadar çabuk inme riskinin olduğu basamaklardır. yavaş yavaş ve adımları sağlamlaştırarak çıkılması tavsiye olunandır...

çok kolaydır. benim babam bile gardiyanlıkta 1. dereceye yükseldiyse millet göğe çıkabilir.

daha ilkine bile adım atılamayan basamaklardır. hayır bir adım atabilsek gerisi gelecek ama diplomalı işsizler ordusunu yok etmek istemeyenler sağ olsun.

ne yazık ki iş arkadaşlarınızın sırtlarıdır.

yükselmenin iki koşulu vardır:

1-ipi ne kadar yükseğe atarsan o kadar yükseğe tırmanabilirsin.
yani hedefleri her zaman yüksek tutmak gerekir. eğer düşük hedefler seçerseniz kendinize, onlardan daha yukarıya çıkamazsınız.

2-attığınız ipe tüm gücünüzle asılmak ve asla bırakmamak
yüksek hedeflerinize ulaşmak için de azimli olmanız gerekmektedir. bu kişinin biraz da karakteriyle alakalı olup, en çok da çalışmasına bağlıdır.

hedefinize ulaştığınızda yükseklerden ilk başladığınız noktaya bakmak, insana gurur, huzur ve mutluluk verir.

Yıllar önce bitirdim üniversiteyi.

Fiyakalı işler fiyakalı firmalarda iyi pozisyonlarda çalıştım. Basamakları önce birer akabinde üçer beşer çıktım.

Güzel yillarmis, ekonomi çok daha iyiydi bugünlere nazaran. Yurtdışına çıkma fikri sadece tatil maksatlı gündemimize gelirdi. Göçme fikri yoktu ama iş teklif gelse daha sıcak bakilmazdi.

Şimdi basamaklarin sayısı azalmış gibi. Her basamağa bir amir atamislar.

Ekmek parası kazanan garibanların sırtına ya da torpille bir yerlere gelmeye basamak deniliyorsa; olmaz olsun! Helalinden kazanmalı. Dili pütürlülerin genelde çıkamayacakları unvanların adıdır kariyer basamakları. Net.