karagül

Gereksiz uzayan Türk dizileri listesine adını yazdırmış olan dizidir.

bu lanet konakta her hafta birileri ölümden dönüyor. Zehirleniyorlar, yanıyorlar, pıçaklanıyorlar ama korkmayın hiç ölmüyor polat alemdar'ın çocukları. sinir bozucu bir dizi. orta yaşlı kadınların neden hipnoz olmuş gibi izlediğini anlamıyorum. Anne ölmeyecek anla işte artık. Kaç sezondur ölmedi zaten.

iki aydır "finale doğru" yazısıyka bizleri sevindiren dizidir. Fakat daha üç hafta varmış nasıl finale doğruysa artık.

En son geçen sene baktığım dizi, izlediğim değil öyle bakmıştım. Bugün annem tekrarlarını izlerken denk geldim herkes ölmüş. Sanırım yapımcının parası bitti.

finale yaklaştıkça tek tek karakterleri öldürmeyi tercih etmiş fox dizisi. insana türk dizilerinden neden hoşlanmadığını hatırlatıyor.

haftalar sonra televizyonda denk gelip, temel kitlenin yarısının olmadığını farkettim: baran'ın annesi yok, baran'ın sevdiği kızın ana babası yok, kendal'ın iki oğlu yok (gerçi büyük olan hastanedeymiş de, onu da öldürürler), özlem ile melek yok... resmen katlede katlede finale gitmişler. canlarım, mutlu son diye bir şey de var değil mi?

neyse, sonu hayır olsun.

kendaldan artık böğğğaaaak geldi.

çok sevinçliyiz.

Bugün gördüm ki bu dizimiz final yapıyormuş. Tekrar tekrar baktım ekrana sezon finali mi diye ama vallahi final yazıyordu. Şükür.

Tadında bırakmış olan başarılı bir fox dizisi.

3-4 yıldır oynayan ve her bölüm reytinglerde ilk 5'e giren dizi. sanırım senaristler artık yazacak hikaye bulamamışlar çünkü reytingleri gayet iyiydi.

böyle bir dizi mi vardı beyler.....yeni duydum neyse bitsin banane

nurettin rençber'in çok sevdiğim şarkısı.

Içim gitti. Böyle final mi olur dedirtmiştir.

Çekimleri Şanlıurfanin Halfeti ilcesiyle Gaziantepin Yavuzeli ilcesi sinirindaki Firat Nehri dolaylarinda gerceklestirilen fox tv dizisi.

zaten kendal başgan için izliyordum
artık gerek kalmadı.

Bitti. (bkz: final gibi final)

Aha kendal jenner boş yolda takla attı broadwayle.

ikimiz de acemi birer aşıktık o zamanlar
sen yollarda eski bir aşka ağlıyordun
bense kendimi usta sanıyordum bu işlerde
ve yağmur gibi akıp giden yıllardan
geriye ne kaldığını bilmiyordum seni tanıyana kadar
ama farkındaydım yine de
ne zaman seninle olsam
tanıdık bir kuş cıvıltısıyla uyanırdım her sabah
şimdiyse kırılgan mektuplar yazıyorum
hangi adrese göndereceğimi bile bilmeden
malumun olsun ben sende ülkemi sevdim
hüzün dolu yağmurlarla taşan boynu bükük nehirleri
ben sende yolları sevdim
dallarına hiçbir kuşun konmaya bile yanaşmadığı ağaçlarla kaplı yolları
ikimiz de acemi birer aşıktık aslında
ne yapacağımızı bilmeden serseri dolaşırdık yollarda...