iğdişlik

fallik dönemde erkek çocuk için penis, çocuğun bütün benliği, varlığı ile eşdeğer bir anlam ve önem kazanır.

toplumsal tutumların da desteği ile erkek çocuğu, kız çocuktan ayıran bu değerli, “üstün” organla ilgili olarak çocuk zihninde bir takım korkular geliştirir. kız çocukta penis olmadığını fark edince bunun kendisinde de yok edilebileceği kaygısı doğar. ayrıca ailede ve toplumda çocuğun yaramazlıklarına, penisi ile oynamasına, gece işemelerine karşı bir ceza olarak penisin kesileceği sıklıkla söylenir. ülkemizde bu yaştaki çocuklara yapılan, “tutun şunu sünnet edelim, vb...” biçimdeki korkutmalar, takılmalar ve gerçekten bu yaşlarda yapılan sünnet olayının kendisi penise bir zarar gelebileceği, ceza olarak penisin kesilebileceği korkusunu uyarır. bu korku, iğdişlik korkusu olarak bilinir.

bu korkunun varlığı çocukta yalnızca penise bir zarar gelecek biçiminde görülmez. bir çok değişik ve gizli biçimlerde ortaya çıkabilir. erkek çocuğun sık sık penisini açıp bakması, göstermesi ve bu konuda konuşması, penisin sağlam olduğuna ilişkin bir çeşit kendine güvence verme belirtileridir. çocuk, penisle ilgili korkuyu, bedeninin başka bir parçasına aktararak herhangi bir çizik, yara veya ameliyat üzerine büyük endişeler gösterebilir.

penisten yoksun olan kız ve kadınları aşağı görerek onlardan uzak durabilir. başka çocukları gerçekten ya da simgesel biçimlerde iğdiş etmekle tehdit edebilir. erkek çocukta görülen iğdiş edilme korkusunun kız çocuktaki karşılığına freud, penise imrenme demiştir ve kız çocuktaki cinsel kimlik gelişimini bu varsayım üzerine dayandırmıştır.