izmir

köylülükle kentlilik arasında sıkışmışların şehri. (bkz: izmir de öğrenci olamamak)

yaşanılabilecek tek şehir. başka şehirde nefes almak mümkün olmuyor.

en az müslümanların içinden sapık tecavüzcülerin çıkması kadar normaldir izmirden de adam taşlayan vahşilerin çıkması. eğer siz bunu bütün izmire yüklüyorsanız, biz de bütün islam alemine tecavüzcü sapık muamelesi yükleriz, bütün solculara başka sağcılara başka anlamlar yükleriz.

eski körfez kokusunu bile özlettiren, insanları sıcak, havası sıcaki boyozun anavatanı.

memleketine, milletine, ülkesine bağlı; örnek alınası şehir.
(bkz: dalımı kıranın ağacını kökünden keserim)

taş attıkları kendi vatandaşı falan olmayan, hatta taş atılanlar tarafından kendi vatandaşının araçla ezilmeye çalışıldığı, ege'nin incisidir. aşık olunasıdır. (bkz: bir başkadır benim memleketim) * *

ihtiyaçtan büdüt: kıskanma seovicik!

kendi vatandaşlarına taş atarak vatanseverliliklerini göstermiş güzel? insanların şehri. sorunu kabul etmeyen insanlardan sorun çözmelerini beklemiyorum tabi ama bari o kadar da taş kafalı olmayın.

hayatımda 3-4 kez gidebildiğim, istanbul'dan sonra türkiye'de aşık olunması gereken 2. şehir, memleketim.

bugünkü yılmaz özdil yazısına konu olmuş şehir.

yobazlardan sonra pkk'lılarında korkulu rüyası olmuş şehirimiz.

türkiye'nin onuru, gururu, herşeyi. güzel şehir...

dtplilerin arabalarında apo posteri açıp, pkk paçavraları sallayarak, masum halkın üzerinden geçmesidir.

bayram için * alışveriş yapmaya çıkmış ve hiç bir olaya bulaşmamış olan komşum ve kızına da kasti olarak arabayla çarpmış, kızın bacaklarını kırmış, kadını ise yoğun bakıma yollamışlardır.

asfalttaki kanlı lastik izlerini bir kova su silebilir ama kalpteki lastik izleri yıllarca izmirlilerin içinde kalacak.
silinmeyecek.
silinemeyecek.

ilk kurşunun atıldığı yer...

dün de bugün de...

kıçı açıkta kalmışlar tarafından aptal-şapşal yorumlarla eleştirilmeye çalışılan şehir. ama zorlamayın ıkınmayın olmuyor, olamıyor. her şehirde olduğu gibi burada da çeşit çeşit idolojiden insan vardır. chp ağırlıklı olmakla birlikte mhp'li de vardır, 2 bin araçlık konvoy oluşturup genel başkanlarını karşılayabilecek kadar dtp'li de.

yani diyorum ki ideolojik bağnazlıklarının rüzgarına kapılıp cumhuriyet değerlerine sahip çıktığı için gareziniz bulunan bu şehri mal bulmuş mağribi misali yüz kişi konvaya taş attı diye eleştiriceğim derken tüm şehiri faşişt ilan etmeye çalışmakla kendi cehaletinizi, kötü niyetinizi ortaya çıkartıyorsunuz sadece. kızdırmıyorsunuz, acındırıyorsunuz daha çok kendinize.

hadi, hadi bakayim başka kapıya..

izmiri izmir yapan guzeller guzeli karsıyakasıdır.

kemalist düşüncenin yegane temsilcisi bir şehirdir ne kadar kendilerini çağdaş olarak görselerde basit insanlar doludur. dedemin dediği gibi '' gavur izmir ''dir.

güzel bi şehirdir ama aşırı abartılmış bi şehirdir.

bir başka dünya. gidilesi, yaşanası.

"kendine has havası başka hiç bir şehirde olmayan yerdir." denilmiş şehirdir. cok klasik olacak galiba ama bunu diyen adam hayatında hiç istanbul'a uğramamamış demektir. istanbul'u gör, izmir sana sıradan bi anadolu şehri gibi gelmeyecekse ben de adam değilim.

türkiye nin en güzel şehri(ydi benim için). maalesef bugün iyice nefret ettim yaşadığım çevredeki halktan. bir insan sevgilisiyle sahilde dolaşırken çiçekçisi, falcısı bi sürü tip gelir. bir şekilde hepsi deflenir baştan. ama bugün öyle şeyler olmuştur ki... mesela bu tavşanlarla dolaşan falcı tipler var hani. tavşana mı kağıt seçtiriyorlar bilmiyorum o kadarını ama hep ilk sözleri "tavşan sevmek ister misin?" oluyor. kanıp da tavşana iliştin mi paranı söğüşlüyorlar bir şekilde. daha 12-13 yaşlarında bu tiplerden birine kanıp dev bir parayı kaptırdığım ve koca hafta aç kaldığım için hep uzak kalırım. bu tavşanlı manyak yürümekte olan bize geldi ve işte tavşanı sevdirmek istedi filan ama ikimiz de tüye alerjimiz olduğunu söyledik ve yürümeye başladık. buraya kadar her şey normal. ama adam bırakmadı. 200 metre boyunca devamlı "gelin ya, bir bakın, sevin tavşanı, hadi" tarzı laflar etti. en sonunda dellendim. "istemiyoruz hadi!" diye bağırdım. (1.85 boy ve 100 kilo.. saç sakal zaten almış gitmiş durumda. kendimi öyle görsem "tamam abi" der kaçarım) "sen kime baaarıyon la?!" diye atarlandı herif. benim gibi bir adama bu kadar tıknaz bir herif dayılanıyorsa ya cebinde çakısı vardır ya da etrafta kollayanı vardır. sonuç olarak bu yarrak kafalı ibneye ve türevlerine güzel izmir imin güzel sahilini bırakıp siktir olup eve gittik. eve gidene kadar da yolda ne olaylar geçti başımızdan. anlatmak istesem de anlatamıyorum zira sinirim çok bozuluyor. "e dalsaydın ya mına koduumun totoşu" diyenler olabilir. 6 kişilik bir apaçi grubunun ne kadar tehlikeli olabileceğini biliyorsanız beni anlarsınız ki öyle kavga gürültü ortamda yetişmiş bir çocuk da değilim, bu işleri de çok sıkışmadıkça beceremem.

bahsettiğim bölge karşıyaka ve sahilidir. 15 yıldır izmir de yaşayan biri olarak hep karşıyaka yı sevdim, herkese karşı savundum, "abi öyle demeyin gayet de süper mekan" dedim. ama maalesef artık olay başka yerlere gitmiş. belki de son 3-4 yıldır pazar günü hiç dışarı çıkmamış olmamdan olabilir. belki sırf pazarları böyle oluyordur. ama tekin yerler değil artık gördüğüm kadarıyla. yol boyu ağzımda tek bir cümle vardı. "amına koduğumun ****leri".

bugün bir kez daha farklılığını anladığım sehir...
bugün 10 kasım...
saat 09:05 ve izmir' de bütün trafik durdu. otobüsteki insanlar ayaga kalktı, özel araçlardakiler araclarından indi, 71 yıldır ebediyette olan atası için. 1 dakika saygı durusuna gectiler, bazılarının sap gibi beklemeye gerek yok sözüne inat. gözlerim doldu sözlük. anlatılmaz, yaşanırdı.

Ben bütün izmir'i ve bütün izmirlileri severim. Güzel izmir'in temiz kalpli insanlarının da beni sevdiklerinden eminim.

mustafa kemal atatürk

arkadas ben de sunu anlamiyorum.

tamam, bu sehrin insanlari -ben de dahil- gereginden fazla seviyor, ask derecesinde neredeyse. ama gel gor ki, izmirli olmayanlar da yerdikce yeriyor. bir kere izmir guzel sehir, bunda mutabik herkes. sehri salt guzellik olarak ele almayalim. nihayetinde dunyanin her sehrinde oldugu gibi bu sehirde de -illaki- kotu, varos yerler var, ki olacaktir da. biz demiyoruz ki "haci; her yer guzelyali, alsancak, kordon gibi buralarda" diye. ama sen varos yerlerden vurmaya calisirsan, hicbir yeri begenemeyiz. muhim olan elindeki guzelliklerin ne oldugu.

insanlari rahattir, kizlari guzeldir. evet, bu da dogru. moderndir, ilerigorusludur; bu da bircok insanin secim sonrasinda tekrarladigi sozlerdendir. ama unutmayalim ki, bu sehir %20 oraninda oyu genc parti'ye verdi. bu da oz elestiri olsun, hadi iyisiniz.

eksikleri ne derseniz, dolu var.
bir keresinde hep hayalimdir, bu sehrin de bir film festivali olsun. kisa film var elimizde de, bir tane de sehre hareket getirecek, canlandiracak bir festival lazim.
ulasim konusu buyuk sorun; metro bitmiyor, bitemiyor.
alisveris konusuna gelince, kemeralti bu sehrin sembol yerlerindendir. fakat insanlar gideyim de kemeraltindan alayim demezler artik, en azindan gelir duzeyi belli derecede olan insanlar. kemeralti tarihtir izmir'de.

expo biletini alabilseydik, biraz ilgili olsaydi ilgi gostermesi gerekenler; su an cok farkli olacakti bu sehir. tozlu raflara kalkti o umitler.

gelelim nihai sonuca; izmir guzeldir. ne kadar uzaga gidersen git, gozun hep arkada kalir. aklina kordon gelir, ozlersin...

iskenderun sahili ile kıyaslandğında mütiş benzerlik gösteren ege bölgesinin güzide illerindendir. aynı zamanda türkiye'nin üçüncü büyük kenti ve kızlarıyla nam yapmıştır. iskenderun'la kıyasladığımızda kızlarının bir boka yaramadığını görebileceğimiz şehirlerimizdendir.

türkiye'nin geri kalanına en az diyarbakır kadar uzak şehir.

bir türlü sevemediğim şehir sevmek gibi bir isteğimde oluşacak gibi değil.