intihar

sadece salakların kaçış yöntemidir..

(bkz: suicidal imbecile)

kisinin yasam surecine kendi iradesi ile son verdigi eylemdir. dini bilgiler isiginda bu eylemin en buyuk gunahlardan oldugunu biliyoruz.

(bkz: sıkıldım ulan senden ben)
(bkz: ben gidiyorum kimse arkamdan gelmesin)

kusurlu malı iade etmektir ama dinlerde bahsedilen tanrının hiç müşteri memnuniyeti anlayışı yoktur.

(bkz: zavallılık)

çok ani bir karar olabilir.. otoyolda hızını alıp giderken birden düşünürsünüz; tam şimdi sağa kırsam diğer arabaların üstüne.. zincirleme kaza sonucu toplu intihar kimi ne kadar üzer? üzerse üzsün artık geriye kalanlar kimin umrunda?
sola kırsam da takla ata ata tek başıma can versem? çok üzülür mü ikizim? kimler kendilerini suçlarlar?
ölmez de sürünürsem en kötüsü olmaz mı? hastanede doktorlara yalvarmak zorunda kalmayayım öldürün beni diye. zaten istemediğim sıkıldığım aileme bağlı/bağımlı hayatım daha da beter olursa?
birden çok alakasız gibi görünen intihar fikri önce şaşırtır sonra korkutur.. öyle bir canlandırmışsınızdır ki kafanızda kazayı ve sonrasını; sakinleştirirsiniz kendinizi. sanki "kaza"yı son anda atlatmış gibi hissedersiniz kendinizi.

(bkz: maldoşluk)

affedilmeyecek hadisedir.

azrailin fasonculuğunu yapmak diye düşünürüm ben hep.

etrafı ateşle çevrilmiş akrebin süreci kendi iğnesiyle hızlandırması.

acizlerin işidir.

intihar hayat oyunundan "banane, banane" diyerek çekilmektir. şunu açıkça söylemek isterim ki, "intihar asla bir seçim olmamalıdır!"

insanın türkiye'de ise işsizlikten, parasızlıktan, haciz gelmesinden ve daha bilimum nedenlerden dolayı kendini yok etmesidir. başka ülkedeyse daha farklı sebepleri vardır. fakat ülkemizde "kendini intihar etmek" de kullanılır ve çok saçmadır. (bkz: kendini intihar etmek)

etkiye tepki.

mutlaka rapor edilmesi gereken olaylardandır, en çok muğla'da görülür...

13 yaşındaki bir kızın bileklerini kesmek suretiyle kalkıştığı eylem.
kaç gündür düşünmekteyim 13 yaşındaki bir kızın ne derdi olur?
öyle demeyin öğretmenim dedi 13 yaşındaki kız annem bir dakika dışarı çıkartmıyo, sınıfta hiç arkadaşım yok. dondum kaldım. 13 yaşındaki bir kızı din adını kullanarak arkadaşlarıyla oynaması için dışarı çıkarmayahn insanlar nasıl müslüman ıolabilirler? onlar müslümansa eğer ben neyim? 13 yaşındaki bir kıza hayat nasıl cehennem edilir de oyun oynamayı düşünmesi gereken kız intiharı düşünebilir?
bunlar nasıl hastalıklı beyinlerdir?
sorular, sorular...
düşünüyorum işin içinden çıkamıyorum.

ancak güçsüz, umutsuz ve hayata tutunamayan insanların yapabileceği eylem. bunu yapmak yerine hayata tutunup mutlu olmayı deneseler, hem ailelerini ve ardında bıraktıkları kişileri üzmezler hemde hayata sarılmanın verdiği sevinçle yaşarlar.

insanın hayata ya da başkalarına duyduğu öfkeyi kendine yöneltmesi sonucu kendini yok etme girişiminin ölümle sonuçlanmasıdır.

yok olmayı istemektir, yalnızca toprağa karışmayı. o kadar çok yakmışlardır ki canını sonrasını düşünmez. tek istediği bu lanet olası hayattan çekip gitmek, kendini toprağın kucağına bırakmak ve huzur dolu sonsuz bir uykuya dalmaktır. bundan daha büyük acı mı olur der insan. düşünmez ölüm sonrasını, düşünmek istemez belki de. cehennemin, içindeki ateşten daha çok yakacağına inanmak istemez insan.

son zamanlarda ufacık zorda kalanın bile ağzına aldığı eylem. yahu okadar kolay olsaydı mezarlıklara yer kalmazdı yada diyelimki kolay , intihar edince ne olcak biliyormusun sanki garantı mi verdiler sana. yazık böyle insanlara acımıyorum.

bir insanın vucudunun fonksiyonlarını durdurma istegidir.

itiraftır.

son zamanlarda moda akimi gibi gerceklesen eylem.
* *

bugunlerde aynada kendimi silik görüyorum bi huzun var gözlerımde aglamaya hazır sanki toplanıyorum hayattan terkediş vaktı yakınmıs gıbı bir acı var kalbımde nedenını bılmedıgım bir bekleyiş var ruhumda .bişey yapmayan halim ..
donuk bir ıfadem var yalnızlıgı bıle önemsemeyen.oysa nekadar korkardım değilmi ölmekten ,yalnızlıktan . Oysa bir filmdim ben 90ların basında baslayan sen degılmıydın hep basrolu oynuyormus gıbı hayatta davranan karıncaları ezdiğinde yuvalarını bulup özür dılıyen.ağaçları kırmanın en büyük günah olduğu sanan...
sanırım bu kadar basit algıladıgımdandı hayatı bu kadar acımasız gormem. dort bır yanım kusatılmışken bır silik ifade var gözlerimde toparlan gitme vakti geldi artık der gibi. farkındaydı sanki herkes alışmaya çalışıyor gibiydiler yokluguma . sanırım siliniyordum onlarında gözlerinden ...
hayata baglayan bitmez tukenmez hayallerimdi sanırım tükenince benimde gitme vaktim geldi . korktum bir süre intihardan bilek kesenler filmi izledikten sonra ya böyleyse yaşam ya öldükten sonra daha kötü bir hayata gönderiyorsa tanrı beni diye sordum kendime ama caydıramadım ruhumu yine.
boyutlar arasında gezmeye başladım ruhum alıştığından beri geceleri durmak bilmemekte bir kere alışınca özgürlüğe istememekte hayatı her boyut farklı güzeldi ellerimin kumdan olması bile korkutmamıştı beni o altın sarısı gök yüzü çöldeydim belkide ..
hep iyi başlangıçları yapardım . ama hiç bir zaman sonunu getiremediğim başlangıçlar ayrılamazdım bile birinden zamanın onu eskitmesi beklerdim . belkide hiç bitmesini istemediğim içindi . şu anda hepsi bir başlangıç benim için hiç bir zaman bitmiycek olan.
ve ilk defa sonu getirmek işte tam olarak budur intihar.

(bkz: hoşcakal)

...kolay yolu seçmek, kendini aşağılamak, neleri yapabileceğini bilmemektir.

acizlerin başvurduğudur. kurtuluş sanılır ama değildir. yapılmış en aptalca işlerin başında gelir.