intihar

bağzı adrenalin arayışı içinde olan insanlar vardır. extreme sporlar yaparlar. 300 km hızına 6 saniyede ulaşan motorlar sürerler. buda intihar olarak değerlendirilebilinir.

eğer hayatta önem verdiği her şeyi kaybettiyse insan; sevgilisini, ailesini, gururunu, arkadaşını. Yaşamak artık anlamlı gelmiyorsa; ilerde yapacağı iş, bitirdiği okul canlanmıyorsa gözünde ya da anlamı yoksa böyle yaşamanın, kendisine deli gibi acı veriyorsa yaşam, yaptığı her şeyi zorunluluktan yapıyor, çevresine gülen yüz oyunu oynuyor, sıkılmışsa rol yapmaktan, yaşamaktan işte en kısacası ölümü seçebilmektir intihar. Geride bıraktıklarım diye bir düşüncen de yoksa (hani onlar da artık yoklar ya) koy gitsin işte.
Günlerdir düşünüyorsun bunu, at kendini diyorsun 8. kattan ama o korku o hiçlik duygusu insanı daha da boğuyor, yapamıyor insan pencereden baktığıyla kalıyor.

en iyiler genellikle intihar ederler.
sadece uzaklaşmak için
ve geride kalanlar asla anlayamazlar
neden birisi onlardan kaçmak istesin ki?

(bkz: charles bukowski)

en makbul olanı gaz yolu ile ölümdür."Yanlışlıkla oldu" demek saçmadır.
-Abi valla bilerek yapmadın
-Yapacak bişey yok hemşerim bir kayıtlarına bakalım...Hmmm..Ateist..Sen yanlışı baştan yapmışsın koç.

kendi kendini yok etme sanatıdır.
küçücükken ufacıkken top oynar acıkırkene,

arkadaş: intihar ederim seni.
ben: nasıl yani ne diyon lan sen?
arkadaş: intihar korumak yani korurum seni hiç mi japonca bilmiyorsun? hıh.
ben: sağol ben şey kötü bir şey dedin sandın.

ne sallardın be emre.

en radikal vazgeçiştir.

herkesin aklından geçebilecek lakin çok az insanın başarabildiği eylem. karar verirsin, son noktaya gelirsin, ama o "hayatta kalma güdüsü" vücudunu korur, onu ayık kafayla yenmek imkansız gibi bir şeydir. yenebilenler de gerçekten yaşamak istemeyenlerdir.

teletabi izlemeye maruz kalıp intihar eşiğine gelmek en kötüsüdür.

hakkında;
"belki de,
tam uzanıp öpecekken gerçeğin yaralı, bedbaht yüzünü
süslerin gerisinde ansızın beliren karanlık delikleriyle
reddedilmesi imkansız bir teklif olur artık intihar." der küçük iskender.

kişinin herşeyden bunaldığı, kendini umursamadığı, umursanmadığını hissettiği ve hayatın anlamsızlığı ile başedemediği, yaşamın altında ezildiği bir anda hiç birşey hissetmeden söylediği cümle (bir intihar edeyim 2 dakka). hatta bu ruh halinde olan şahıs eylemi de gerçekleştirebilir tereddüt bile etmeden.

hakkında bilgi edinmek amacıyla durkheimin aynı adlı eseri okunabilir.

durkheim 3 ana başlıkta incelemiştir intiharı;

egoist
altruist
anomik

ayrıca bir yan başlık kıvamında fatalist intiharıda 4. tür olarak nitelendirmiştir.

herkezin aklından geçebilecek düşünce.

kimine göre;

(bkz: prison break)

kimine göre ise;

(bkz: çiçek abbas)

cesaret gerektiren, yaşamdan çok uzaklara gitme isteği.

hakkında bir zamanlar;
"kimi kimselerin kendilerini istemli olarak yalnızlaştırmaları, bir askez durumuna itmeleri, yaşamın olanaklarını kısıtlayıp sınırlamaları, kılığı başkalaşmış intiharlardır." denmiştir.

intihar:hayatta yaptığını, yapman gerekeni yaptıktan sonra o gereksiz varlığının daha fazla varolmasının anlamsız olduğunu düşünenlerin yaptığı şeydir''diyor bir şair..
intihar:daha çok ilgiyi üzerine çekmek için yapılan eylem(fake intihar)(özellikle bazı zeki kızların ertesi gün hapı almam lazım gibi sevgiliyi kendine bağlama aynı zamanda ilgiyi çekme metodlarından ikincisi..
intihar:hep derler ki aşırı derece bir fizyolojik ve daha önemlisi psikolojik boyutu vardır.. intihar vardır ama gerekli midir gibi etik tartışmalar da söz konudur aynı zamanda..
insanlar, hayvanlar neden intihar ederler.. düşünmek lazımdır. gerçekten olması gerektiği için mi yoksa tamamen kendi aldanmaları mıdır? bir entrye verilebilecek en çok sorulu cevap sanırım..ama kıssadan hisseye bakılacak olursa hayatta kalmak intihardan daha zor ve cesaret gerktiren bir şeydir..ne diyoruz'kendini öldürmek aslında korkaklık ve kendince sıkıntı sanılan şeylerden olay ve olgulardan ve de sonuçlardan kaçmaktır!!'

en onurlu ölüm yolu.
vücudundaki virüse yenilmeyi beklemektense kısa yolu tıklamaktır.
beynindeki canavarla savaşmaya çalışmaktansa, oyun oynamayı reddetmektir.
sürekli şikayet etmektense kesin çözüm üretmektir.
başkalarını düşünerek hareket etmekten vazgeçmektir.
hayatı anlamlı kılmaya çalışmamaktır.

yaşarken giydiğin gömleği, yediğin yemeği, oturduğun evi, seviştiğin kişiyi, çalıştığın işi, herşeyi kendin seçerken ve bundan dolayı takdir görürken, ölümünü kendin seçmen neden onursuzca olsun ki? neden zayıflık olsun ki? neden bunalımla ilişkilendirilsin ki?
hayatımla ilgili herşeyi ben seçiyorsam neden ölümü seçemeyeyim?

beşir fuad.

tabeladaki okun yönünü değiştirmektir.

jack london' un enfes kitabı. zamanında alkol yasaklarının dayanağı olmuş şaheser. böyle pis işler için kullanmamak lazımmış aslında bu şaheseri. her zaman varmış demek ki bu yasakçı zihniyet. evet, götümden anladım jack' imi.

allah kimseye kaldıramayacağı yük vermez, hayat denen ağır yükün altına girmekten korkanlar kestirmeyi tercih ederler.

çok bıkarsan hayattan bir mezarlığa git, ölüler iyi bilir yaşamak güzeldir. ayna

"intihar cinayet türlerinden biridir; kilise yasaları haklı cinayetle kasıtlı cinayet arasında ayrım yapar; mantıklı düşünüldüğünde intihar için de böyle bir ayrım uyghulanmalıdır.nasıl her adam öldüren cani değilse, her canına kıyan da en büyük günahla suçlanmamalı."
(bkz: biathanatos)
(bkz: öteki soruşturmalar)

o raddeye gelmeyenlerin veya geldiklerini sananların acizliktir salakliktir diye haricten gazel okudukları şey.

ölümün kapını çalmasını beklersin ıssız soğuk küf kokan bir bodrum katında, düşünürsün yargılarsın; şans mıydı, yoksa kader mi ? hiç bişey farketmiyecekti, ölüm yalnız vücuduna bir mükafat gibi gelecekti adeta. duvardaki delikten sızan su taneciklerinin zeminde oluşturduğu su birikintisinden yansıyan güneş ışığının usulca renklerine ayrılması güneşin doğduğunu sana yeni bi yarışın yeni bi kaybedişin (başlamadan) habercisiydi. kazanmak için tek yapman gereken fatihin fethederken adının koyulacağını bilmediği, yavuz*un atlarken hiç teredüt etmediği köprüden derin maviliklere atlarken film şeridi gibi gözlerinin önünden geçen hayatının galasında ön koltukta yer almak.