ibn manzur

târih, dil bilgisi, hadis gibi sahalarda derinleşmiş olan, 630 doğumlu zat.
bizi en çok ilgilendiren gramer ve hadis sahasında yaptıklarıdır zirâ birçok kimsenin sefaletini ortaya koyar.
hadis dersleri de vermiş olan ibn manzûr'un en önemli eseri lisanu'l arabdır. en meşhur ve en mufassal arapça sözlüktür.
edip yüksel de kur'an meali yazar; kur'an metni üzerinde tartışırken bol bol bu sözlüğe başvurmuştur.
hadis putuna(!) îman(!) etmiş; hadis bataklığını hadis dersleri vererek derinleştirmiş ve islâm dinine büyük zarar vermiş olan bir şahsın eserini kullanmaktan kendisi nedense hiç çekinmemiştir.
allah kelamını çevirirken lânet okuduklarına muhtaç olmak nasıl bir duygu acaba? hele de onların oluşturduğu eserin kelime hazinesinde hadisler ve diğer klasik metinlere sıkça başvurulmuşken?