bugün
- evliyken başka birisini arzulamak20
- sözlükte milletin yaptığına laf etme yavşaklığı8
- karadeniz mutfağı16
- islamın reformasyona ihtiyaç duyması22
- ısparta mutfağı10
- haluk bilginer8
- çıkar ilişkisi10
- yazarların en korktuğu film karakterleri7
- yazarların uykusuz kaldığı en uzun süre5
- nerviosuz günlerimi ben günden saymıyorum demek2
- kaç kızım zeynep2
- en haklı tekken kötüsü6
- iran'ın abd'nin avrupa üslerini hedef tehdidi2
- güneşin büyüyüp dünyayı içine alması3
- rastlaşmak10
- görevden affını istemek12
- ilk tanışmada gırtlağın sağlam mı diye soran erkek2
- şahap kavcıoğlu5
- alman yerine almanyalı7
- üstteki yazarın profil resminden karakter analizi9
- almanya türkiye'ye göre 100 yıl geride diyen kişi6
- karısından dayak yiyen adam5
- mantar toplarken şirinlerle karşılaşmak8
- zanzibar6
- uludağ sözlüğü anlatacak en iyi şarkı7
- yapay zekaya teslim edilen sözlük2
- asansörde kalmak4
- tiktok'dan kocaya kaçanlar4
- mutsuz uyanmak ve havanın kapalı olması2
- türkiye nin en iyi aktörü2
- mantar toplarken super mario ile karşılaşmak7
- atatürk vs tayyip11
- kestane5
- yazarların kulaklığında şu an çalan şarkı16
- ingiliz tuğlası2
- mardin9
- 10 yaşımdan beri kuran okurum namaz kılarım5
- altın gün3
- hasta çorbası5
- mantar toplarken yılan saldırısına uğramak6
- herzevekil4
- aç kalıp sokakta yatmak4
- hoşlanılan kızın gargamele benzemesi5
- kocaya evde isyan bayrağı çekmek3
- çarşamba sabahı erken kalkmak için bir neden10
- arsenik4
- çorapla uyuyan sözlük kızı10
- sözlük erkeklerinin bugünkü kombinleri16
- haluk bilginer'in türkiye sineması açıklaması13
- delirecek gibi olmak7
Mahlası HiraiZerdüş ( Kutsal iyiliğe giden yol karanlıktan geçer)
Adı:
Adem çelik
Doğum tarihi - yeri:
10 10 1983 Kırşehir
Mesleği:
Yazar- şair- şarkıcı
Adı:
Adem çelik
Doğum tarihi - yeri:
10 10 1983 Kırşehir
Mesleği:
Yazar- şair- şarkıcı
gece gece beni bitiren arkadaş.
yav ben seni dinleyecek ne günah işledim be güzel kardeşim gece gece..
buyrun efendim, buyrun.
https://www.youtube.com/watch?v=NoGUYSOC-rw
yav ben seni dinleyecek ne günah işledim be güzel kardeşim gece gece..
buyrun efendim, buyrun.
https://www.youtube.com/watch?v=NoGUYSOC-rw
dinletiyor kendini.
Bu şey değil mi ya dinlemeye tenezzül edilmeyen şarkı.
E hani sırf o dinledi diye dinlenirdi bazı şarkılar?
E hani sırf o dinledi diye dinlenirdi bazı şarkılar?
Biz dinleriz kendimiz için.
Bizden sonra da gelen varsa o da dinlesin.
Aha bu arada içime sevda kaçar.
https://youtu.be/V-sivPFfQn4
Bizden sonra da gelen varsa o da dinlesin.
Aha bu arada içime sevda kaçar.
https://youtu.be/V-sivPFfQn4
Yine gel akşam üstü..
Hiraizerdüş Kimdir?
15 yaşında Kendime "HiraiZerdüş" diye bir isim taktım. Anlamı: "Kutsal iyiliğe giden yol, karanlıktan geçer."
Kutsal bir iyilik hayal eden birinin ilk önce karanlıktan geçmesi ve ayakta kalması gerekiyordu.
16 yaşında dünya edebiyat tarihine geçebilme fikrine kapıldım ki aslında bu bir çılgınlıktı.
Bir ilkokul diplomasını bile hediye horoz karşılığı almış bir adam için fazla geliyordu. Bu fikri taşımak bile delilikti ama kendimce bilmediklerimi öğrenmek için nefes almaya başlamıştım. Günlerce, aylarca, senelerce dil ve din bilimi hakkında araştırmalar yaptım. Kutsal kitaplar ve türemelerini okudum. Zihnim bir kaplumbağa olmayı az ötede bırakıp bir tavşana dönüşüyor ve hızı giderek katlıyordu.
En az yatırımı almakla hiç değişmeyen ve hep kendi gibi kalan bir beden sahibiydim.
Hızlıca çürüyen bir bedene yatırım yapmak zaten akıl kârı bir şey değildi.
insan okuma ve dinlemeyle işe devam ettim. Her sınıftan dinlemeye kalkıştığım insanların renklerini biriktirdim. Bu da senelerce sürdü.
Cevap vermek için sürekli bekliyordum.
Kendime uyanmadan, dünya içindeki halklara ve dillere uyandım ruhumla. Bir hiçten varlık türeten ilahi güç adına sorgulanacak milyon şey geçiyordu aklımdan.
Aklım artık bana yetmiyordu.
Dilleri ve dinleri teraziler üzerinde tarttım durmadan. Bakışlarım yumuşuyordu. Bakışlarım yumuşadıkça Yaradan nazarında zerreleşiyordum. Bir hiçten bir hiçe doğru toza dumana bulanıyordum ama yorulmadan ve açlık hissi ile yaşamaya devam ediyordum...
Ve nihayet, Başımı kainatın iradesi önünde eğdiğim bir gün, insan olduğumu hatırladım. Bu bana fazlaca şey kattı.
insan başıma kaldığım zamanlardı. irademin serçe kuşu gagasında biriken su kadar bile olmadığını fark ettim. Bu hayallerimden vazgeçmek için bir sebep doğurmuyordu. Sancım çiftleştikçe, genişliyordu beynim. Aklıma türlü nimetlerden renklenen cennet geliyordu. Cennet nakışları örtünüyordu fikirlerim üzerine.
Ve yazmak ağır bir eylem oluyordu bu yüzyılda.
Evet, anlaşılmak güç geliyor hatta güç veriyordu. Ama yazmak pahabiçilmezdir diyordu içimdeki ben. Amacın izinde zerre toz kalmıyordu geleceği süslerken. Mavi ve beyaz kalıyor; siyah gidiyordu...
26 yaşına geldiğimde, fikirlerimin daha da çıldırdığını fark ettim. Çerçevelerin yetmediğini, çizgilerin kısa olduğunu gördüm.
Herhangi bir iradenin seviyesini aşağı gören biri değilim. Bu benim haddim değil ama kendi amacımın bir ismi olmalıydı ve o amaca yazarak hizmet etmeliydim. Ve bu fikirlerin kaynadığı dönemlerin içinde. “Kirli edebiyat”la karşılaştım zihnimde. Esnedikçe genişle, yakınlaştıkça uzaklaş, kayboldukça görün dedim... Zaman yerinde duran bir şey değildi elbette. Nihâyet cesaret ederek; 2015 yılı başlarında yazılarımı insanlarla paylaşmaya başladım. Bu çıldırmış fikrin sevenleri olmaya başladı. Onlara günbegün edebi türde bir şeyler yazmaya devam ettim. Yanımda olanlar desteklediler beni ve nihayet cesaretim bana bir kitapla devam etmemi emretti. Yazdım! Yazmaya devam ediyorum. ilk kitabımın ismi ELYA. Sonrası Çok Güzel Tükendik; son kitabımın ismini, Yaradan’ın bana verdiği yaşam hakkı sona erinceye dek değiştireceğim...
HiraiZerdüş 10/10/1983
15 yaşında Kendime "HiraiZerdüş" diye bir isim taktım. Anlamı: "Kutsal iyiliğe giden yol, karanlıktan geçer."
Kutsal bir iyilik hayal eden birinin ilk önce karanlıktan geçmesi ve ayakta kalması gerekiyordu.
16 yaşında dünya edebiyat tarihine geçebilme fikrine kapıldım ki aslında bu bir çılgınlıktı.
Bir ilkokul diplomasını bile hediye horoz karşılığı almış bir adam için fazla geliyordu. Bu fikri taşımak bile delilikti ama kendimce bilmediklerimi öğrenmek için nefes almaya başlamıştım. Günlerce, aylarca, senelerce dil ve din bilimi hakkında araştırmalar yaptım. Kutsal kitaplar ve türemelerini okudum. Zihnim bir kaplumbağa olmayı az ötede bırakıp bir tavşana dönüşüyor ve hızı giderek katlıyordu.
En az yatırımı almakla hiç değişmeyen ve hep kendi gibi kalan bir beden sahibiydim.
Hızlıca çürüyen bir bedene yatırım yapmak zaten akıl kârı bir şey değildi.
insan okuma ve dinlemeyle işe devam ettim. Her sınıftan dinlemeye kalkıştığım insanların renklerini biriktirdim. Bu da senelerce sürdü.
Cevap vermek için sürekli bekliyordum.
Kendime uyanmadan, dünya içindeki halklara ve dillere uyandım ruhumla. Bir hiçten varlık türeten ilahi güç adına sorgulanacak milyon şey geçiyordu aklımdan.
Aklım artık bana yetmiyordu.
Dilleri ve dinleri teraziler üzerinde tarttım durmadan. Bakışlarım yumuşuyordu. Bakışlarım yumuşadıkça Yaradan nazarında zerreleşiyordum. Bir hiçten bir hiçe doğru toza dumana bulanıyordum ama yorulmadan ve açlık hissi ile yaşamaya devam ediyordum...
Ve nihayet, Başımı kainatın iradesi önünde eğdiğim bir gün, insan olduğumu hatırladım. Bu bana fazlaca şey kattı.
insan başıma kaldığım zamanlardı. irademin serçe kuşu gagasında biriken su kadar bile olmadığını fark ettim. Bu hayallerimden vazgeçmek için bir sebep doğurmuyordu. Sancım çiftleştikçe, genişliyordu beynim. Aklıma türlü nimetlerden renklenen cennet geliyordu. Cennet nakışları örtünüyordu fikirlerim üzerine.
Ve yazmak ağır bir eylem oluyordu bu yüzyılda.
Evet, anlaşılmak güç geliyor hatta güç veriyordu. Ama yazmak pahabiçilmezdir diyordu içimdeki ben. Amacın izinde zerre toz kalmıyordu geleceği süslerken. Mavi ve beyaz kalıyor; siyah gidiyordu...
26 yaşına geldiğimde, fikirlerimin daha da çıldırdığını fark ettim. Çerçevelerin yetmediğini, çizgilerin kısa olduğunu gördüm.
Herhangi bir iradenin seviyesini aşağı gören biri değilim. Bu benim haddim değil ama kendi amacımın bir ismi olmalıydı ve o amaca yazarak hizmet etmeliydim. Ve bu fikirlerin kaynadığı dönemlerin içinde. “Kirli edebiyat”la karşılaştım zihnimde. Esnedikçe genişle, yakınlaştıkça uzaklaş, kayboldukça görün dedim... Zaman yerinde duran bir şey değildi elbette. Nihâyet cesaret ederek; 2015 yılı başlarında yazılarımı insanlarla paylaşmaya başladım. Bu çıldırmış fikrin sevenleri olmaya başladı. Onlara günbegün edebi türde bir şeyler yazmaya devam ettim. Yanımda olanlar desteklediler beni ve nihayet cesaretim bana bir kitapla devam etmemi emretti. Yazdım! Yazmaya devam ediyorum. ilk kitabımın ismi ELYA. Sonrası Çok Güzel Tükendik; son kitabımın ismini, Yaradan’ın bana verdiği yaşam hakkı sona erinceye dek değiştireceğim...
HiraiZerdüş 10/10/1983
Bu ne yaman çelişkidir
Fakir çarkın dişi midir?
Edepsizler er kişidir vay vay.
https://youtu.be/iZ-ymU925z8
Fakir çarkın dişi midir?
Edepsizler er kişidir vay vay.
https://youtu.be/iZ-ymU925z8
https://www.youtube.com/watch?v=hT6huzdikh4
''Bu kente bir daha gel
Yağmurları da getir
Uyandır umudumu
Sevişen sözler ile..''
''Bu kente bir daha gel
Yağmurları da getir
Uyandır umudumu
Sevişen sözler ile..''
https://youtu.be/NZ-Rw2vDJhs
Sizi bu kadar geç fark ettiğim için özür dilerim.
Ama bundan sonra sizi bırakmam ağzınıza sağlık.
Yolun bu şarkıya düştüyse kolay gelsin kardeşim zor günlerin, bunlarda geçer.
Sizi bu kadar geç fark ettiğim için özür dilerim.
Ama bundan sonra sizi bırakmam ağzınıza sağlık.
Yolun bu şarkıya düştüyse kolay gelsin kardeşim zor günlerin, bunlarda geçer.
Gündemdeki Haberler
Güncel Önemli Başlıklar
© 2005 – 2026 uludagsozluk.com