bugün

/95
My momma always said, "Life was like a box of chocolates.

annem her zaman hayatın bir çikolata gibi olduğunu söylerdi. içinde ne olduğunu asla bilemezsin.
bizi biryerlere sürükleyen içinde bulunduğumuz yapı. o bizi sürükleyene kadar kendi yolumuzu da çizmiş olmamız gerek. ne olur ne olmaz.
88'le 22'yi toplayınca 100 edecekmiş gibi duruyor ama etmiyor. hayat çok garip değil mi?.
'' kimsenin öldüğü yok, yaşadığı da . herkes biraz var o kadar.''
yalnız bir kere gelinen şeydir mirim. kadri kıymeti bilinmelidir.
Arada Saçmalamasak çekilecek gibi değil.
bir yalandan ibarettir.evet.
Çoğu insanın yaşamak isteyip yaşayamadıklarından...
Yazilisi hayat, yasanilisi bayat.
bu deyil...

(bkz: saygıyla anıyoruz)
sarmal bir kaosun mitozlara bölünmesinin ardından dağılan her bir parçasının nihilizm ile bütünleşmesidir.
hayy ismi şerifinden türemiştir, sondaki "at" takısı çoğul mana teşkil eder.

hayat; kendi iç ve dış (enfüs ve âfâk) alemlerimizde oluşan duygu deneyimlemelerinden ibarettir.
Ölümlülerin dünyada geçirdiği zaman. bazen hiç beklenmedik şeyler olur yoksul bir hayattan zenginliğe varlığa kavuşur insan bazen varlık içinden yokluğa düşer, iyi bir kariyer yapar kimisi, kimisi de iyi bir kariyeri elini tersi ile iter. bu hayat hikayesi de o cinsten doğru ya da yanlış ehemmiyeti yok dayının muhabbeti için izlenir tavsiyedir.

https://www.youtube.com/watch?v=ovv6zc6RZnw
insanın yaşadığı evreler zinciridir.

yaşadığınız yere, olduğunuz kişiye kısacası her boka göre değişen ama aslında çok da farklı olmayan süreçler dizisidir. lise dönemi, üniversiteyi bitirip iş hayatına atılma evresi, anneni babanı kaybetme evresi, aşık olma sonra unutma evresi.. var oğlu var işte. ama hepsi sıradan hepsi aynı.

hayat bunlara karşı ne tepki verdiğimize göre şekillenir ve diğer hayatlardan farklılaşır.

önceleri sadece düşüncelerimizden, emellerimizden ve başardıklarımızdan oluşur. ne zaman evladın olur o zaman hayatın ondan ibaret hale gelir ama o başka bi olay.

adapte olmak en önemli kuraldır ve bulunduğun evreye çabucak uyum sağlamaktan geçer. özellikle bir sonraki evreyi reddetmen seni hayatta başarısız yapar. belki de bu hayat değil sistemdir. sistem sizi hep bir sonraki evreye isteseniz de istemeseniz de atar. sonsuza dek üniversite öğrencisi kalamayacağımız gibi. neyse konuyu yine şaşırdım.

sonuç; hayat heralde algımızla sınırlı ve o oranda değerli bişey. sonuca ulaşamıyorum ben ya. hayatın tarif edilebildiği nerede görülmüş.
Bazen hayat, insandan bir şeyler alır ve geri vermeyi unutur. Geri vermeyi Unuttukların ve bir türlü unutturmadıkların için bana borçlusun hayat.
Tesadüfen geldiğimiz mecburi yaşadığımız, yaratanın emir ve kurallarına uymak zorunda olduğumuz zaman dilimi.
Sonunda ölüm var.
Hani şu boktan olan evet onun adı hayat.
Benim gibi bir kral yazar olmasa boştur.
hayat, 50-60 puanla kpss'yi kazanan polislerin 500 tam puanlı odtülü eylemci gençlere "akıllı olun" demesi kadar trajikomik bir şeydir.
küçücük bir rahatsızlıkla hiçbirşeyden zevk almaz hale gelen, para yokken para aratan, para varken huzur aratan, hiçbirşeyin hiçbir zaman tam olarak iyi olmadığı, bir taş diğer taşın üstüne konulurken alttaki taşın devrildiği, herşeyin bir türlü yoluna girmediği, uzun sanılıp sonuna gelindiğinde aslında ne kadar kısa olduğunu insana gösteren bir kandırmacadan ibarettir.
hayatın en tuhaf yanıda ne biliyor musunuz? hani bize yüklediği duygu sorumlulukları varya işte bize onları yerinde yaşatmayı öğretmemesidir. aslında çoğumuz oyuncuyuz ve rollerimizi iyi yapmıyoruz. peki sorumlusu kim? tabikide usta oyuncu olan hayattır...
tanrı'nın gayesi ve eserine koyduğu isimdir.
çok ince bir şey galiba.

bundan 5 gün önce annemin dayısının eşi yengemize lösemi teşhisi konuldu. yaşı büyük olunca tedavi sonuç vermez dediler, inşallah çok acı çekmeden bu dünyadan göçer dediler. annemin dayısının ise herhangi bir hastalığı yoktu, ve eşinin hastalığına dayanamadı ve kalp krizi geçirerek 5 gün önce vefat etti. aynı gece yengemizin bütün organları iflas edip beyin ölümü gerçekleşti. 2 saat öncesine kadar makineye bağlı kalbi artık dayanamadı ve eşinin, dayımızın yanına gitti.

hayatın nasıl tarifini yapalım şimdi biz ? ya da oğulları, torunları ?
hayat ne anlam ifade eder şimdi onlar için...
Uyku yemek sevmek ve calismak bitmesini beklemekten ibaret.
© 2005 – 2026 uludagsozluk.com