bugün
- uludağ sözlük efsane nesil toplanıyor zirvesi 202636
- asuman krause4
- ups boobss tarzı entry girmek4
- kabul görmüş fikirlerin sorgulanmaması2
- 17 kasım sözcü tv'ye kayyum atanması35
- traveler of secret moments entryni beğendi6
- 50 bin tl maaş yeterli mi9
- askerde çatışmaya giren var mı3
- arkadaşlar bakar mısınız bi17
- transeksüel ile sevişmek gay yapar mı13
- sözlük yazarlarının kekleri12
- düğünde gelinin annesinin giydiği kıyafet22
- eski nickimi özlüyor olmam12
- jelibon yemek zararli midir4
- azerbaycan'da din görevlilerine memurluk yasağı19
- ev genci23
- 32 yaş evlenmek için çok mu geç8
- kayyum atanan medya kuruluşları2
- kopya çekmenin etiği7
- siyasal islamcılar5
- tuncer bakırhan'ın öcalan açıklaması11
- kumar bağımlılığı5
- alta kaçırmaya başlanan yaş6
- yabancı kadınla evlenmek9
- dul kadının çocukları5
- bir anda hayatını değiştirmek5
- geceyi bir kamyon kasasında geçirmek7
- istanbul'da 475 milyona villa olması9
- 17 kasım 2026 ümit özlale polsan açıklaması10
- 2026 yılının tek cümlelik özeti7
- elimizde kalan tek nick teknik11
- yeni nesil ilişki terimleri5
- şafak sezer e gülen insan5
- ak parti'nin birinci parti olmaması9
- muşlettin emmi'nin hakkın rahmetine kavuşması18
- yemeden içmeden uyumadan yaşamak3
- ibrahim tatlıses4
- 19984
- anın görüntüsü23
- iki çift meme paylaşsam çoğu beğenirdi7
- yazarların ileride yapmak istediği ev15
- kahve içince insanın kakasının gelmesi5
- zall'ın ne olur geri dönün diye mail atması4
- akit gazetesi5
- yapay zekanın her şeye saldırmaya başlaması2
- istanbul da yapılabilecek aktiviteler8
- sözlük yazaralarının çalamadığı enstrümanlar3
- köyünü özlemek5
- kale3112'yi evlendirmek12
- anayasa mahkemesi'nin genelevlerle ilgili kararı3
bostancıda bulunan edebiyat ve sanat çevresinin sıklıkla uğradığı bir yerdir. umarım bu akşam her şey güzel olacak.
cemal süreya'nın arkadaşlarıyla sık sık toplandığı; 1960 yılından beri hizmet veren; anadolu yakasının en edebiyat düşkünü meyhanesi. cemal süreya'nın sıcak nal ve güz bitiği kitaplarını restaurantın sahibi mehmet ali şahin'e imzalarken söylediği şu cümle; herşeyi anlatmakta; ''bu kitabı birlikte yazdık...'
bu değerli ve özel meyhanenin şiirle bütünleşmiş tarihi de ihsan yılmaz'ın kaleminden şu şekilde:
Hatıra defteri tutan meyhane: HATAY
Adı şair Cemal Süreya ile bütünleşen Hatay Restaurant, istanbul'un hala yaşayan tek sanatçı meyhanesi. 1967 yılında Kadıköy iskele Meydanı'nda açılan Hatay, 1986'dan beri yeni adresi Bostancı'da müşterilerine hizmet vermeye devam ediyor. Meyhanenin müdavimlerini şair, yazar ve ressamlar oluşturuyor.
1983 yılından beri gelen müşterilerin tuttuğu 11 ciltlik hatıra defterlerinden seçmeler Hatay Meyhanesi Defterleri adıyla kitaplaştırıldı. Cemal Süreya'nın ölümünün 13. yılı anısına Yapı Kredi Yayınları tarafından çıkartılan kitabı Ümit Bayazoğlu hazırladı.
istanbul'da Bostancı Tren istasyonu'nun karşısında, Bağdat Caddesi'nin başındaki Hatay Restaurant, dışarıdan bakıldığında sıradan bir meyhaneye benziyor. Ama farklılığını daha kapıdan içeriye adımınızı atar atmaz anlıyorsunuz. Duvarlarda çoğunlukla şair, yazar, ressam olan müdavimlerinin fotoğrafları, kapak oldukları kitap ve dergileri, onlarla ilgili basında çıkan haberler... iki katlı meyhanenin giriş katında mutlaka bir resim sergisi. Burası meyhane olduğu kadar bir sanat okulu gibi.
Adı, ünlü şair Cemal Süreya ile bütünleşmiş bir mekan Hatay Restaurant. Zaten kaderi de onun bir teklifiyle değişmiş.
ALKOLiKLER KAPISINDA TiTREYEREK BEKLEŞiRDi
Hatay, önceleri iflah olmaz alkoliklerin daha sabahtan kapısında bekleştikleri, Kadıköy Meydanı'nda, eski iskele tarafında yan yana sıralanan düzayak meyhanelerden biriydi. Hataylı Ali Demir tarafından 1967 yılında açılmış, adına da o yüzden Hatay denmişti.
Lokantanın bugün ortağı Sivaslı Mehmet Ali Şahin 1975 yılında garson olarak işe başlamış. Daha önce başka lokantalarda garsonluk yapan Şahin, Hatay'da işe başladığında epeyce zorlanmış. Çalışanların arasındaki hemşehrilik dayanışması ve ast üst ilişkisi yetmiyormuş gibi bir de müşterilerin çekilmez tavırlarına dayanmak gerekiyormuş.
ilk zamanlardaki müşteri profilini şöyle anlatıyor Şahin: ''içlerinde sabah yedide gelip, gece bir buçuğa kadar oturanlar vardı. Meğer lokanta garsonluğu başka, meyhane garsonluğu bambaşkaymış. Artık burayı benimsemişler, sanki kendi evleri, işyerleri haline getirmişlerdi. Kimi ne kadar masa varsa, akşama kadar hepsini dolaşır, oturmadık sandalye bırakmazdı. Sabahtan baskın verdikleri için lokantada temizlik yapılamaz hale gelmiş, her taraf pislik içindeydi. Hepsi sabahın köründe kapının önünde melül melül bekleşirlerdi. içlerinde zangır zangır titreyenler mi istersin, yalvaranlar, yakaranlar, olmadı tehdit edenler mi! Burası resmen zıvanadan çıkmıştı.''
500 LiRAYA ORDÖVR TABAĞI YANINDA UFAĞIN YARISI
Lokantanın sahibi Ali Demir, işlerin gittikçe kötüye gitmesi, müşterilerinin veresiye defterlerini iyiden iyiye kabartması sonucu iflasın eşiğine geldi ve Hatay'ı satılığa çıkardı. Zamanla şef garsonluğa kadar yükselen Mehmet Ali Şahin o zaman kendisine ortaklık teklif etti ve garson olarak girdiği meyhanede patronluğa kadar yükselmiş oldu.
Hatay'ın kaderinin değişmesi edebiyatçılar sayesinde oldu. Önce Behzat Ay keşfetti Hatay'ı. Ardından da Atilla Tokatlı ve Selahattin Hilav geldi. 1980'lerin başında ikinci Yeni akımının ünlü ismi Cemal Süreya'nın Mehmet Ali Şahin'e yaptığı teklif, meyhanenin müşteri profilini iyice değiştirecek ve bugünkü Hatay'ın temellerini atacaktı.
Kadıköy yakasında arkadaşlarıyla gidebilecekleri, içkilerini içip sohbet edecekleri bir mekan arayan Cemal Süreya'nın Şahin'e yaptığı teklif oldukça basitti: ''Birçok arkadaşım var, onlarla buraya gelelim. Ancak ufağın (35'lik rakının) yarısı ve bir ordövr tabağı 500 lira, ne dersin?''
Mehmet Ali Şahin bu teklifi kabul etti ve Hatay artık yazarların, şairlerin, ressamların uğrak yeri, değişmez mekanı oldu. Ama Cemal Süreya'nın teklifi zaman tutmadı. Çünkü hiç kimse içmeye başladığında küçüğün yarısıyla kalmıyordu.''Ama'', diyor Mehmed Ali Şahin, ''bizim fiyatlarımız da zaten onlara göreydi ve bugün de hálá aynı anlayışı sürdürüyoruz.''
ADIMIZ ÇIKTI SARHOŞA NE MUTLU BiZE!
Hatay Meyhanesi o tarihten sonra hızlı bir kimlik değişimine uğradı. Lokantanın eski müşterileri gitmiş, onların yerine Fazıl Hüsnü Dağlarca, Mehmed Kemal, Tomris Uyar, ismet Kemal Karadayı, Cevat Dereli, Refik Durbaş gibi isimler gelmeye başlamıştı. Özellikle Cemal Süreya'nın etrafında toplanan pek çok genç şair ve yazar için bir okul haline gelmişti. Ardından da imza günleri düzenlenmeye, sergiler açılmaya başlandı.
Cemal Süreya'nın ikinci önerisi, Hatay'ın adıyla bütünleşen meşhur anı defterlerinin ilk adımı oldu. Gelen giden sanatçılar yazsınlar, resim yapsınlar diye bir anı defteri açıldı 1983 yılında.
Mehmet Ali Şahin'in alelacele buldurduğu deftere ilk yazılar yazıldı ama daha sonra Burhan Uygur, bakkal defteri gibi olduğu için özel ölçü verdi ve yeni defter alındı. Deftere ilk yazıyı da yaşça en büyükleri olduğu için 80'lik ressam Cevat Dereli yazdi: ''Adımız çıktı sarhoşa, ne mutlu bize...''
Bugün Hatay'ın anı defterleri 11 cilde ulaşmış durumda. Ümit Bayazoğlu'nun bu üç bin küsur sayfadan oluşan defterleri tarayarak hazırladığı Hatay Meyhanesi Defterleri geçtiğimiz günlerde Yapı Kredi Yayınları tarafından Cemal Süreya'nın 13. ölüm yıldönümü anısına yayınlandı.
Hatay Restaurant 1986'da adres değiştirdi. Dükkanın sahibi tam da işlerin iyice yola girdiği bir dönemde mekanı boşaltmalarını istemişti. Mahkemenin tahliye kararından sonra yeni mekan olarak Bostancı'daki yer kiralandı. Kadıköy'e göre daha uzakta, Bostancı'daki Hatay Restaurant'tan sanatçıların bir ara ayağı kesilir gibi oldu. Ancak işletmeci Mehmet Ali Şahin'in dostane ilişkileri eski müşterileri bir süre sonra yeniden Hatay'ın müdavimi haline getirdi.
Yazar Necati Güngör yeni yere sanatçıların nasıl gelmeye başladıklarını şöyle anlatıyor: ''Hatay Lokantası deyince pek doğal olarak Cemal Süreya'yı ve onun çevresindeki arkadaşları hatırlıyorum. Önce Kadıköy'deki Hatay. Mehmet Ali de oranın hem ortağı hem garsonuydu. Cemal Süreya ve yakın uzak tüm arkadaşları orada toplanırdık. Cemal Süreya herkesi kucaklamasını, sevilecek bir yanını bulmasını bilirdi. Sonra Kadıköy'deki Hatay kapandı. Mehmet Ali Bostancı'dakini açtı. Kadıköy'den tanıdığı ve bir çoğuyla dostluk kurduğu edebiyat ve sanat insanlarını oraya taşıdı. Hiç unutmam, Cemal Süreya'nın yaptığı toplantıları izler, toplantı sonunda herkesi cümbür cemaat, arabasıyla Bostancı'ya götürürdü.
Mehmet Ali Şahin'in yazarlarla, sanatçılarla böylesine bir dostluk ilişkisi kurmasının altında kendisinin de bir halk ozanı olması yatıyor. Sivas Divriği Şahinler köyünden istanbul'a göçen Şahin, genlerinde halk ozanlığı olduğunu söylüyor. O da zamanla deftere sevdiği müşterileri için dörtlükler yazmaya başlamış. Cevat Dereli, Behzat Ay, Cemal Süreya, ismet Kemal Karadayı, Arif Damar, Oktay Akbal, Can Yücel, Tomris Uyar, Refik Durbaş, Cahit Kayra ve Hadi Çaman bunlardan birkaçı.
Hatay Restaurant'ın müşterileri bugün de ağırlıklı olarak sanatçılar ve yazarlar. Sık sık Hatay'da buluşulup bolca edebiyattan, resimden konuşuluyor. Hálá sergiler açılıyor ve imza, anma günleri düzenleniyor. Özellikle perşembe günleri edebiyatçılar mutlaka orada biraraya geliyorlar.
Hatay'ın Kadıköy'den beri müdavimi olanlardan biri de şair ismet Kemal Karadayı. 30 yıldan fazla bir zamandır Hatay'a gelen Karadayı, lokanta ve meyhane ayrımına dikkat çekiyor. Lokantanın bir resmiyeti, meyhanenin ise samimiyeti vardır diyen Karadayı'ya göre burası gerçek anlamda bir sanatçı meyhanesi.
PATRONUN HAYALi BiR SANATÇI MOTELi YAPMAK
Hatay'a bugün de devam edenlerden ressam Nevhiz, burada nefes aldığını, yoğun çalışma temposunun ardından birkaç dost yüzü görmek ve laflamak istediğinde buraya geldiğini söylüyor.
Mehmet Ali Şahin baştan beri anlattığım portresinden de anlayacağınız gibi klasik bir işletmeci değil. insanların önüne çıkardığı mezenin, verdiği yemeğin kalitesi kadar müşterisine de özen gösteren biri. Aynı zamanda bir sanat hamisi. imza günlerinin, sergi açılışlarının kokteyllerini veriyor, davetiyelerini bastırıyor. Hayali ise müstakil bir bina alıp motel tarzı bir yer yapmak. Sanatçılar rahatça gelip yemeklerini yesinler sonra da üst kata çıkıp orada kalabilsinler... Bir sergi ve konferans salonu da olsun...
Eğer yolunuz bir gün Hatay'a düşerse, akşamın ilerleyen bir saatinde müşterilerden biri mutlaka ayağa fırlayıp yüksek sesle şiir okumaya başlayacaktır, şaşırmayın. Orada yemeğin, içkinin eşlikçisi mutlaka şiirdir. *
bu değerli ve özel meyhanenin şiirle bütünleşmiş tarihi de ihsan yılmaz'ın kaleminden şu şekilde:
Hatıra defteri tutan meyhane: HATAY
Adı şair Cemal Süreya ile bütünleşen Hatay Restaurant, istanbul'un hala yaşayan tek sanatçı meyhanesi. 1967 yılında Kadıköy iskele Meydanı'nda açılan Hatay, 1986'dan beri yeni adresi Bostancı'da müşterilerine hizmet vermeye devam ediyor. Meyhanenin müdavimlerini şair, yazar ve ressamlar oluşturuyor.
1983 yılından beri gelen müşterilerin tuttuğu 11 ciltlik hatıra defterlerinden seçmeler Hatay Meyhanesi Defterleri adıyla kitaplaştırıldı. Cemal Süreya'nın ölümünün 13. yılı anısına Yapı Kredi Yayınları tarafından çıkartılan kitabı Ümit Bayazoğlu hazırladı.
istanbul'da Bostancı Tren istasyonu'nun karşısında, Bağdat Caddesi'nin başındaki Hatay Restaurant, dışarıdan bakıldığında sıradan bir meyhaneye benziyor. Ama farklılığını daha kapıdan içeriye adımınızı atar atmaz anlıyorsunuz. Duvarlarda çoğunlukla şair, yazar, ressam olan müdavimlerinin fotoğrafları, kapak oldukları kitap ve dergileri, onlarla ilgili basında çıkan haberler... iki katlı meyhanenin giriş katında mutlaka bir resim sergisi. Burası meyhane olduğu kadar bir sanat okulu gibi.
Adı, ünlü şair Cemal Süreya ile bütünleşmiş bir mekan Hatay Restaurant. Zaten kaderi de onun bir teklifiyle değişmiş.
ALKOLiKLER KAPISINDA TiTREYEREK BEKLEŞiRDi
Hatay, önceleri iflah olmaz alkoliklerin daha sabahtan kapısında bekleştikleri, Kadıköy Meydanı'nda, eski iskele tarafında yan yana sıralanan düzayak meyhanelerden biriydi. Hataylı Ali Demir tarafından 1967 yılında açılmış, adına da o yüzden Hatay denmişti.
Lokantanın bugün ortağı Sivaslı Mehmet Ali Şahin 1975 yılında garson olarak işe başlamış. Daha önce başka lokantalarda garsonluk yapan Şahin, Hatay'da işe başladığında epeyce zorlanmış. Çalışanların arasındaki hemşehrilik dayanışması ve ast üst ilişkisi yetmiyormuş gibi bir de müşterilerin çekilmez tavırlarına dayanmak gerekiyormuş.
ilk zamanlardaki müşteri profilini şöyle anlatıyor Şahin: ''içlerinde sabah yedide gelip, gece bir buçuğa kadar oturanlar vardı. Meğer lokanta garsonluğu başka, meyhane garsonluğu bambaşkaymış. Artık burayı benimsemişler, sanki kendi evleri, işyerleri haline getirmişlerdi. Kimi ne kadar masa varsa, akşama kadar hepsini dolaşır, oturmadık sandalye bırakmazdı. Sabahtan baskın verdikleri için lokantada temizlik yapılamaz hale gelmiş, her taraf pislik içindeydi. Hepsi sabahın köründe kapının önünde melül melül bekleşirlerdi. içlerinde zangır zangır titreyenler mi istersin, yalvaranlar, yakaranlar, olmadı tehdit edenler mi! Burası resmen zıvanadan çıkmıştı.''
500 LiRAYA ORDÖVR TABAĞI YANINDA UFAĞIN YARISI
Lokantanın sahibi Ali Demir, işlerin gittikçe kötüye gitmesi, müşterilerinin veresiye defterlerini iyiden iyiye kabartması sonucu iflasın eşiğine geldi ve Hatay'ı satılığa çıkardı. Zamanla şef garsonluğa kadar yükselen Mehmet Ali Şahin o zaman kendisine ortaklık teklif etti ve garson olarak girdiği meyhanede patronluğa kadar yükselmiş oldu.
Hatay'ın kaderinin değişmesi edebiyatçılar sayesinde oldu. Önce Behzat Ay keşfetti Hatay'ı. Ardından da Atilla Tokatlı ve Selahattin Hilav geldi. 1980'lerin başında ikinci Yeni akımının ünlü ismi Cemal Süreya'nın Mehmet Ali Şahin'e yaptığı teklif, meyhanenin müşteri profilini iyice değiştirecek ve bugünkü Hatay'ın temellerini atacaktı.
Kadıköy yakasında arkadaşlarıyla gidebilecekleri, içkilerini içip sohbet edecekleri bir mekan arayan Cemal Süreya'nın Şahin'e yaptığı teklif oldukça basitti: ''Birçok arkadaşım var, onlarla buraya gelelim. Ancak ufağın (35'lik rakının) yarısı ve bir ordövr tabağı 500 lira, ne dersin?''
Mehmet Ali Şahin bu teklifi kabul etti ve Hatay artık yazarların, şairlerin, ressamların uğrak yeri, değişmez mekanı oldu. Ama Cemal Süreya'nın teklifi zaman tutmadı. Çünkü hiç kimse içmeye başladığında küçüğün yarısıyla kalmıyordu.''Ama'', diyor Mehmed Ali Şahin, ''bizim fiyatlarımız da zaten onlara göreydi ve bugün de hálá aynı anlayışı sürdürüyoruz.''
ADIMIZ ÇIKTI SARHOŞA NE MUTLU BiZE!
Hatay Meyhanesi o tarihten sonra hızlı bir kimlik değişimine uğradı. Lokantanın eski müşterileri gitmiş, onların yerine Fazıl Hüsnü Dağlarca, Mehmed Kemal, Tomris Uyar, ismet Kemal Karadayı, Cevat Dereli, Refik Durbaş gibi isimler gelmeye başlamıştı. Özellikle Cemal Süreya'nın etrafında toplanan pek çok genç şair ve yazar için bir okul haline gelmişti. Ardından da imza günleri düzenlenmeye, sergiler açılmaya başlandı.
Cemal Süreya'nın ikinci önerisi, Hatay'ın adıyla bütünleşen meşhur anı defterlerinin ilk adımı oldu. Gelen giden sanatçılar yazsınlar, resim yapsınlar diye bir anı defteri açıldı 1983 yılında.
Mehmet Ali Şahin'in alelacele buldurduğu deftere ilk yazılar yazıldı ama daha sonra Burhan Uygur, bakkal defteri gibi olduğu için özel ölçü verdi ve yeni defter alındı. Deftere ilk yazıyı da yaşça en büyükleri olduğu için 80'lik ressam Cevat Dereli yazdi: ''Adımız çıktı sarhoşa, ne mutlu bize...''
Bugün Hatay'ın anı defterleri 11 cilde ulaşmış durumda. Ümit Bayazoğlu'nun bu üç bin küsur sayfadan oluşan defterleri tarayarak hazırladığı Hatay Meyhanesi Defterleri geçtiğimiz günlerde Yapı Kredi Yayınları tarafından Cemal Süreya'nın 13. ölüm yıldönümü anısına yayınlandı.
Hatay Restaurant 1986'da adres değiştirdi. Dükkanın sahibi tam da işlerin iyice yola girdiği bir dönemde mekanı boşaltmalarını istemişti. Mahkemenin tahliye kararından sonra yeni mekan olarak Bostancı'daki yer kiralandı. Kadıköy'e göre daha uzakta, Bostancı'daki Hatay Restaurant'tan sanatçıların bir ara ayağı kesilir gibi oldu. Ancak işletmeci Mehmet Ali Şahin'in dostane ilişkileri eski müşterileri bir süre sonra yeniden Hatay'ın müdavimi haline getirdi.
Yazar Necati Güngör yeni yere sanatçıların nasıl gelmeye başladıklarını şöyle anlatıyor: ''Hatay Lokantası deyince pek doğal olarak Cemal Süreya'yı ve onun çevresindeki arkadaşları hatırlıyorum. Önce Kadıköy'deki Hatay. Mehmet Ali de oranın hem ortağı hem garsonuydu. Cemal Süreya ve yakın uzak tüm arkadaşları orada toplanırdık. Cemal Süreya herkesi kucaklamasını, sevilecek bir yanını bulmasını bilirdi. Sonra Kadıköy'deki Hatay kapandı. Mehmet Ali Bostancı'dakini açtı. Kadıköy'den tanıdığı ve bir çoğuyla dostluk kurduğu edebiyat ve sanat insanlarını oraya taşıdı. Hiç unutmam, Cemal Süreya'nın yaptığı toplantıları izler, toplantı sonunda herkesi cümbür cemaat, arabasıyla Bostancı'ya götürürdü.
Mehmet Ali Şahin'in yazarlarla, sanatçılarla böylesine bir dostluk ilişkisi kurmasının altında kendisinin de bir halk ozanı olması yatıyor. Sivas Divriği Şahinler köyünden istanbul'a göçen Şahin, genlerinde halk ozanlığı olduğunu söylüyor. O da zamanla deftere sevdiği müşterileri için dörtlükler yazmaya başlamış. Cevat Dereli, Behzat Ay, Cemal Süreya, ismet Kemal Karadayı, Arif Damar, Oktay Akbal, Can Yücel, Tomris Uyar, Refik Durbaş, Cahit Kayra ve Hadi Çaman bunlardan birkaçı.
Hatay Restaurant'ın müşterileri bugün de ağırlıklı olarak sanatçılar ve yazarlar. Sık sık Hatay'da buluşulup bolca edebiyattan, resimden konuşuluyor. Hálá sergiler açılıyor ve imza, anma günleri düzenleniyor. Özellikle perşembe günleri edebiyatçılar mutlaka orada biraraya geliyorlar.
Hatay'ın Kadıköy'den beri müdavimi olanlardan biri de şair ismet Kemal Karadayı. 30 yıldan fazla bir zamandır Hatay'a gelen Karadayı, lokanta ve meyhane ayrımına dikkat çekiyor. Lokantanın bir resmiyeti, meyhanenin ise samimiyeti vardır diyen Karadayı'ya göre burası gerçek anlamda bir sanatçı meyhanesi.
PATRONUN HAYALi BiR SANATÇI MOTELi YAPMAK
Hatay'a bugün de devam edenlerden ressam Nevhiz, burada nefes aldığını, yoğun çalışma temposunun ardından birkaç dost yüzü görmek ve laflamak istediğinde buraya geldiğini söylüyor.
Mehmet Ali Şahin baştan beri anlattığım portresinden de anlayacağınız gibi klasik bir işletmeci değil. insanların önüne çıkardığı mezenin, verdiği yemeğin kalitesi kadar müşterisine de özen gösteren biri. Aynı zamanda bir sanat hamisi. imza günlerinin, sergi açılışlarının kokteyllerini veriyor, davetiyelerini bastırıyor. Hayali ise müstakil bir bina alıp motel tarzı bir yer yapmak. Sanatçılar rahatça gelip yemeklerini yesinler sonra da üst kata çıkıp orada kalabilsinler... Bir sergi ve konferans salonu da olsun...
Eğer yolunuz bir gün Hatay'a düşerse, akşamın ilerleyen bir saatinde müşterilerden biri mutlaka ayağa fırlayıp yüksek sesle şiir okumaya başlayacaktır, şaşırmayın. Orada yemeğin, içkinin eşlikçisi mutlaka şiirdir. *
mersin sahil şeridinde bulunan, hatay'a özgü meze ve yemekleri iyi bir sunumla yiyebileceğiniz mekandır.
mersin sahilde, tamamen hataylılar tarafından işletilen mekan.
çok iyi mezeleri vardır. buna ek olarak fiyatlar çok astronomik değil.
1 yıl önce yerlerini büyüttüler. onunla birlikte biraz daha pahalandı ve servis yavaşladı.
yine de kalitesinden ödün vermedi.
yolunuz düşerse tavsiye edilir.
çok iyi mezeleri vardır. buna ek olarak fiyatlar çok astronomik değil.
1 yıl önce yerlerini büyüttüler. onunla birlikte biraz daha pahalandı ve servis yavaşladı.
yine de kalitesinden ödün vermedi.
yolunuz düşerse tavsiye edilir.
ilçemizde olup da künefe yapmayan sözde Hatay restaurant.
mersin sahilinde, adnan menderes bulvarı üzerinde bulunan restaurant. sıcak ve soğuk mezeleri enfestir. her akşam tıklım tıklım olan mekandır.
izmirde kıbrıs şehitlerindeki sevim pastanesinin hemen yanında 3 aydır hizmet veren restoran.
inanılmaz lezzetli ve inanılmaz ucuz.
inanılmaz lezzetli ve inanılmaz ucuz.
istanbulda hemen hemen her sanayi bölgesinde bulunan esnaf lokantası usüuü çalışan yerlerdir. sahibinden aşçısına garsonundan müşterisine kadar hiç kimse hataylı değildir. hatayda yaşamış biri olarak söylüyorum yemeklerin hatayla teğet geçmesi bile imkansızdır. lokantaya isim bulunamadığında koyulan isimdir diye düşünüyorum.
Gündemdeki Haberler
Güncel Önemli Başlıklar
© 2005 – 2026 uludagsozluk.com