geceye şiir 2

insanlar içinde en yalnız insan;
Düşün, taş duvara başın gömülü!
Ve kapan sükûta, granitten, taştan,
Mazgallı bir kale gibi örülü.

Gözünü tavandan ayırma ki, sen,
Üşürsün, gölgeni yerde görürsen.
Dikilir karşına, mumu söndürsen,
Ölüler içinde en yalnız ölü...

necip fazıl kısakürek

(bkz: geceye şiir)
(bkz: geceye şiir 3)

insanlar içinde en yalnız insan;
Düşün, taş duvara başın gömülü!
Ve kapan sükûta, granitten, taştan,
Mazgallı bir kale gibi örülü.

Gözünü tavandan ayırma ki, sen,
Üşürsün, gölgeni yerde görürsen.
Dikilir karşına, mumu söndürsen,
Ölüler içinde en yalnız ölü...

(1930)

Necip Fazıl Kısakürek.

Severim yalnızlığı oldum olası,
Değişmem hiçbir dostluğa,
Sigaramın dumanını seyretmeyi,
Şarabı tek başına bitirmeyi,
Bitmez içimdeki hesaplaşma,
Çatılır kaşlarım.
Aynada tebessüm eden dudaklarıma,
Ruhumu bölerim parçalara,
Varsın gelmesin bir araya,
Kaybetsem de kazansam da,
Ben gene bir başıma,
Severim yalnızlığı,
Değişmem başkasına.
Hakan Karahan