ey insanlar

çok yüksek bir binanın ya da dağın tepesine çıkıp da tüm insanlığa hitap ederken ilk söylenilmesi gereken cümle. bunu istiyorum ben. tüm insanlığı bir meydanda toplayıp, bağırmak istiyorum. amacım: tanrı olmak değil. asla ve haşa. ama istiyorum bunu. hayatı, dört dörtlük yaşadığımı iddaa ettiğimden de değil. sadece içimde bir ukte olarak kalmasını istemiyorum.

hepsi bu.

elimdeki megafonu, bağırışlarım iyice arttığında, ön sıralardaki insanların üzerine fırlatıp devam etmek istiyorum haykırışıma. birileri ağlasın istiyorum ben konuşurken. kimileri gülsün. bir çoğu kendi kendine bıdılansın. bir çoğu da beni hiç duymasın bile. üç-beş cümlemin sonunda veya başında aynı girizgahla başlamak istiyorum cümlelerime.

ey insanlar!

insan olduğunu hatırlaması için insanların. taklid yapmayı bırakıp insan olmayı denemeleri için. hayatın ve ölümün ne demek olduğunu, hayattayken, ölmezden önce anlamaları için.

en nihayetinde beni linç etmeleri için aralarına dalmak istiyorum. 6 küsür milyar insanın hepsine aynı anda küfredip beni linç etmeleri için. muhteşem bir insanlık tragedyasını kanlı ve canlı olarak her birine yaşatmak için!

insanlar ey, neredesiniz?

(bkz: japon balıkçısı)

veda hutbesinde hz muhammedin insalığa seslenirken kullandığı hitap seklidir.

ey insanlar
bilmediklerimden memnunum
aslında çoğunuzu seviyorum ey insanlar
tanışmadığımıza memnunum
ey insanlar bilseydim bilmediklerimi
ikiye ayırırdım

ey insanlar
dünyayı nasıl bulduysam öyle bırakacağım
damarlarımda sımsıcak bir kırmızının dinmeyen ağırlığı
zamanın su gibi buharlaştığı bir yerdeyim
ey insanlar beni neden böylece bıraktınız
ey insanlar n'olur

yalnızca sevme ihtimalim olan kadınlarla seviştim
ey insanlar
bana bu nasıl desem biraz tuhaf geliyor
ipi kopan uçurtmalar kaçan balonlar aklımda kaldı yoruldum
yağmur inceltirmiş ruhları anladım
saçaklara dizilmiş damlaların korkularını yaşadım
gördüm damlanın düşmeden önce nasıl titrediğini
soğuk bir çağın vahşeti kavurdu tenimi
yalnızlık insana mahsus ey insanlar
ey insanlar bu kalabalıkta sizi göremiyorum

ey insanlar
yanımda ekinler gibi yetiştirdiğim acılar var
uzun kirpiklerde sakladım yükümü
ama siz neden biraz böyle ey insanlar
insansam yalnız ben miyim suçlu

dünyaya geldiğime memnunum ey insanlar
ve işte gidiyorum ne mutlu
bakın işte yaz da geliyor kısa kollu giyeriz
pencereyi kapamayın n'olur
üşüyorum
ey insanlar

tanım: anlatacak bir insan bulamayan dallamanın güya derdini insanlığa anlatma ifadesidir. güzeldir.

eyy insanlarrr!
siz hepiniz çok keyiflisiniz.
çok mutlu görünüyorsunuz;
gezerken
yerken
içerken
bir dostla lakırdıya dalmışken
yaşarkenn

peki ya siz de gece herkes uyuduğu vakit
gece her köşe başını tuttuğu vakit
siyahını sıvadığı vakit
sizde benim gibi bir vicdan sızısı duyuyomusunuz, varlığını sadece geceleri fısıldayan bir dert.oyle bir dert ki şairin dediği gibi ne ekmek parası ne gönül yarası...

Tüm insanlara seslenme şekli. Kuran da geçer.